@splash545 No właśnie, i w tym jest cały szkopuł, jak ktoś nie potrafi być szczęśliwy w pojedynkę, to nie będzie również we dwoje. Bez względu na to jakie wyobrażenie o miłości próbuje nam przemycić kultura. Rozstanie to dobry punkt do przemyśleń, nawet jeżeli nastąpiło totalnie nie z naszej winy. Ogólnie kryzysy mogą nas poprowadzić do uzdrowienia, tylko pod warunkiem, że poświęci się im odrobinę autorefleksji. Takie ja mam doświadczenia.

@koniecswiata Nic dodać nic ująć

@splash545 Kółko wzajemnej adoracji odhaczone dzięki Splash

@koniecswiata Wiesz, że możesz na mnie liczyć xd

@koniecswiata 

jak ktoś nie potrafi być szczęśliwy w pojedynkę, to nie będzie również we dwoje

Pójdę pod prąd i ośmielę się nie zgodzić

Kiedyś tak myślałem, natomiast obecnie uważam, że jako ogólna zasada to działa, ale są od tego wyjątki

@HmmJakiWybracNick Wiesz, zastanawiam się czy to, o czym mówisz to nie jest temat przynależności - znalazłeś swoje "plemię". Ale żeby zaspokoić potrzebę przynależności to nie jest konieczny do tego związek, można mieć przynależność dzięki przyjaciołom czy np. grupie wsparcia. Jesteśmy takim gatunkiem, który nie jest samowystarczalny i potrzebuje dobrych, karmiących relacji do zdrowia psychicznego. I to jest dobre. Artykuł jest raczej o tym, że związki dla niektórych ludzi to "plaster" na ich traumę, podświadomie oczekują, że partner zaspokoi ich potrzeby, które nie zostały zaspokojone gdzieś tam w relacji rodzic-dziecko. No ale tak się nie da i gdzieś tam po drodze powstaje dużo frustracji i kryzys w związku, kiedy jednak okazuje się, że ktoś nie załatwi za nas naszych psychicznych deficytów.

@FrytBajt2057 Ja bym to nazwała po prostu lepszym poznaniem siebie. Jeżeli znasz siebie, to wiesz, czego chcesz od życia i od tej drugiej osoby. Wiesz gdzie są Twoje granice, czego absolutnie nie jesteś w stanie zaakceptować. I to jest ok.

Czy chęć poznania kogoś równie wyleczonego będzie normą, czy kontynuacją traumy?

Tu chodziło mi raczej o pewne podświadome schematy. Myślę, że każdy chce poznać "wyleczoną" i stabilną osobę, tylko jeżeli ma nieprzepracowaną traumę (każdy ma na jakimś poziomie), to spotka "normalną" osobę i wszystko ładnie, pięknie, tylko stwierdza, że ta osoba jest nudna, albo jej/jego nie pociąga. I logicznie rozumiemy, że to dobra partią, że ma dobrą przyszłość, że będzie dobrym rodzicem, itp, ale ... Nie ma "tej chemii", bo nie ma tej dynamiki, którą pamiętamy z wczesnych relacji z opiekunami. Jeżeli ktoś to zrozumie i zacznie z tym pracować, to ma szansę wejść na wyższy poziom, po nitce do kłębka tego pierwotnego zranienia. To taki portal do uleczenia

@koniecswiata Pokochać nudę

@FrytBajt2057 Uleczyć i pokochać siebie, to wtedy na miejsce nudy wchodzi ekscytacja i wdzięczność

@koniecswiata Ja już wszystko wiem, tylko się boję furtki uchylić

@FrytBajt2057 Podobno do odważnych świat należy

@koniecswiata W takim razie pozostaje zostać władcą, posiadaczem ziemskim.