Szybko, zanim wszystkie dobre rymy w #nasonety zabiorą.

O pięknej Stelii ze wsi Izabela

Na imię było jej Stella

Przyjmowała we wsi Izabela

Za Starą Miłosną. A się zjeżdżali

do niej panowie nawet z Australii

Uwierz przy tym, czytelniku miły,

że nigdy nie miała rzeżączki i kiły

A tak piękna, że każdy przeniewierca

Pragnął zaciągnąć ją do kobierca

Sprawiała, że czułeś się jak w niebie

I myślałeś, że tak pragnie tylko ciebie

Lecz byłeś dla niej niczym, chłopczyku

Nocami bowiem płakała po pewnym kleryku

A teraz Atropos jej nić rozsupłuje

Bo Stellę już Charon przez Styks wiosłuje

#zafirewallem #tworczoscwlasna