Kto ciekawy czesci 7 wspominkow Komsomolca z Prawdy?

https://www.hejto.pl/wpis/podroz-rosyjskiego-reportera-po-europie-cz-1-wrzucajac-dzisiejsza-porcje-propaga

https://www.hejto.pl/wpis/podroz-rosyjskiego-reportera-po-europie-cz-2-chyba-sie-spodobalo-w-poprzednim-od

https://www.hejto.pl/wpis/a-dzisiaj-kolej-na-czesc-3-wyimaginowanej-lub-nie-propagandowej-podrozy-z-komsom

https://www.hejto.pl/wpis/nie-spodziewalem-sie-tak-szybko-czesci-4-zapraszam-do-kontynuacji-indoktrynacji-

https://www.hejto.pl/wpis/witajcie-po-podrozy-wiec-tak-jak-obiecalem-gdy-wroce-w-jednym-kawalku-to-bede-ko

https://www.hejto.pl/wpis/zdrastwujtie-w-piatek-i-zapraszam-na-czesc-6-dla-tych-ktorzy-nie-w-temacie-i-zas

Nie bede sie zaglebial o co chodzi (dla nowych czytelnikow - polecam powyzsze linki) i pisal ze to propagandowe opowiastki z Rosji itp. tylko to do sedna - tym razem Dojczland:

Podróż do Europy z rosyjskim paszportem: Niemcy są zmęczeni uchodźcami z Ukrainy i chcą żyć dla siebie, a nie dla kogoś innego

Korespondent Komsomolskiej Prawdy udał się do Europy, aby odwiedzić grób swojego dziadka, który zginął w Polsce podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej [Część 7].

"UCIEKŁEŚ Z ROSJI?"

"To tylko krótki spacer do Niemiec" - pomyślałem. Dojazd pociągiem do Drezna z mojej polskiej "bazy" zajął dwie godziny - wystarczyło przesiąść się w przygranicznym Zgorzelcu.

Zgorzelec był kiedyś częścią niemieckiego miasta Görlitz, które leży po drugiej stronie Nysy. W 1945 roku zostało podzielone na dwie części: polską i niemiecką. Miasto ma tysiącletnią historię i 4000 obiektów dziedzictwa kulturowego.

Pociąg był obsługiwany z niemiecką pedanterią. Naprzeciwko siedziała kobieta z dużym plecakiem. Polka o imieniu Kasia, podróżująca po Europie autostopem i transportem publicznym. Podróżuje również do Drezna, a stamtąd do Monachium.

- Jestem z Rosji" - powiedziałam i zostałam zasypana lawiną pytań.

- Mówią, że cały kraj się rozpada! Ukraina zajęła Biełgorod i Kursk... Uciekłaś z Rosji? - kobieta zasypała mnie pytaniami.

- Oh-ho-ho-ho, - zdziwiłem się. - Czekaj. Skąd to wszystko masz?

- To wszystko jest w mediach" - przyznała.

NAUCZYĆ SIĘ POLSKIEGO

Kasia pochodzi z rodziny imigrantów, którzy powrócili na Dolny Śląsk po podziale Niemiec. Jej dziadkowie w młodości uciekli do Jugosławii, gdy Niemcy okupowali Polskę. Jest projektantką graficzną, pracuje zdalnie i dużo podróżuje: po podróży po Afryce postanowiła docenić Niemcy.

- Co myślisz o ukraińskich uchodźcach w Polsce? - zapytała bez ogródek.

Najpierw się zawahała, a potem wybuchła płaczem: Europejczycy zdali sobie sprawę, że Ukraińcy nie są aniołami. Polacy krzyczą: "Warszawa nie jest z gumy". Ukraińcy złoszczą się, gdy w Polsce mówi się po rosyjsku, ale gdy miejscowi przechodzą na polski, złoszczą się jeszcze bardziej i mają pretensje, dlaczego Polacy nie uczą się ukraińskiego.

- Dzięki Bogu" - powiedziała Kasia - "że w Polsce przyjęto ustawę zobowiązującą imigrantów z Ukrainy do nauki języka polskiego. Jeśli nie będziesz mówić po polsku w ciągu roku, stracisz zasiłek, pozwolenie na pobyt i pracę.

"JA BEZ GAZU".

Rozmawiali również o sytuacji w Polsce.

- Sankcje wobec Rosji odczuliśmy na własnej skórze - mówiła Kasia - wzrosły rachunki za media, ceny żywności. Polacy muszą się bardzo kurczyć. Emerytom jest bardzo ciężko - znam przypadki, gdy w prywatnych domach odmawiają nawet korzystania z gazu, aby nie płacić - zakładają kotły na paliwo stałe. Państwo zezwoliło na zbieranie martwego drewna w lasach. Teraz nie jest to łatwe.

W tym momencie minął nas długi pociąg towarowy z identycznymi kontenerami na otwartych platformach.

