#tworczoscwlasna #poezja #wiersze

#zafirewallem


nie potrafię myśleć o nas osobno


jeśli gdziekolwiek nasz świat się kończy

to właśnie tam

gdzie ani ja dla Ciebie ani Ty dla mnie


kiedy zabiorą nam wszystkie

porywy i ukłucia

nie odnajdziemy się więcej

po biciu serca

zabraknie głosu który budzi i otwiera

jak klucz pasujący do kodu

nie poruszy się więcej powieka

nie podniesie się kącik ust

nie wgryzą się w siebie

spragnione języki i wargi


pomyśl tylko, że mógłbyś

nigdy nie dotknąć mnie prawdziwej

nie poczuć jak smakuję ciepła od snów

nie przekonać się

jak zachodzą oczy zielone od mgły

kiedy cała drżę w stokrotkach

gdy jesteś blisko najbliżej


jeśli gdziekolwiek kończy się świat

to właśnie tam gdzie fala

zabiera mi Twój ślad


.


zdjęcie własne

48857cc6-012b-4338-853d-7d03292dcb26

Komentarze (14)

@Arche a ja nie czuję... czemu ciągle białe wiersze piszesz?

Gęste w uczucia, ale zapakowane w szary papier. Dosłownie jak porwana gazeta - proza pokrojona na wersy, z jakby brakującymi słowami...

@plemnik_w_piwie  nie piszę tylko białych wierszy, mimo że lubię biel, to więcej u mnie rymowańców, więc nie wiem skąd takie obserwacje. Wolę bez opakowywania, niech kłuje, gdzie ma, nic bez czucia. Zgodzę się, i sama coraz częściej obserwuję, że poezji bliżej do prozy, czasem ta granica jest bardzo śliska, i to chyba mój największy zarzut, gdy czytam innych. Zapraszam serdecznie pod inne, może nie wszystko do końca stracone.

@em-te hahaha, o widzisz, to jest myśl, uwzględnię to, pisząc następnym razem. W ciekawych miejscach zobaczyłam te wiśnie

@Arche rzeknę że to słowa

pohukując jak sowa

prawo do tego masz

poezję w tym swoją znasz

lecz ja tak to zrymuję:

melodii twych słów nie pojmuję:


jakże w słowie

można zawrzeć wrażenie

nikt mi nigdy nie powie

że daje to zrozumienie

@dsol17  Zaszyfrowałeś tak, że szukam klucza. Dziękuję za ślad i macham obiema łapkami spod skoczni, Ave, tak mi tu gra aktualnie Czyżykiewicz, pozdrawiam z uśmiechem.

Dziękuję za ślad i macham obiema łapkami spod skoczni

@Arche klucza nie ma i basta

zrymowane lecz "pasta"

słowem przedstawiać co się czuje ?

toż przecie słowo wszystko tu popsuje

widzę twój wiersz jak south-park

ale gratuluję - udany telemark

@panbomboni  Dziękuję Panbomboni Czasem coś chce być tylko zapisaną migawką, jak ślad, po którym się wraca, i idziemy dalej, zbierając do plecaka wszystkie pojedyncze kamyczki, bez których trudno spojrzeć na człowieka i jego drogę szerzej. Tu nie ma granicy, każda ścieżka inna, jak nieodgadniony potrafi być kolejny świt, dopóki ktoś nie zgasi słońca. Pozdrawiam serdecznie zza gór.

Zaloguj się aby komentować