@ebe #hejtobugi znowu nie moge edytować zarówno na telefonie w przegladarce BRAVE jak i na Safari stacjonarnie . Zero błędów - przycisk zapisz zmiany nie reaguje
@TyGrySSek nie edytuj, zostaw jak jest
@onlystat smiesznypiessek chcialem dodac
Zaloguj się aby komentować
Nie zawsze biały i nie zawsze puszysty
Odmiana niebieska lisa polarnego ma przez cały rok niebieskoszarą sierść, zimą jaśniejszą, a latem ciemniejszą. Odmiana biała, dużo częściej występująca, ma zimą śnieżnobiałą sierść, a latem brązowoszarą. U obu odmian futro zimowe porasta nawet poduszki na łapach lisów, jest bardzo miękkie i gęste, a obecny w nim wełnisty podszerstek zapewnia tak dobrą izolację termiczną, że lis może bezpiecznie spać nawet na śniegu i mrozie – zwija się wtedy w ciasny kłębek i dodatkowo owija swoim ogonem jak naturalnym, puszystym kocem, choć podczas wyjątkowo nieprzyjaznej pogody i zamieci woli schronić się w jamie niż odpoczywać na zewnątrz.
W czasie zmiany szaty na letnią lisy polarne często wyglądają trochę łyso i nieco mniej uroczo. Jest to spowodowane tym, że ich futro letnie jest wyraźnie cieńsze od zimowego i ta różnica bardzo się odznacza podczas linienia, szczególnie w przypadku odmiany białej. Po kilku tygodniach jednak ten etap przejściowy dobiega końca.
W ramach lepszego przystosowania do życia w zimnym klimacie lisy polarne są bardziej krępe w porównaniu do swoich krewniaków, mają krótsze kończyny, a także wyraźnie krótsze, zaokrąglone uszy i krótszy pysk – wszystko to przekłada się na mniejszą powierzchnię ciała i co za tym idzie, na mniejsze straty ciepła. Prowadzą aktywny tryb życia nawet gdy temperatura otoczenia spada do -70°C, choć podczas zimy niejednokrotnie całymi miesiącami żyją na skraju śmierci głodowej. Poza upolowaną zdobyczą, przetrwanie zapewniają im zasoby tłuszczu zgromadzone przed zimą oraz wykopywane w pokrywie śnieżnej płytkie „spiżarnie”, w których latem i jesienią lisy składują nadmiarową zdobycz, między innymi jaja dzikich gęsi, które mogą przetrwać w ten sposób nawet rok.
#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #zwierzaczki #lisy #zima
@Apaturia Ciekawostka: Willem Barents (ten od Morza Barentsa) przeżył jedną ze swoich wypraw właśnie dzięki jedzeniu lisów polarnych. Jego statek został zmiażdżony przez lód na jakimś wypizdowie i załoga przetrwała tylko i wyłącznie dzięki lisom. Polecam bardzo ciekawą książkę która powstała na podstawie dzienników marynarzy i innych źródeł historycznych: "W okowach lodu. Willem Barents na krańcu świata".
@lipa13 Brzmi ciekawie, dzięki za polecajkę!
Zaloguj się aby komentować
Rekordziki
1. Lisy
Urocjon wyspowy(nazywany też lisem wyspowym) to mały lisek żyjący na 6 z 8 wysp archipelagu Channel Islands w pobliżu wybrzeża Kalifornii. Istnieje sześć podgatunków, z których każdy zamieszkuje odrębną wyspę. Przyjmuje się, że gatunek pojawił się około 7300 lat temu, prawdopodobnie stało się to dzięki ludziom, razem z którymi przybył na owe tereny z kontynentu amerykańskiego(przyjmuje się, że jego przodkiem jest urocjon wirginijski). Lisek jest niewielkich rozmiarów, jego długość to około 50 centymetrów. Głównym wrogiem zwierzęcia jest potężny orzeł przedni, który przynajmniej czterokrotnie przerasta wielkością małego lisa i bez problemu poluje na biedne kurduple. Wredne ptaszyska pojawiały się na wyspach niezwykle rzadko, a przynajmniej było tak aż do lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku i dokładnie w tamtym okresie liczba lisków zaczęła drastycznie spadać. Tak więc btaszki i prawdopodobnie działalność człowieka doprowadziły cztery podgatunki na skraj wyginięcia, dlatego też w ostatnich dziesięcioleciach podjęto starania mające na celu uchronienie lisów przed zagładą. Spadek liczebności sprawił, że urocjon wyspowy stał się najrzadszym gatunkiem lisa na świecie(edycja 2015).
Rdzenni mieszkańcy wysp prawdopodobnie trzymali urocjony jako zwierzątka domowe, co ułatwiała podobno niezwykle łagodna natura zwierzęcia, które nie przejawia nadmiernego strachu w kontaktach z człowiekiem. Futro lisów było wykorzystywane do tworzenia m.in. ceremonialnych nakryć głowy. Badania archeologiczne grobów wykazały, że razem z ciałami ludzi grzebano także szczątki lisów, często bardzo młodych osobników. Wszystko wskazuje więc na to, że pewne ilości lisów poświęcano w celach rytualnych.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Urocjon_wyspowy
2. Szopy
Najrzadszym szopkiem na świecie jest szop karłowaty, mieszkaniec małej wyspy Cozumel zlokalizowanej w pobliżu półwyspu Jukatan. Przyjmuje się, że żyje już tylko około 200 dorosłych sztuk, wszystko przez rozwijający się na wyspie przemysł turystyczny i związaną z tym utratę siedlisk. Niestety miejscowi olewają prawa biednych szopków do własnego obszaru, co może ostatecznie doprowadzić do ich wyginięcia.
https://en.wikipedia.org/wiki/Cozumel_raccoon
3. Serce
Największe serduszko wśród zwierząt posiada oczywiście płetwal błękitny. Poniższy model serca płetwala stworzyła firma Human Dynamo Workshop dla muzeum w Nowej Zelandii, Te Papa Tongarewa. Potężny organ waży około 680 kilogramów. Płetwal dzierży także jeszcze jeden rekord, jego serce bije bowiem 4-8 razy na minutę, wolniej niż u jakiegokolwiek znanego stworzenia.
#necrobook #rekordyguinnessa #lisy #szopy #serca
Zaloguj się aby komentować
Wojna
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
To ja za młodu
Zaloguj się aby komentować
#lisy #zwierzaczki Łapcie liski, ja się identyfikuje jako lis polarny
Ja to fenek
@Foxington U mnie to lis tybetański. Mam zazwyczaj podobną minę.
Zaloguj się aby komentować
@Wilhelm What does the fox say?
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