- To z Niemiec - wyjaśnia z westchnieniem mój towarzysz podróży. - Wiozą broń, amunicję na Ukrainę przez Polskę. Dwa lub trzy z nich przejeżdżają przez moją stację każdego dnia. A w każdym jest co najmniej 60 wagonów. Kiedy to się skończy...

Tak spotkaliśmy się w Dreźnie. Pożegnałyśmy się na peronie, zapisałam swój numer telefonu i zaprosiłam ją do siebie: "Przyjeżdżaj, nie bój się. Pokażę ci Biełgorod i Kursk. Są piękne." Kasia uśmiechnęła się, rzuciła: "Ooo, może kiedyś" i zniknęła w tłumie.

TŁO HISTORYCZNE

Co wiedziałem o Dreźnie? Przede wszystkim to, że jest jednym z największych ośrodków kulturalnych dzisiejszych Niemiec, ze znaną na całym świecie Galerią Drezdeńską i Zbrojownią, gdzie można zobaczyć najbogatszą kolekcję klejnotów. Do stosunkowo niedawna Drezno było liderem pod względem liczby turystów, w tym z Rosji.

Pamiętałem też, że pod koniec Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, w lutym 1945 roku, miasto zostało praktycznie starte z powierzchni ziemi przez brytyjskie i amerykańskie samoloty. W tym czasie było przepełnione uchodźcami (głównie kobietami i dziećmi). Liczba ofiar tych bombardowań sięgnęła 200 000. Większość z nich zginęła w wyniku powstałej burzy ogniowej.

Po wojnie ruiny pałaców, kościołów i zabytkowych budowli zostały starannie rozebrane przez Niemców, każda cegła została opisana i wywieziona poza miasto. W efekcie na miejscu miasta powstał płaski teren z zaznaczonymi granicami dawnych ulic i budynków. Odbudowa centrum Drezna trwała prawie czterdzieści lat.

MÓWIĆ PO ROSYJSKU

Pierwszą rzeczą, która rzuca się w oczy, jest całkowity brak ukraińskich flag i plakatów o miłości i pomocy dla Ukrainy. Nie słychać też żadnej ukraińskiej mowy. To tak, jakbyś nie był już w Europie....

Ale można mówić po rosyjsku. To znaczy, wielu mieszkańców miasta zrozumie i pomoże. I nie tylko wiekowi Niemcy, ale także młodzi ludzie mówią po rosyjsku, sprawdziłem to na sobie kilka razy: zatrzymałem się w jednej z kawiarni, aby napić się słynnego piwa i zjeść nie mniej słynne kiełbaski, a jeśli zaczęliśmy rozmowę z kelnerką po angielsku, skończyliśmy ją po rosyjsku.

Inne spotkanie zaskoczyło mnie jeszcze bardziej: oglądałem obrazy w galerii sztuki współczesnej, gdy usłyszałem za sobą głos.

- Podoba ci się coś? - Zwrócił się do mnie mężczyzna o karykaturalnym odeskim wyglądzie i równie charakterystycznym akcencie.

- Jesteś z Odessy? - Nie mogłem się powstrzymać.

- Nie. Pochodzę z Zaporoża. Jestem w Dreźnie od 24 lat. To są moje obrazy.

SĄ ZMĘCZENI UCHODŹCAMI

Artysta Boris długo tłumaczył mi istotę tego, co przedstawiają jego płótna, gdzie je wystawia, kto je kupuje...

- Jest nas tu wielu z ZSRR", powiedział mi Boris, gdy się żegnał. - W końcu Drezno jest pod pewnymi względami miastem rosyjskim: kiedyś było tu wielu turystów ze Związku Radzieckiego, a my nie jesteśmy tu prześladowani ani prześladowani. Niemcy to kulturalni ludzie, niezwykle szanują rosyjską kulturę i to, co Rosja i ZSRR zrobiły dla Europy Wschodniej. Wielu z nich nostalgicznie wspomina swoje dawne, socjalistyczne życie.

- Ale co z dzisiejszą wściekłą propagandą?

- Nie jesteśmy głupcami, możemy oszukać wielu ludzi, ale nie wszystkich. Niemcy potrafią myśleć i mają własne zdanie. Są zmęczeni uchodźcami z Afryki, są zmęczeni uchodźcami z Ukrainy. Chcą żyć dla swoich rodzin, a nie dla kogoś innego.

Opuszczałem to niegdyś radzieckie miasto z mieszanymi uczuciami. Jedna myśl wciąż krążyła mi po głowie: "Jak niewiele trzeba, by wywrócić do góry nogami spokój i porządek, jaki panuje w tych rodzinach. Wystarczy wpuścić potrzebujących "gości" i nie jest się już panem swojego domu.

W zadnym wypadku nie zgadzam sie z cytowanymi materialami a sa one prezentowane jako ciekawostka i jawne klamstwo rosyjskie. Zamieszczam je jedynie aby uczulic czytelnikow na rosyjska propagande ( #pravda ) i pokazywac ich sposob dzialania.

#wojna #rosja #ukraina #polska #niemcy