Pozornie bardzo oczywiste i przewidywalne scenariusze, a w rzeczywistosci nikt nigdy nie zastanawia sie, jak to wlasciwie wyglada. Mamy pojecie o tym, jak to czesto bywa z mechanicznego punktu widzenia - siedzisz w okopie, a tu nagle podlatuje do ciebie dron, albo trafia rakieta. Moze wychyliles leb i oberwales od jakiegos snajpera. Tyle. Tak to widzimy siedzac z dala od wojny. Ale to mechanika. Prawda jest, ze typowy zolnierz najprawdopodobniej zanim zginie, to sam zobaczy mnostwo innych towarzyszy, ktorzy umieraja. To nie dosc, ze buduje ogromne poczucie grozy, niszczy morale, to po prostu uderza, nie fizycznie, tylko psychicznie. Zwlaszcza, ze to sa towarzysze broni - siedzac w okopie z przyglupem i bucem, ktorego bys normalnie na ulicy uznal za palanta niewartego spluniecia, walczac za kraj dbacie w pierwszej kolejnosci o samych siebie, nawzajem. Nawet jesli tego typa nie lubisz, to masz gdzies w glowie, ze to jest typ, ktory chcac-nie chcac, chroni cie przed ludzmi, ktorzy nienawidza was wszystkich i probuja was wyrznac. To jest bardzo nietypowa relacja, nawiazywana spontanicznie, czesto na krotko, a wiez moze byc zaskakujaco silna.
Mam nadzieje na koniec tej kazni, z maksymalnie wysokimi stratami po stronie untermenschen i najmniejszymi mozliwymi stratami po stronie Ukrainy.
Edit: Przypominam sobie, ze kiedy cala ta rzez sie zaczela, to mnostwo bylo idiotow, ktorzy podsumowywali ten bieg wydarzen "wybrali sobie komika na prezydenta". Ta retoryka niemal zupelnie zaniknela, ale to jest tak k⁎⁎wa uwlaczajace przyzwoitosci, ze za takie teksty powinno sie posylac takich ludzi na ziemie niczyja
