@em-te to teraz jeszcze ładnie przeczytaj i nagraj

Ale.... Skąd się wzięło słowo lokomotywa w łacinie?

@em-te a tak to przetłumaczył ChatGPT

Parowóz stoi na stacji,

Ciężki i wielki, a z niego kapie

Tłusty olej.

Stoi i syczy, ziewa i wydycha,

Gorąco z ognistego brzucha się wydobywa:

O! Jakże gorąco!...

Och! Jakże żarliwie!

O! Jakże gorąco!

Och! Jakże ciepło!

Ledwo oddycha, ledwo dyszy,

Lecz palacz obciąża go węglem.

Do niego podczepili wagony.

Wielkie i ciężkie, z żelaza i miedzi,

W każdym wagonie tłum ludzi,

W jednym – woły, w innym – konie,

W trzecim siedzą ogromne żaby,

Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy,

A czwarty wagon zawiera jabłka,

W piątym są klawesyny,

W szóstym balista – wielka i godna!

Pod każdym kołem żelazne belki!

W siódmym – mnóstwo woskowych naczyń,

W ósmym – niedźwiedź i inne dzikie zwierzęta,

W dziewiątym – tylko tłuste świnie,

W dziesiątym – skrzynie, pęki i arki.

Ale tych wagonów jest czterdzieści,

Już nie wiem, co jest w środku.

Nawet gdybyś zebrał tysiąc tragarzy

I każdy miałby tysiąc sieci

I każdy mocno by się starał,

Nie podołaliby takiemu ciężarowi.

Potem – skrzypi,

Potem – zobacz!

Para – idzie,

Ruch – się zaczyna.

Najpierw

powoli

jak ślimak

ciężko

Maszyna

rusza

osiami

ociężale.

Przemieszcza wagony i ciągnie cały skład,

I obraca się, obraca koło za kołem,

I przyspiesza bieg, i szybciej mknie

I ryczy, i trzeszczy, hałasuje, porusza.

Ale dokąd? Ale dokąd? Ale dokąd? Prosto!

Przez osie, przez osie, przez wnętrza, dachy,

Przez most, przez góry, przez las, brzeg,

Przyspiesza, przyspiesza, do wyznaczonej godziny,

A jego ruch jest ciągły, i hałasuje, i trzeszczy:

Tak to jest, tak to jest, tak to jest, tak to jest,

Lekko, powoli się porusza jednak,

Jakby to była kulka, a nie pociąg,

Nie ciężka maszyna, ziewająca, oddychająca,

Ale lekki, drobny, żelazny okruszek.

Ale skądże, dokądże, dlaczego tak pędzi?

Ale przez kogo, jak, dokąd tak pchany,

Że pędzi, że hałasuje, że ryczy ryk?

Ten ruch pochodzi od gorącej pary,

Z kotła ta para przez rury do tłoków,

A tłoki poruszają koła po bokach,

Poruszają i naciskają, i pociąg się toczy,

Bo para te tłoki napędza i obraca,

I ryczą koła, i hałasuje, i trzeszczy;

Tak to jest, tak to jest, tak to jest, tak to jest!

@em-te

Jest na banhowie ciynszko maszyna

Rubo jak kachlok - niy limuzyna

Stoji i dycho, parsko i zipie,

A hajer jeszcze wongiel w nia sypie.

Potym wagony podopinali

I całym szwongym kajś pojechali.

W piyrszym siedziały se dwa Hanysy

Jeden kudłaty, a drugi łysy,

Prawie do siebie niy godali,

Bo się do kupy jeszcze niy znali.

W drugim jechała banda goroli

Wiyźli ze soba krzinka jaboli

I pełne kofry samych presworsztóf

I kabanina prościutko z rusztu.

Pili i żarli, jeszcze śpiywali,

Potym bez łokno wszyscy rzigali.

W czecim Cygony, Żydy, Araby

A w czwartym jechały zaś same baby.

W piontym zaś Ruski. Ci mieli życie!

Sasza łożarty siedzioł na tricie.

Gwiozda mioł na czopce, stargane łachy,

Krziwiył pycholem i ciepoł machy.

A w szóstym zaś były same armaty,

Co je wachował jakiś puklaty.

W siódmym dwa szranki, pufy, wertikol,

Smyczy maszyna może donikąd.

Jak przejyżdżali bez Śląskie Piekary

Kaj wom to robiom kółka do kary,

Maszyna sztopła! Kufry śleciały

I każdy latoł jak pogupiały.

To jakiś ciućmok i łajza!

Ciupnął i ślimtoł sygnal na glajzach.

Mog iść do haźla abo do lasa,

Niy pokazywać tego mamlasa!

Potym mu ale do szmot nakopali,

Maszyna ruszyła, cug jechoł dali.

Bez pola, lasy, góry, tunele,

Dar za sobom samym te duperele

Aż się zagrzoły te biydne glajzy,

Maszyna sztopła i koniec jazdy.