Onestone

Nartnik duży (Gerris lacustris) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych owadów naszych wód stojących i wolno płynących.

Jego smukłe, brązowawe ciało osiąga długość 8–17 mm, a niezwykle długie odnóża pokryte są mikroskopijnymi, niezwilżalnymi włoskami. Dzięki temu nartnik potrafi biegać po powierzchni wody, wykorzystując napięcie powierzchniowe – jego ruchy przypominają ślizg na nartach.

Spotkać go można niemal w całej Polsce, od ogrodowych oczek po duże jeziora i spokojne rzeki. Jest drapieżnikiem – poluje na owady, które wpadły do wody, wyczuwając nawet najdelikatniejsze drgania tafli. Ofiarę chwyta przednimi odnóżami i wysysa jej wnętrzności za pomocą kłujki. Aktywny jest głównie w słoneczne dni, a podczas deszczu szuka schronienia, bo nawet kropla może go zatopić.

Nartnik duży zimuje na lądzie, ukryty w ściółce lub pod liśćmi. Wiosną budzi się do życia, przystępuje do rozrodu, a z jaj składanych na roślinach wodnych wykluwają się młode, będące miniaturą dorosłych. W ciągu roku pojawiają się zwykle dwa pokolenia. To pospolity, ale fascynujący mieszkaniec polskich wód, doskonale przystosowany do swojego niezwykłego trybu życia.

#porannyrobal

#humorobrazkowy #heheszki #andrzejrysuje

Konsorcjum Cosmic Evolution Survey (COSMOS) ujawniło największą mapę wszechświata, jaka kiedykolwiek została stworzona, zawierającą katalog niemal 800 000 galaktyk obejmujących około 98% czasu istnienia kosmosu. Wykorzystując dane zebrane przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba podczas 255 godzin obserwacji, ten przełomowy panoramiczny obraz sięga wstecz około 13,5 miliarda lat i kwestionuje istniejące teorie dotyczące młodego wszechświata, ujawniając znacznie więcej wczesnych galaktyk, niż przewidywały modele kosmologiczne.

Nowa mapa wszechświata stworzona przez zespół COSMOS-Web zrewolucjonizuje postrzeganie wczesnego formowania się wszechświata w kilku kluczowych aspektach:

1. Galaktyki powstawały szybciej i liczniej, niż sądzono.

Dotychczasowe modele przewidywały, że galaktyki powstałe w ciągu pierwszych 500 milionów lat po Wielkim Wybuchu będą niezwykle rzadkie. Tymczasem obserwacje JWST ujawniły ich aż 10 razy więcej, niż oczekiwano. Oznacza to, że proces formowania się galaktyk i supermasywnych czarnych dziur rozpoczął się znacznie wcześniej i przebiegał szybciej, niż zakładały dotychczasowe teorie.

2. Wszechświat był zorganizowany już na bardzo wczesnym etapie.

Nowa mapa pokazuje nie tylko pojedyncze, odległe galaktyki, ale także ich rozmieszczenie w gęstych skupiskach i rozległych pustkach. To sugeruje, że już bardzo wcześnie istniały złożone struktury, które wpływały na wzrost i ewolucję galaktyk.

3. Wyzwanie dla dotychczasowych modeli kosmologicznych.

Odkrycie tak wielu dużych i jasnych galaktyk oraz supermasywnych czarnych dziur w młodym wszechświecie nie zgadza się z przewidywaniami standardowego modelu kosmologicznego. Naukowcy muszą teraz przeanalizować, czy obecne teorie wymagają poważnych korekt, czy też konieczne jest opracowanie nowych koncepcji dotyczących pierwszych etapów ewolucji kosmosu.

4. Dostęp do pełnego kontekstu ewolucji galaktyk.

Dzięki ogromnej skali i szczegółowości nowej mapy, astronomowie mogą po raz pierwszy badać nie tylko pojedyncze galaktyki, ale także ich otoczenie i wzajemne oddziaływania w skali kosmicznej. To pozwala lepiej zrozumieć, jak środowisko wpływało na ewolucję galaktyk i powstawanie pierwszych gwiazd oraz czarnych dziur.

