Pierwsza Konferencja Solvaya poświęcona fizyce była historycznym wydarzeniem, które zgromadziło jedne z najbardziej błyskotliwych umysłów początku XX wieku, aby omówić nowe i zagadkowe zjawiska promieniowania i teorii kwantowej. Odbyła się ona w Brukseli w Belgii od 30 października do 3 listopada 1911 r. z inicjatywy belgijskiego chemika i przemysłowca Ernesta Solvaya, który hojnie ufundował konferencję i zaprosił 18 wybitnych fizyków z różnych krajów.
Konferencji przewodniczył Hendrik Lorentz, holenderski fizyk, który wniósł ważny wkład w elektromagnetyzm i teorię względności. Wśród uczestników byli Albert Einstein, Marie Curie, Ernest Rutherford, Max Planck, Paul Langevin, Henri Poincaré i Heike Kamerlingh Onnes.
Konferencja:
Głównym tematem konferencji była natura promieniowania i hipoteza kwantowa, według której energia nie jest ciągła, lecz dyskretna i występuje w pakietach zwanych kwantami. Hipoteza ta została wprowadzona przez Plancka w 1900 roku w celu wyjaśnienia widma promieniowania ciała doskonale czarnego i została poparta przez Einsteina w 1905 roku w celu wyjaśnienia efektu fotoelektrycznego. Było to jednak sprzeczne z klasyczną fizyką Newtona i Maxwella, która zakładała, że energia jest ciągła i gładka. Konferencja miała na celu pogodzenie tych dwóch podejść i zrozumienie implikacji hipotezy kwantowej dla fizyki.
Konferencja została zorganizowana w formie cyklu wykładów poprzedzonych dyskusjami. Wykłady dotyczyły różnych aspektów promieniowania i teorii kwantowej, m.in
• termodynamika promieniowania,
• ciepło właściwe ciał stałych,
• emisja i absorpcja światła,
• budowa atomów i
• właściwości materii w niskich temperaturach.
Dyskusje były ożywione, a czasem gorące, ponieważ wyrażano i dyskutowano różne poglądy i interpretacje. Jednymi z najważniejszych punktów konferencji były:
Przedstawienie przez Einsteina jego hipotezy kwantowej światła, która sugerowała, że światło składa się z cząstek (zwanych później fotonami), które zachowują się zarówno jak fale, jak i cząstki. Zaproponował również wzór na rozkład energii promieniowania ciała doskonale czarnego, który zgadzał się ze wzorem Plancka, ale wyprowadził go z innej perspektywy.
Prezentacja Rutherforda na temat jego jądrowego modelu atomu, który odkrył na początku tego roku, bombardując złotą folię cząstkami alfa. Pokazał, że większość masy i dodatniego ładunku atomu jest skoncentrowana w maleńkim jądrze w jego centrum, otoczonym chmurą elektronów.
Prezentacja Kamerlingha Onnesa na temat jego eksperymentów dotyczących nadprzewodnictwa, które odkrył w 1911 roku, schładzając rtęć do temperatury bliskiej zera bezwzględnego. Pokazał, że opór elektryczny rtęci zanika całkowicie poniżej pewnej temperatury krytycznej, wskazując na nowy stan materii.
Prezentacja Curie na temat jej badań nad promieniotwórczością, których była pionierem wraz ze swoim zmarłym mężem Pierrem Curie. Wyjaśniła, w jaki sposób niektóre pierwiastki spontanicznie emitują promieniowanie i przekształcają się w inne pierwiastki, uwalniając przy tym duże ilości energii.
Pierwsza Konferencja Solvay na temat fizyki była niezwykłym osiągnięciem, które stymulowało dalsze badania i współpracę między fizykami. Zapoczątkowało to również serię Konferencji Solvay, które odbywały się co kilka lat aż do dzisiaj, obejmując różne tematy z zakresu fizyki i chemii. Konferencja jest powszechnie uważana za jedno z najbardziej wpływowych spotkań naukowych, jakie kiedykolwiek zorganizowano, ponieważ była świadkiem narodzin współczesnej fizyki.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kongresy_Solvaya
#ciekawostki #ciekawostki0jcaPijo #nauka #fizyka #historia
