Popiersie rzymskie ukazujące mężczyznę. Obiekt datowany na okres panowania Oktawiana Augusta (27 p.n.e. – 14 n.e.); jest to kopia oryginału z połowy II wieku p.n.e. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska mozaika z geometrycznymi wzorami, pochodząca z pałacu cesarskiego Galeriusza w kompleksie Gamzigrad – Felix Romuliana (okolice Zaječar, we wschodniej Serbii). Datowane na III-IV wiek n.e.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 11 p.n.e. – otwarto teatr Marcellusa. Jest to jedyny teatr w Rzymie, który przetrwał do naszych czasów, zachowując – przynajmniej częściowo – swój wygląd zewnętrzny. Nazwę swoją zawdzięcza Marcellusowi, zięciowi Augusta, który zmarł w roku 23 p.n.e., mając zaledwie 20 lat. Budowla odzwierciedla sposób, w jaki Rzymianie zaadaptowali grecki wynalazek: zewnętrzna ściana wznosi się na trzy kondygnacje, co wynika z faktu, że teatr wzniesiono na płaskim miejscu, a nie w zagłębieniu terenu. Pierwsza kondygnacja zbudowana jest w porządku doryckim, druga w jońskim, a trzecia w korynckim. Pojemność obiektu ocenia się na 10-14 tysięcy widzów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska rzeźba ukazująca idącego Satyra, istotę mitologiczną, która miał towarzyszyć Dionizosowi (Bachusowi) w orszaku. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Bardzo ciekawy fragment filmu „Ben Hur” z 2016 roku. Twórcy filmu wykorzystali tutaj sposób śpiewu znany m.in. w armii amerykańskiej, w którym szeregowi odpowiadają na zawołanie oficera. Nie da się ukryć, że brzmi to imponująco.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Kultowy film „Spartakus” z 1960 roku. Scena ukazuje moment, kiedy rzymski legion przygotowuje się do ataku na oddziały niewolników.
Scenę kręcono na rozległej równinie, w okolicach Madrytu. Co jest naprawdę niesamowite, aby odwzorować potęgę oddziałów rzymskich zatrudniono 8 tysięcy hiszpańskich żołnierzy, którzy w idealnym porządku tworzyli formacje.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
@wiatrodewsi wszystko widać tylko OP wrzucił jakieś rozpikselowane gówno. A zatrudnianie tysięcy żołnierzy w takich filmach to nic niesamowitego. Albo jak po naszej stronie żelaznej kurtyny - przymusowe zapędzanie na plan. xD
@imperiumromanum w 1970 roku w polskich kinach obejrzało go prawie 4,5 mln widzów - drugi najpopularniejszy film po Kleopatrze http://boxoffice-bozg.pl/1970-2/
Do wygrania 3 egzemplarze książki „Ćwiczenia duchowe i filozofia starożytna”. Ta książka to bodaj główne dzieło francuskiego filozofa i starożytnika Pierre`a Hadota, nad którym pracował on przez kilkanaście lat i które stanowi kwintesencję jego przemyśleń nad charakterem starożytnej filozofii. Książka jest nagrodą w konkursie, którego organizatorem jest IMPERIUM ROMANUM. Co trzeba zrobić, aby móc się cieszyć z nagrody?
Aby wziąć udział w konkursie, należy w terminie do 7 maja 2023 r.:
+ napisać ciekawostkę dotyczącą świata antycznych Rzymian lub w jakiś sposób powiązaną z rzymską historią. Trzy najciekawsze teksty zostaną nagrodzone książkami, a ich prace zostaną opublikowane na stronie IMPERIUM ROMANUM.
Teksty, wraz z imieniem, nazwiskiem i adresem zamieszkania uczestnika (przesłane dane zostaną wykorzystane jedynie w wypadku wygranej w konkursie – przekażę je wtedy sponsorowi, by mógł przesłać nagrody, a same imiona i nazwiska zwycięzców opublikuję), należy wysłać zgłoszenie na adres: [email protected], umieszczając w tytule maila: „Ćwiczenia duchowe i filozofia starożytna”. Praca musi spełniać wymogi edytorskie.
