alaMAkota

Portret Pawła Batickiego, marszałka Związku Radzieckiego i laureata tytułu „Bohatera Związku Radzieckiego”., uważanego za największe wyróżnienie w społeczeństwie sowieckim. W 1953 r. osobiście zastrzelił ministra spraw wewnętrznych Ławrientija Berii podczas międzypartyjnej walki o władzę.

W czasie II wojny światowej (w ZSRR znanaje pod nazwą tzw wielkiej wojny ojczyźnianej) zajmował decyzyjne stanowiska w armii. Był szefem sztabu, od czerwca 1943 forsował Dniepr pod Kaniowem, następnie zdobył Czerkasy będąc dowódcą 73 Korpusu Strzeleckiego, wchodzącego w skład 52 Armii 2 Frontu Ukraińskiego.

Odegrał ważną rolę w operacji korsuńsko-szewczenkowskiej w styczniu-lutym 1944, gdy jego korpus wziął udział w okrążeniu i likwidacji dużego zgrupowania wojsk niemieckich. W marcu 1944 73 Korpus jako pierwszy sforsował Prut i wkroczył do Rumunii, gdzie zasłynął z ograbiania wszystkiego co miało nawet najmniejsza wartość.

W nagrodę grabił poniemieckie majątki w ramach 1 Frontu Białoruskiego. Na jego czele przełamał niemiecką obronę na południe od Bobrujska, zdobył Baranowicze, Brześć i z iście słowiańska fantazją sforsował z marszu Bug. Następnie we wrześniu 1944 wziął udział w zdobyciu i plądrowaniu Pragi(z Czechosłowacji łącznie wyjechało 6500 wagonów łupów). Wraz 3 Frontem Białoruskim wziął udział w wyścigu o zdobycie Berlina idąc od strony Prus Wschodnich. Wojnę zakończył w stopniu generała majora.

Najistotniejszym wydarzeniem w życiu Batickiego i sprężyną jego późniejszej kariery na najważniejszych stanowiskach dowódczych w siłach zbrojnych ZSRR był udział, wraz z marsz. Gieorgijem Żukowem i gen. Kiriłłem Moskalenką, w aresztowaniu na polecenie Nikity Chruszczowa i innych spiskowców, Ławrientija Berii na posiedzeniu Prezydium Rady Ministrów ZSRR w dniu 26 czerwca 1953. Następnie Baticki był osobiście odpowiedzialny za pilnowanie więźnia oraz za przygotowania do jego tajnego procesu i rozstrzelania w bunkrze dowództwa Moskiewskiego Okręgu Wojskowego w grudniu 1953. Jako pierwszy strzelił Berii z pistoletu w twarz podczas egzekucji. Za wzorowe wypełnienie tych zadań otrzymał awans do stopnia generała pułkownika.

W 1965 otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego, a w 1968 został marszałkiem Związku Radzieckiego

#rosja #historia #fotografia #historiajednejfotografii

Wersja brytyjska wydarzeń https://m.youtube.com/watch?si=GgQfbVWm1NbNj_uK&v=4xcg72Qv_QE&feature=youtu.be

Bitwa i masakra w Shar al-Shatt ( arab . شارع الشط Shār' ash-Shaṭ ; po włosku Sciara Sciat ) miały miejsce 23 października 1911 r. we wsi Shar al-Shatt na obrzeżach Trypolisu w Libii podczas wojny włosko-tureckiej.

W Shar al-Shatt zginęło 503 Włochów, z czego 125 w wyniku masakry żołnierzy, którzy się poddali.

Poniżej relacja z pierwszej ręki od francuskiego dziennikarza, który był świadkiem następstw masakry.