#ciekawostki #kosmicznyteleskopwebba #kosmos #wszechswiat

340 952,71 - 3,6 = 340 949,11

Wpis dodany za pomocą

https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

Mrówka miodowa (Myrmecocystus mexicanus) to niezwykły mieszkaniec pustyń południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i Meksyku, znany z tworzenia „żywych cystern” pokarmowych.

W każdej kolonii wybrane robotnice, gromadzą w swoim powiększonym odwłoku duże ilości nektaru, miodu lub innych płynnych pokarmów. Kiedy w środowisku brakuje pożywienia, robotnice zawieszone pod sklepieniem podziemnych komór oddają zapasy reszcie kolonii, ratując ją przed głodem.

Robotnice mogą rozciągać odwłok do nawet 12 mm (typowa wielkość tego owada to 3-7 mm), a ich brzuchy zwiększają objętość wielokrotnie, by pomieścić zapasy. Kolonie Myrmecocystus mexicanus budują rozległe podziemne gniazda, a mrówki te odgrywają ważną rolę w ekosystemie pustynnym – zapylają rośliny, rozkładają materię organiczną i są pokarmem dla wielu zwierząt. To doskonały przykład przystosowania do życia w ekstremalnych, suchych warunkach, gdzie każdy zapas jest na wagę złota.

#mrowki #porannyrobal

340 996,57 - 2,16 = 340 994,41

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

Wołek zbożowy (Sitophilus granarius) to niewielki chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych, uważany za jednego z najgroźniejszych szkodników magazynowych. Dorosłe osobniki osiągają długość od 2 do 5 mm i mają wydłużone, walcowate ciało o barwie od jasnobrązowej do ciemnobrązowej. Charakterystyczną cechą tego owada jest długi ryjek zakończony silnym aparatem gębowym, którym drąży ziarna zbóż.

Wołek zbożowy nie występuje w naturze – spotkać go można wyłącznie w magazynach, silosach lub domowych spiżarniach, gdzie żeruje na przechowywanych ziarnach pszenicy, żyta, jęczmienia, kukurydzy, a nawet w produktach mącznych. Owad nie potrafi latać, ponieważ nie posiada skrzydeł błoniastych – rozprzestrzenia się wyłącznie dzięki transportowi ziarna przez człowieka.

Samica składa od 150 do nawet 700 jaj, umieszczając je pojedynczo wewnątrz ziaren. Larwy rozwijają się ukryte w środku ziarna, żywiąc się jego wnętrzem i powodując znaczne straty – masa ziarna może spaść nawet o 15%, a ziarno staje się niezdatne do spożycia. Cykl rozwojowy wołka zbożowego jest szybki – w sprzyjających warunkach (temperatura ok. 25–26°C, wilgotność 85–90%) jedno pokolenie rozwija się w ciągu 4–6 tygodni, co pozwala na pojawienie się nawet kilku pokoleń w roku.

Wołek zbożowy jest bardzo ruchliwy, a jego obecność w ziarnie często zdradzają drobne otworki w łupinach oraz obecność białych odchodów. Zaatakowane ziarno traci wartość użytkową i smakową, a produkty stają się podatne na rozwój pleśni i bakterii.

#porannyrobal #chrzaszcze

4. doba biegu #dookolapolski już za Patrykiem. Przebiegł 323 km, do celu jeszcze 3700.

Link do śledzenia

#bieganie #biegiultra

341 001,47 - 1,27 - 0,83 - 1,7 - 1,1 = 340 996,57

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

Trzmiel ziemny (Bombus terrestris) to najpowszechniejszy gatunek trzmiela w Polsce i jeden z najbardziej rozpoznawalnych zapylaczy w Europie. Jego ciało jest pękate, pokryte gęstymi czarno-żółtymi włoskami, a na końcu odwłoka widoczny jest biały pasek. Królowe osiągają długość 20–23 mm, robotnice 11–17 mm, a samce 14–16 mm.

