WujekAlien

Normalnie ulga, że hej

#heheszki #cyrk

794 + 1 = 795

Tytuł: Przedświt

Autor: Tomek Michniewicz

Kategoria: Wspomnienia

Wydawnictwo: Otwarte

Format: książka papierowa

Liczba stron: 223

Ocena: 5/10

Dlaczego sięgnąłem po Przedświt?

Bo Chrobot tego samego autora jest dla mnie jednym z trzech najlepszych reportaży, jakie kiedykolwiek czytałem. Byłem ciekaw, jak Michniewicz poradzi sobie z czymś bardziej osobistym, intymnym, psychologicznym.

I jak sobie poradził?

Niestety — dla mnie znacznie słabiej. Przedświt to książka zupełnie inna niż jego poprzednie publikacje. Mniej reporterska, bardziej introspektywna. Może zbyt bardzo.

Czy uzewnętrznianie się autora było potrzebne?

Nie wiem, może autorowi, ale nie mi. Jako czytelnikowi, chwilami trudno było znaleźć miejsce dla siebie. Kiedy autor zanurza się w swoim bólu, samotności i chaosie myśli, brakuje mi wyraźniejszego mostu między nim a odbiorcą. Czytelnik nie jest terapeutą, a książka – choć uczciwa i emocjonalna – nie zawsze daje coś w zamian.

Czy podejście do zdrowia psychicznego w Polsce nadal jest marginalizowane?

Tak. I być może właśnie dlatego Przedświt powstał. Michniewicz mówi o rzeczach, o których wielu wciąż boi się mówić. Samotność, depresja, kryzys tożsamości – wszystko to wybrzmiewa, ale... często bardziej jako nieuporządkowany strumień świadomości niż dobrze zbudowana opowieść. To ważne tematy, ale sposób ich podania nie każdemu trafi w serce.

Czy zostawiła więcej pytań niż odpowiedzi?

Zdecydowanie. I może nawet o to chodziło – ale sposób, w jaki została zamknięta, pozostawił mnie z uczuciem niedosytu, a może i lekkiego zawodu. Ostatnie zdanie, które miało być klamrą, raczej wywołało u mnie pytanie: czy naprawdę to miało być to? Czy to było potrzebne?

Czy warto było ją przeczytać?

Moim zdaniem nie

Tym razem trochę inaczej, bo też i książka jest inna, trudna, osobista i intymna. Tylko intymna w złym sensie, bardziej jak latanie bez spodni i bielizny po mieście i opowiadanie ludziom, że nie lubię chodzić w spodniach. Zostawia czytelnika z pytaniami, ale nie daje odpowiedzi. Mimo wszystko, jest to spory zawód, a w porównaniu z Chrobotem, książka jest totalnie o niczym. Niestety obserwują tendencję spadkową u autora:

"Chrobot" >> "Choroby współistniejące" >>> "Przedświt"

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 70/128 (brak 2 recenzji na bookmeter)

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem

#czarnyhumor #humorobrazkowy

#heheszki #filmy #jedzzhejto

#youtube #heheszki #misjaedukacyjna

#heheszki #przegryw #ksiazki

#heheszki #wezsiezasiebie #praca #pasta

Poniedziałek, jak co tydzień 🤣

#heheszki #korpo #pracbaza

#gry #heheszki #muzyka #expedition33

783 + 1 = 784

Tytuł: Doskonałe państwo policyjne. Wyprawa w głąb chińskiej inwigilacyjnej dystopii

Autor: Geoffrey Cain

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: SQN

Liczba stron: 424

Ocena: 8/10

Geoffrey Cain w "Doskonałym państwie policyjnym" kreśli obraz współczesnych Chin, który niepokojąco przypomina urzeczywistnienie koszmarów z Roku 1984 Orwella i Procesu Kafki. To nie fikcja literacka, ale analiza rzeczywistości, która dzieje się tu i teraz — w kraju będącym pionierem w budowie społeczeństwa totalnej kontroli opartej na technologii i wszechobecnym nadzorze.

Cain nie ucieka od konkretów — z reporterską precyzją opisuje działanie systemu punktacji obywatelskiej, wszechobecnych kamer, algorytmów analizujących zachowanie obywateli i współpracy korporacji z państwem w celu pełnego nadzoru nad jednostką. Również w jego własnym domu. Szczególnie poruszające są fragmenty dotyczące prześladowania mniejszości ujgurskiej — pokazujące, jak łatwo „niewygodny” obywatel może zostać odczłowieczony, zastraszony, zamknięty, a nawet "zniknięty".

Dla mnie najsmutniejszym elementem tej książki był obraz jednostki, która liznęła wolności i Zachodu, ale została brutalnie sprowadzona z powrotem „na ziemię” — do systemu, który nie znosi różnorodności, swobodnej myśli ani cienia krytyki. Nie chodzi tylko o inwigilację, ale o ideologiczną tresurę – wychowanie obywatela, który nie tylko się boi, ale wręcz nie wyobraża sobie życia poza systemem.

Cain nie moralizuje — daje głos tym, którzy z Chin uciekli, oraz tym, którzy w nich zostali. Książka nie tylko dokumentuje, ale ostrzega: że technologia sama w sobie nie jest zła, ale w rękach reżimu staje się narzędziem doskonałej opresji. Staje się też kwestią zaufania dla innych krajów, czy warto zaufać firmie technologicznej (Huawei), która wybiła się na inwigilacji własnego społeczeństwa i została potentaten technologicznym - 2 firmą na świecie jeśli chodzi o sprzedaż smartfonów.

Rzetelny, poruszający obraz współczesnego zniewolenia. Po tej książce trudno już patrzeć na kamerę monitoringu w ten sam sposób. Jeśli ktoś uważa, że Orwellowi się "trochę wymsknęło" z tym pesymizmem, powinien przeczytać i zobaczyć, jak bardzo miał rację, przynajmniej w Chinach.

Dzięki @kiri za polecenie książki.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik 69/128 (brak 2 recenzji na bookmeter)

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #czytajzwujkiem

Trochę schowany, ale załapał się na zdjęcie dzięki budynkowi telegrafu obok

#fotografia #warszawa #srodmiescie

Widok z Placu Zawiszy

#fotografia #warszawa

342 446,42 - 18,16 - 2,53 = 342 425,73

To dziś 2 dyszki 😎

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

Smutne życie zwierząt w otoczeniu ludzkich smieci

#zwierzaczki #ptaki #smieci

#hejto30plus #nostalgia #tazosy #zbieranezadzieciaka

#smacznejkawusi #kawa #heheszki

#heheszki #alertrcb

#heheszki #majowka #heheszkipolityczne

342 457,81 - 5,01 - 1,48 - 3,35 = 342 447,97

Leniwy 3 maja 👨💻

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

#heheszki #humorinformatykow