Ludzie to chuje skupieni na sobie niestety

Tylko garstka będzie tymi którzy mogą sobie pozwolić na wszystko.

Powód jest prosty - ludźmi kieruje strach, strach związany z ryzykiem.

Stąd też większość przeżywa życie na etacie, zasypana kredytami.

I choć narzekają cicho na swój los, to gdzieś w sobie mają ziarenko które mogliby zamienić w biznes - jednak strach ich poestrzymuje.

I chociaż potrafię ich zrozumieć bo znam wielu takich ludzi, to nie zrozumiem tych, którzy zakładają rodzinę a i tak w większość przebywają na morzu, za granicą czy w delegacji.

Takie życie wydaje się gówniane jeśli masz kobietę, która codziennie budzi się bez ciebie i dzieci, które nie są pomidorem który wystarczy podlewać.

Wszyscy żyją jednak po swojemu.

Jak k⁎⁎wa xD

Naciskam dodaj - a Ty już klikasz piorun 🤣

No to pa tera, cytat, staram się jak najbliżej oryginału, ale lecę z pamięci.

Wam to tu za dobrze jest, was trzeba pilnować.

Nie grzejcie tyle, bo się przeziębicie, tu gorąco jest (poniedziałek zimą, gdy janusz wymyślił wyłączenie centralnego i grzanie klimatyzatorami, ale tylko podczas pracy. Temperatura w pokoju rano - jakieś 16 stopni, w południe dobijała do 20).

[grudzień, spotkanie "wigilijne"]

To był bardzo dobry rok!

[maj następnego roku]

Musimy szukać gdzie nam pieniądze uciekają.

[wiadomo, że janusz ma przynajmniej kilka działek rozsianych po kraju, a także minimum trzy mieszkania w Wuwie. Jego córka podobno buduje się pod Wuwą, gdzie 1 m2 gruntu osiąga cenę 1k cbl]

Więcej takich smaczków to spiszę i zrobię serię, ale najpierw nowa robota

@Okrupnik każdy ma swoje życie, ale ja będąc w podobnej sytuacji postawiłem wszystko na jedną kartę i wyjechałem do Anglii. Nie miałem wiele pieniędzy, dlatego starczyło tylko na skromny pokój z depozytem i w zasadzie tyle. Przez pierwszy miesiąc do wypłaty żyłem bez poduszek, kołdry, na kromkach z dżemem. Odkułem się dopiero w okolicy 3-5 miesiąca.

Nie twierdzę, że każdy musi tak ryzykować, ale czasem trzeba się wyrwać ze strefy komfortu, żeby ruszyć do przodu. Patrząc na twoje wpisy, mam wrażenie, że jesteś na dobrej drodze.

1. "Rozumiem prywaciarza, który oszczędza na wszystkim"
   

2. "kupujesz nowe BMW i nie płacisz pensji pracownikom."
   

To działa, bo właśnie Janusz przekonał pracownika do punktu nr. 1. Życie jest pełne poświęceń. Czasem kosztem siebie, a czasem kosztem kogoś innego.

@Okrupnik jak dajesz sobą pomiatać, to masz przejebane. Jak nie dajesz, to szukaj aż znajdziesz. Być może zajmie to trochę czasu i będzie daleko od miejsca startu, ale znajdziesz.

Życie jest za krótkie żeby było jeszcze ch⁎⁎⁎we.

Ja wiem, że teraz zaserwuję neoliberalno-lewackie spaghetti myślowe, ale:

• ha tfu na Januszexy, pracownik powinien być godnie wynagradzany
  

• niech sobie kupuje nowe BMW, super, bo jako przedsiębiorca ponosi większe ryzyko niż pracownik na etacie, a ludziom d⁎⁎y pękają, bo olaboga ktoś zarabia 20k miesięcznie, to jest w pełni uczciwa "premia za ryzyko" (jednocześnie wygodnie się zapomina, że jakoś i za coś ten biznes musiał rozkręcić, oby nie kosztem głodowym pensji, wtedy idź do punktu #1)