Trzmiel ziemny zakłada gniazda pod ziemią, najczęściej w opuszczonych norach gryzoni, gdzie tworzy duże rodziny liczące od 100 do nawet 1000 osobników. Jest niezwykle plastyczny ekologicznie – zasiedla ogrody, łąki, pola, a nawet tereny miejskie. Dzięki wysokim zdolnościom adaptacyjnym występuje niemal w całej Europie, północnej Afryce i zachodniej Azji, a jego zasięg stale się powiększa.

Jest jednym z najważniejszych naturalnych zapylaczy roślin uprawnych i dzikich, a jego aktywność trwa od marca do października. W Polsce trzmiel ziemny objęty jest częściową ochroną gatunkową.

Trzmiel ziemny, tak jak pozostałe gatunki trzmieli w Polsce, podlega częściowej ochronie gatunkowej.

#porannyrobal #trzmiele

24 962 750 - 60 = 24 962 690

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#pompujwpoprzekziemi

Bielinek kapustnik (Pieris brassicae) to bardzo pospolity motyl dzienny o białych skrzydłach z ciemnymi plamami na skraju skrzydeł i kropkami u samicy. Gąsienica posiada małe włoski, jest smukła i kolorowa. Bielinek kapustnik jest szkodnikiem ogrodów warzywnych.

Zasiedla Europę, Afrykę Północną, Azję. Zamieszkuje ogrody warzywne, łąki, pola, skraje lasów, górskie doliny.

Zimuje poczwarka. Aktywny za dnia. Co kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, gdy następuje duży wzrost liczebności tych owadów, bielinki masowo migrują na południe Europy. Pokonują wówczas nawet Alpy. Lecą tysiącami (czasem nawet w liczbie milionów) tuż nad ziemią.

Rośliny żywicielki to kalafior, kapusta, rzodkiew, rzeżucha.

Samica składa do 300 jaj o kolorze żółtopomarańczowym, przyklejając je od spodu liści. Po 4-10 dniach wylęgają się gąsienice, które rozwijają się 3-4 tygodnie. Przed przepoczwarzeniem się gąsienice opuszczają roślinę żywicielkę i wyszukują kryjówkę po kamiennymi słupami, murkami, gzymsami itp. Poczwarka jest żółtozielona. W ciągu roku pojawiają się dwa-trzy pokolenia.

Bielinek kapustnik w trakcie rozwoju linieje 4-5 razy.

Gąsienica bielinka kapustnika czasem staje się ofiarą baryłkarza bieliniaka - pasożyta, który żyje wewnątrz gąsienicy. Zamiast wytworzenia poczwarki pojawiają się żółte kokony tego pasożyta, a gąsienica umiera.

#motyle #porannyrobal

341 073,62 - 1,0 = 341 072,62

Przerwa w pracy.

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

24 964 385,0 - 45,0 = 24 964 340,0

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#pompujwpoprzekziemi

#heheszki #fredikamionkagminaburzenin

Pływak żółtobrzeżek (Dytiscus marginalis) to dość duży chrząszcz z rodziny pływakowatych o owalnym kształcie ciała. Jest spłaszczony grzbietowo-brzusznie. Gatunek ten wyróżnia się żółtymi brzegami przedplecza i pokryw skrzydłowych. Same pokrywy, głowa i przedplecze są zielonkawe. Samiec ma pokrywy gładkie, samica rowkowane. Samce na przednich odnóżach mają przyssawki, z czego dwie są dużych rozmiarów.

Owad ten jest obecny na terenie całego kraju. Zasiedla różne zbiorniki wody stojącej.