Wśród uczestników, którzy nadeślą najciekawsze prace, wybrane zostaną zgodnie z regulaminem
+ 3 egzemplarze książki „Ćwiczenia duchowe i filozofia starożytna” autorstwa Pierre Hadot
Tego dnia, obchodzono Vinalia – festiwale zbiorów wina i ogrodów, które odbywały się na cześć Jowisza i Wenus. Tego dnia miały miejsce tzw. pierwsze Winalia (Vinalia prima, nazywane także Miejske Winalia – Vinalia urbana), które miały charakter dziękczynny za poprzednie, dobre zbiory oraz błagalny o obfite plony w tym roku. Innego dnia – 19 sierpnia miały miejsce tzw. wiejskie Winalia (Vinalia Rustica), które obchodzono przed zbiorami i wyciskaniem winogron. Wenus była patronką tzw. sprofanowanego wina (vinum spurcum), które spożywane było na co dzień. Jowisz z kolei był bóstwem patronującym najlepszemu, świętemu winu (temetum). Na cześć Wenus, bogini której moce pozwalały cieszyć się winem, Rzymianie spożywali najzwyklejsze wino, pochodzące ze zbiorów jesiennych. Na cześć Jowisza z kolei pito święte wino, jak przystało na najbardziej honorowego patrona. W czasie Winaliów zwykłe dziewczyny (vulgares puellae) oraz prostytutki (meretrices) zbierały się pod Świątynią Venus Erycina Colline przez wzgląd na przyzwoitość, aby zaoferować Wenus mirt, miętę i sitowie schowane w bukiecie róż. W zamian kobiety prosiły o urodę, czar i poczucie humoru.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Popiersie cesarza Tyberiusza, który rządził w latach 14-37 n.e. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Panowanie Tyberiusza był to dla zwykłych ludzi w prowincjach okres spokoju i dobrego zarządzania państwem, ale dla sfer rzymskiej arystokracji czas narastającej tyranii i terroru. Tyberiusz był także tym cesarzem, który odszedł bardziej od „komedii Republiki” Oktawiana na rzecz bardziej autokratycznych rządów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Swetoniusz (ok. 69 – po 122 n.e.), rzymski historyk przeszedł do historii jako twórca biografii cesarzy rzymskich od Oktawiana Augusta do Domicjana, uwzględniając Juliusza Cezara – pierwszego z „cezarów”. Dziełem tym jest „Żywot cezarów” (De vita Caesarum).
Swetoniusz pracował nad biografiami w latach 120-121 n.e., kiedy to w trakcie panowania Hadriana miał dostęp do archiwum cesarskiego, jako pracownik kancelarii. Swoje dzieło zadedykował przyjacielowi – prefektowi pretorian – Gajuszowi Septycjuszowi Klarusowi. Obecnie panuje opinia, że dzieło Swetoniusza w dużej mierze oparte jest na plotkach oraz niezwykle chwytliwych wydarzeniach. Wciąż jednak należy docenić fakt, że utwór ukazuje jak wyglądało życie wczesnego cesarstwa oraz prywatna sfera życia dworskiego.
„Żywoty cezarów” uwzględniają poniższe części:
Juliusz Cezar – Księga I (89 rozdziałów)
Oktawian August – Księga II (101 rozdziałów)
Tyberiusz – Księga III (76 rozdziałów)
Kaligula – Księga IV (59 rozdziałów)
Klaudiusz – Księga V (46 rozdziałów)
Neron – Księga VI (57 rozdziałów)
Galba – Księga VII (23 rozdziały)
Oton – Księga VII (12 rozdziałów)
Witeliusz – Księga VII (18 rozdziałów)
Wespazjan – Księga VIII (25 rozdziałów)
Tytus – Księga VIII (11 rozdziałów)
Domicjan – Księga VIII (23 rozdziały
Należy podkreślić, że każda biografia w „Żywotach cezarów” Swetoniusza, w mniejszym bądź większym stopniu, zachowuje trójpodział. Na początku mamy do czynienia z wydarzeniami z życia cesarza, jego pochodzenie oraz rządy; następnie opisuje cechy charakteru i wygląd władcy (species), a w końcowej części śmierć, poprzedzaną zawsze znakami wróżebnymi.
Swetoniusz mimo, że nigdy nie był senatorem, wyraźnie stawał po stronie senatu w konflikcie z cesarzem. Jego praca była wzorem dla późniejszego dzieła Mariusza Maksymusa (ok. 160 – ok. 230 n.e.) Caesares, które nie przetrwało, a opowiadało losy i biografie cesarzy II i wczesnego III wieku n.e. „Żywot cezarów” był także wzorem dla późnej kolekcji biografii Historia Augusta, opowiadającej także o władcach II i III wieku n.e.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 238 n.e. – w wyniku rewolty Balbin i Pupien zostali obwołani przez senat, po śmierci Gordiana I, cesarzami Rzymu. Nowe rządy spotkały się jednak z niezadowoleniem ludu rzymskiego, który za prawowitego cesarza uważał wnuka Gordiana I – Gordiana III, mającego wówczas zaledwie 13 lat. Dopiero nadanie chłopcu tytułu cezara uspokoiło sytuację. Po trzech miesiącach panowania obaj zostali zamordowani przez pretorianów niezadowolonych ze zwiększających się wpływów senatu na losy państwa. Władali wspólnie 99 dni.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski fresk ukazujący naumachię i martwą naturę. Obiekt datowany na I wiek n.e.; odkryty w Pompejach. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Czy rzymscy legioniści śpiewali piosenki w trakcie marszu?
