Ten poprzedni miał być ostatni, ale włączył mi się przypadkowo taki stary kawałek – wiedzieliście w ogóle, że jest polska wersja Sweet home Alabama?

Zawsze mnie w tym polskim tekście – bo bardzo lubię takie obrazki – zachwycały wersy:

Co noc do ciebie list układam

bo spytać o to stary muszę

co się na spód walizki wkłada

gdy na zawsze w świat wyruszasz?

Kwiaty zostawiasz u sąsiada

wyłączasz światło i wychodzisz

No i w związku z tym tak mi się napisało:

***

Nie byłeś nigdy

Jak sójka za morze w świat się wybierasz:

i palcem miliony zwiedziłeś już map,

i przygotowałeś sobie bagaż

i coś do tego świata cię gna.

Lecz boisz się, że tam ludzie mogą być różni,

że może języków za dobrze nie znasz,

że to, że tamto – długo wymieniać.

I plan swój odkładasz. Znów na „za jakiś czas”.

I znowu ta myśl, że inni – nie ja;

i znowu ta myśl, że „może by tak?”;

i znowu, jak sójce – to przecież ptak –

skrzydła ci rosną. Znów lotki rwiesz.

A może im i marzeniom pozwól urosnąć?

Daj sąsiadowi kwiaty. I leć.

***

#nasonety

#zafirewallem

No i tekst di proposta.