Pływak żółtobrzeżek spędza prawie cały czas w wodzie, choć w celu znalezienia innych siedlisk czasem wychodzi na ląd. Dorosłe owady potrafią też latać i zdarza się, że w nocy przylatują do światła.

To drapieżnik zarówno w postaci imagines jak i larwalnym. Poluje na inne bezkręgowce (także larwy swego gatunku), na narybek i larwy płazów. Trawienie jest zewnętrzne. Owad oblewa swoją ofiarę sokami trawiennymi i dopiero nadtrawioną konsumuje.

Gody zaczynają się jesienią, a zapłodnione jaja samica przetrzymuje do wiosny. Larwy po osiągnięciu latem około 6 cm długości wychodzą na ląd i w wilgotnej glebie blisko wody przepoczwarzają się.

To najczęściej w Polsce spotykany przedstawiciel pływakowatych.

#porannyrobal #chrzaszcze

341 115,77 - 2,04 - 2,37 = 341 111,36

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#ksiezycowyspacer

Ładnie ułożone stadko.

#zwierzeta #psy

Wywilżna karłowata (Drosophila melanogaster), znana także jako muszka owocowa, drozofila karłówka czy octówka, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i rozpowszechnionych owadów na świecie.

Długość ciała 2–3 mm.

Barwa jasnobrunatna do żółtej, z charakterystycznymi czarnymi pasami na odwłoku.

Głowa stosunkowo duża i kulista, żółta, z bardzo dużymi, czerwonymi oczami złożonymi oraz trzema przyoczkami.

Narząd gębowy typu liżącego, przystosowany do zlizania płynnego pokarmu.

Tułów krępy, z trzema parami krótkich odnóży i dwoma parami skrzydeł – jedne błoniaste do latania, drugie zredukowane do przezmianek, które stabilizują lot.

Wywilżna karłowata występuje niemal na całym świecie, z wyjątkiem terenów pustynnych, wysokogórskich i arktycznych.

Pierwotnie zamieszkiwała tropikalne lasy Afryki, dziś jest komensalem człowieka i można ją spotkać w pobliżu drzew owocowych, w sadach, ogrodach, a zimą – w budynkach, gdzie przechowywana jest żywność.

Rozwój potomstwa zależy od temperatury – nie przetrwa w chłodnym klimacie.

Dieta opiera się głównie na drożdżach i mikroorganizmach rozwijających się na fermentujących, gnijących owocach.

Przyciągają ją zapachy fermentujących produktów: owoców, wina, przetworów, dżemów, konfitur, octu.

Muszki owocowe nie interesują się warzywami ani nabiałem, preferują miejsca bogate w cukry i mikroorganizmy rozkładające owoce.

Samica składa do 400 jaj w miękkich, fermentujących owocach.

Z jaj po kilkunastu godzinach wylęgają się larwy, które żerują na owocu przez około 4 dni, następnie przepoczwarczają się i po kolejnych 4 dniach pojawiają się dorosłe osobniki.

Cały cykl życiowy może trwać zaledwie 7–14 dni w sprzyjających warunkach.

Długość życia dorosłego owada to około 30 dni.

Wywilżna karłowata była pierwszym zwierzęciem wysłanym przez człowieka w kosmos (20 lutego 1947).

Jest jednym z najważniejszych organizmów modelowych w biologii i genetyce – 75% znanych ludzkich genów chorobowych ma swój odpowiednik w genomie tej muchy.

Muszka owocowa ma bardzo wydajny mózg jak na swój rozmiar (ok. 100 000 neuronów).

Samce mają najdłuższe komórki spermowe w świecie zwierząt - 1,76 mm (ludzki plemnik około 0,05 mm).

Potrafią wyczuć zapach fermentujących owoców i kwasu octowego z odległości nawet kilometra.

Muszki owocowe są odporne na alkohol – wykorzystują jego obecność do zwalczania pasożytów.

#porannyrobal #muchowki

179 857 + 6 = 179 863

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#rowerowyrownik