Miało to miejsce podczas często zapomnianej wojny włosko-osmańskiej. Niektóre raporty wskazują, że Włosi zostali oskarżeni o napaść na tle seksualnym wobec miejscowych, choć nie zostało to udowodnione. IV batalion 11. pułku Bersaglieri pułkownika Gustavo Fary został rozmieszczony w małej wiosce-oazie jako część obrony Trypolisu. 23 października siły około 500 włoskich żołnierzy zostały zaatakowane przez Turków i Arabów i szybko zostały opanowane i zdziesiątkowane. Około 290 „bersaglieri”, którzy przeżyli pierwszy atak, poddało się iihadystom na miejscowym cmentarzu, ale wszyscy zostali torturowani i zabici.

„Widziałem (w Sciara Sciat) w jednym meczecie siedemnastu Włochów ukrzyżowanych z ciałami zredukowanymi do rangi zakrwawionych szmat i kości, ale których twarze zachowały ślady piekielnej agonii. Przez szyje tych nieszczęsnych ludzi włożono długie pręty, a ich ramiona spoczęły na tych prętach. Następnie przybito ich do ściany i powoli umierali w niewypowiedzianych cierpieniach. Nie jesteśmy w stanie namalować obrazu tego okropnego zgniłego mięsa wiszącego żałośnie na zakrwawionej ścianie. W kącie ukrzyżowano inne ciało, lecz jako oficer został on wybrany, aby doświadczyć wyrafinowanych cierpień. Oczy miał zaszyte. Wszystkie ciała zostały okaleczone i wykastrowane; tak nie do opisania była ta scena, a ciała wyglądały na spuchnięte jak bezkształtna padlina. Ale to nie wszystko! Na cmentarzu w Chui, który służył jako schronienie przed Turkami i skąd z daleka uciekali żołnierze, mogliśmy zobaczyć kolejne widowisko. Przed jednymi drzwiami pochowano po ramiona pięciu żołnierzy, ich głowy wyłaniały się z czarnego piasku poplamionego ich krwią: głowy okropne, a tam można było odczytać wszystkie męki głodu i pragnienia.

Gaston Leroux, korespondent „Matin-Journal”.

Dziennikarz poinformował również, że wielu miejscowych cywilów podeszło do linii Włochów od tyłu, początkowo okazując przyjaźń, by następnie rzucić się na nich z nożami. Napisał, że trzej ocalali z 4. batalionu oskarżyli arabską ludność cywilną z oazy Shar al-Shatt o „tdimento” (zdradę). 

W 1932 roku Mussolini odsłonił pomnik Bersaglieri w Rzymie , upamiętniając szczególnie tych, którzy zginęli w Shar al-Shatt.

#historia #wojna #ciekawostki #historiajednejfotografii

459 + 1 = 460

Tytuł: Kondotierzy

Autor: Rafał Gan-Ganowicz

Kategoria: reportaż

Ocena: 7/10

Wspomnienia Polaka, który ucieka przed bezpieką z Polski do Francji. Stamtąd zaciąga się jako najemnik do Kongo, a potem do Jemenu.

Ciekawy opis wydarzeń wojny w Kongo, charakterystyka konfliktu i krótkie, ale trafne podsumowanie kolonizacji i dekolonizacji. Po Afryce nastepuje życie w nudnej Francji, z której wyciąga autora zawierucha w Jemenie, która to z kolei przyniosła inne problemy i inne wyzwania.

Autor sam siebie nie nazywa najemnikiem, ale antykomunista gotowym walczyć na każdym froncie przeciw ZSRR.

Ciekawy zestaw historii i zwięzła narracja.

Czytało się o tyle lepiej, że po przeczytaniu reportaży Jagielskiego o Afryce, Rafał Gan-Ganowicz opisuje problemy czarnego lądu z innej perspektywy. Równie ciekawie.

Czyta się dobrze.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #reportaz #ksiazki

Ronald Reagan pozuje na Uniwersytecie Południowej Kalifornii w 1940 roku. Wydział Sztuk Pięknych tej uczelni wybrał go jako przykład idealnego męskiego ciała.

#historia #ciekawostki