Umarła śmierć,

nie żyje kostucha!

Wypiję dziś ćwierć

za spokój jej ducha.

Codzień żniwa zbiera sroga śmierć –

kostucha.

Dzień był słaby, dziś złapała ino ćwierć

ducha.

W końcu przyszła po chłopa śmierć

wysłuchała jego życzeń kostucha

w piekle ma grzesznic milion i ćwierć

w łóżku nie wyzionie teraz ducha

Mówią że w życiu pewna tylko śmierć,

Że na każdego czeka kostucha,

Jeden przeżyje stulecie, inny tylko ćwierć

A potem przyjdzie i zabierze ducha

Bo skoro życie, musi być i śmierć

I tak od stuleci ta kolejność płynie

Więc korzystaj z życia lub się w nim i wierć

Nim dama z kosą wnet cie stąd zawinie

Gdy wczoraj na piwie spotkałem śmierć,

(to taka śmieszna i łysa kostucha)

To rzekłem jej: “No weź się tak nie wierć!

Siądź sobie obok - tam jest poducha.”

Dziewiąte życie odebrała śmierć

Pewnie pozazdrościła nam kostucha

Razem z nim umarła nam serca ćwierć

Ale czasem słychać przed snem mruczenie ducha.

(mieliśmy kiedyś kota o tym imieniu)