Pasta o duchu Maradony przypomniała mi mojego lokalnego żula xD Mieszkał w moim bloku ale łatwiej…

Pasta o duchu Maradony przypomniała mi mojego lokalnego żula xD

Mieszkał w moim bloku ale łatwiej go było spotkać na osiedlu lub osiedle dalej gdzie był sklepik. Wszyscy na niego mówili Stasiek ale chyba nazywa się Waldek, nikt nie wie. Ale miał psa na którego wołał "Chodź Stasiek!" i tak się utarło, że właściciel oraz pies to Stasiek xD

No taki typowy żiulio, żona pracowała, on imprezował na osiedlu (chyba miał rentę czy coś). Chociaż zawsze kulturalny i grzeczny. Czasami dzieciaki ze szkoły go zaczepiały to ich zwyzywał. A do mnie wołał "Cześć sąsiad!" i zawsze pytał czy mam jakieś drobne. Czasami z litości dałem mu te 50 groszy. Ale jebaniutki był cwany, potrafił zaczepić i dać te złotówkę i powiedzieć, że pamięta że pożyczył. A następnego dnia i tak znowu pożyczył. Pieniądz niby chodził w obie strony ale wiadomo na czyją korzyść był ten bilans xD

Generalnie radosny człowiek, jak ktoś coś wynosił/wnosił ciężkiego to zawsze wyrastał pod ziemi aby pomóc za niewielką opłatą. Zdecydowanie tańszy od ekipy tragarzy. Ale w końcu żona przeszła na emeryturę. I zmusiła chłopa do zaszycia się.

I tak teraz z radosnego żula stał się smutnym poważnym panem. Już nawet nie krzyczy "Cześć sąsiad" tylko suche, poważne dzień dobry. Ulubione zajęcie to chodzenie na bazar z żoną oraz składanie skarg do spółdzielni. Chłop niby żywy ale tak jakby martwy.

A i jeszcze opowiem o jego psie. Kundel rasy kundel, taki trochę przypominający psa z Maski. Żył długo bo z 15 lat jak kojarzę, ale zdechł. Stasiek wtedy wziął psa w worek, łopatę, poszedł na pobliski cmentarz żołnierzy radzieckich i zakopał gdzieś w rogu.

I trochę mnie bawi, że pies całe życie spędził z pijakami, i po śmierci też leży z pijakami xD

#gownowpis