Blaski i cienie rezygnacji z etatu na rzecz wolnego zawodu

Już miałem zacząć, a ciągle czekam,

na łóżku się wiercę i jeszcze ziewam.

A później się w stare łachy oblekam

bo miałem pieniądze. Kiedyś. Teraz je miewam.

Spokojnie sobie na przystanku czekam

Przeciągam się i potężnie ziewam

Choć inni wkurzeni, ja się w spokój oblekam

Bo jako kanar opóźnień nie miewam

Na spóźniony autobus na przystanku czekam

Mogłem pospać te minuty, raz za razem ziewam

Trochę zmarzłem tak czekając, kurtkę oblekam

On się spóźnia, a nie ja, rzadko tak miewam

Rano jest korek więc tak sobie czekam

Do dnia się nastawiam, czasem też ziewam

W stoicką zbroję tak siebie oblekam

I co, że się spóźnię? Stresu nie miewam

Mówią mi "pospiesz się", a ja czekam

Telefon rozładowany, ze znudzenia ziewam

Budzę się i w ciepłą kołdrę oblekam

Na zdalnym na szczęście jedynie sny takie miewam

Jest za wcześnie, na autobus czekam

przymknąłem oczy, mocno ziewam

białą parą z ust cały się oblekam

a on już odjechał, tak też czasem miewam