Życie w wojsku zawsze było ciężkie i wymagało od żołnierzy silnej woli, wytrwałości oraz siły fizycznej. Długie i wymagające marsze nierzadko się dłużyły, co żołnierze starali się urozmaicać na różne sposoby, w tym śpiewem. Czy podobnie czynili legioniści rzymscy?
Nie posiadamy dużej ilości źródeł, które by to potwierdziły. Jednak Swetoniusz w swojej biografii Cezara pozostawił nam dowód, że w legionach rzymskich rzeczywiście śpiewano. I tak, w trakcie poczwórnego triumfu Cezara w 46 roku p.n.e. weterani mieli prześmiewczo śpiewać (Swetoniusz użył jasno czasownika „śpiewać”):
Cezar to Galię zniewolił, zaś Nikomedes Cezara, Cezar dziś triumf odnosi, ten, który Galię zniewolił, nie Nikomedes bynajmniej, który zniewolił Cezara. […]
(Gallias caesar subegit, nicomedes caesarem, ecce caesar nunc triumphat qui subegit gallias. Nicomedes non triumphat, qui subegit caesarem.)
Obywatele, żon strzeżcie, gacha łysego wiedziemy. Złotoś pożyczył, by w Galii na swe obłapki roztrwonić. […]
(Urbani, servate uxores, moechum calvum adducimus. Aurum in gallia effutuisti, hic sumpsisti mutuum.)
– Swetoniusz, Juliusz Cezar, 49, 51
Tłum z kolei innym razem śpiewał:
Galów na triumf wiódł Cezar, teraz zaś wiedzie do kurii, Galowie zrzucili spodnie, szlaki przywdziali szerokie.
(Gallos caesar in triumphum ducit, idem in curiam, galli bracas deposuerunt, latum clavum sumperunt.)
– Swetoniusz, Juliusz Cezar, 80
Nie wiemy tak naprawdę, jak śpiewano wspomniane słowa. Do naszych czasów zachowało się mało faktów odnośnie muzyki czy rytmiki Rzymian. Na stronie grupy rekonstrukcyjnej „The Roman Military Research Society” znaleźć możemy interpretację przekazu późno-rzymskiego poety Prudencjusza w dziele „Psychomachia”. Według tej interpretacji rytm byłby następujący:
jeden, dwa, trzy, cztery
pięć, sześć, siedem, osiem
dziewięć, dziesięć, jedenaście, dwanaście
jeden, dwa, trzy
Wiemy, że muzyka była częścią codziennego życia, a niektórzy muzycy w Rzymie cieszyli się dużą popularnością. Biorąc jednak pod uwagę wyjątkowy rozwój technologiczny rzymskiej armii oraz profesjonalne podejście, moim zdaniem nie można wykluczyć, ażeby rzymscy legioniści nie śpiewali w trakcie marszu. Bardzo ciekawe wykonanie zaprezentowali nam reżyserzy filmu „Ben Hur” z 2016 roku.
Twórcy filmu wykorzystali tutaj sposób śpiewu znany m.in. w armii amerykańskiej, w którym szeregowi odpowiadają na zawołanie oficera. Nie da się ukryć, że brzmi to imponująco.
Dodatkowo należy nadmienić, że w wojsku rzymskim występowały instrumenty muzyczne. Z instrumentów najbardziej znane i związane z życiem wojskowym były trąby i rogi sygnałowe, w szczególności tuba z brązu lub drewna, obciągana skórą. Na tubie z brązu muzykowano przy zwycięstwie, na tubie z drewna z kolei podczas odwrotu. Znane były ponadto rogi (cornu) z brązu, zgięte w półkole, lituus w kształcie litery „J” oraz buccina (bucina).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 43 p.n.e. – w bitwie pod Mutiną przeciw Markowi Antoniuszowi poległ konsul Aulus Hirtius – szef sztabu Juliusza Cezara w czasie wojny galijskiej (uzupełnił Pamiętniki o wojnie z Galami) i jeden z jego najbliższych współpracowników.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
