Dzień dobry wieczór się z Państwem,

Kilka dni temu pisałem o wyjątkowej okazji, którą podesłał mi @Rozpierpapierduchacz, a dzięki której udało mi się zakupić pióro Waterman Hemisphere. To znaczy aukcja zatytułowana była Waterman Hemisphere, cena była za Hemisphere, ale na zdjęciach i w rzeczywistości pióro okazało się być Watermanem Expert. No lepsze, znaczy się.

Napisałem też, że z testami pióra czekam na atrament, który wspomniany przed chwilą kolega był łaskaw mi przy pomocy paczkomatu wysłać. No więc paczka doszła. Już po samym opakowaniu można się było domyślić, że adresowana do mnie. W sumie to nie wiem nawet po co ta etykieta

Ale jeśli myślicie Państwo - tak jak i ja myślałem - że wygląd paczki to jedyna miła niespodzianka, to jesteście - tak jak i ja byłem - w "mylnym błędzie". A to dlatego, że po otwarciu paczki okazało się, że kolega Manat dostarczył mi materiałów na kilka wpisów. A przynajmniej na trzy (słownie: 3). Jeszcze teraz nie mogę wyjść z szoku i nie wiem jak ja mu się odwdzięczę.

Nie będę póki co jednak zdradzał co jeszcze było w paczce, dowiecie się w swoim czasie.

A dzisiaj będzie o Watermanie Expert i o atramencie KWZ w kolorze "Stare złoto", bo to właśnie na ten atrament czekałem.

Expert jest chyba jednym z najdłużej produkowanych przez Watermana modeli. Swoją premierę miał w okolicach 1990 roku (różne źródła podają różne daty, od 1988 do 1992). Przez te kilka lat doczekał się trzech wersji (pomijając oczywiście różne wariacje kolorystyczne). PIerwsza - MK I produkowana była do roku 1999. Druga - MK II w latach 2000 - 2013, a trzecia - MK III produkowana jest od roku 2014 aż do dzisiaj. I to właśnie tę wersję - MK III - udało mi się tak okazjonalnie zakupić. Zmiany pomiędzy wersjami dotyczyły głównie kształtu i zdobień stalówki, oraz elementów wykończenia, jak chociażby ozdobne pierścienie na skuwce z emblematem producenta.

Waterman Expert to pióro ze średniej półki. Ma bardzo klasyczny, elegancki i - jak widać po tym, że produkowane jest już czwartą dekadę - ponadczasowy design. Pomimo, że osobiście lubię pióra o oryginalnym wyglądzie, to ta klasyka w wykonaniu Watermana bardzo do mnie przemawia. Wykonane z czarnej laki - takie "piano black" przez co, jak należało się spodziewać, bardzo łatwo łapie "paluchy" i wszelkiego rodzaju pyłki. Wykończone kilkoma ozdobnymi, złotymi pierścieniami, z czego ten na końcu korpusu służy za "zatrzask" przy zakładaniu skuwki na kuper. Sama skuwka klika (bo nie jest nakręcana) bardzo pewnie (przyjemnie?) chociaż do zdjęcia i założenia nie trzeba używać tyle siły ile w opisywanym niedawno Carene.

Wszystkie zdobienia, klips i stalówka wykonane są ze stali platerowanej (nie mam bladego pojęcia co to za proces) 23 karatowym złotem. Pewnie dlatego, że jest to wersja GT.

Pióro w rozmiarze "normalnym" - nie taki liliput jak Kaweco, czy masywne jak Serenite. Bardzo dobrze wyważone, bez skuwki dość lekkie. Wygodnie się trzyma, chociaż wykończona na wysoki połysk, gładka i okrągła sekcja może się ślizgać. Zwłaszcza jeśli komuś pocą się paluchy.

Stalówka w rozmiarze F i jak na Watermana przystało (chyba, że to tylko moje wszystkie, poza Serenite, Watermany tak mają) szorstka i drapiąca - czyli tak jak lubię. Oczywiście z czasem zapewne trochę się wyrobi i wygładzi, ale na przykład moje ulubione i używane na co dzień Carene, do dzisiaj lekko skrobie.

To teraz kilka słów o atramencie.

No ładny jest skubany. Nie wiem czemu @Rozpierpapierduchacz narzekał i chciał się go pozbyć? W mojej subiektywnej ocenie nazwa idealnie oddaje kolor, który widzimy na papierze. Barwa płynnie przechodzi od jasnego złota (brudnego żółtego), to zgaszonego brązu, w zależności ile w danym miejscu stalówka siknie. Schnie dość długo, ale to chyba cecha KWZtów, bo to kolejny mój flakonik (po Mglistej zieleni) z tej manufaktury, który tak się zachowuje. Dlatego też nie do wszystkich piór się nadaje. Do takiego Watermana Carene, które jest mokre jak... a nie ważne - to jednak się nie nadaje. Nie ma też żadnego shimmera więc stalówki F (EF tym bardziej) raczej nie zakorkuje. Wszystko to sprawia, że atrament ten idealnie pasuje to klasycznego, eleganckiego Experta i do jego złotych wykończeń.

No dobrze, chyba najwyższa pora zakończyć w tym miejscu ten i tak przydługi opis. Kto to widział, żeby tyle o jakimś piórze i tuszu pisać...

Dobranoc.

#piorawieczne #atrament #waterman

Dzień dobry się z Państwem,

Proszę Państwa, co za powalona akcja! I chociaż trzymam je już w ręku, to dalej nie rozumiem co tu się odjaniepawliło (mówi się tak w ogóle jeszcze?)!

Ale po kolei.

Jest 21 dzień listopada, piątkowy wieczór. Siedzę sobie, piję kawę i czytam co tam ciekawego wydarzyło się przez cały dzień na hejto. Wtem - niespodzianka! A nawet dwie!

Pierwsza - bo zadziałało powiadomienie na hejto.

Druga - bo @Rozpierpapierduchacz napisał. Chociaż jednak to może aż takie niespodziewane nie było, bo zdarza nam się jakieś wiadomości wymieniać.

W każdym razie napisał. Że ktoś na Vinted wystawił Watermana Hemisphere. Tylko, że na zdjęciach nie jest Hemisphere a Expert. W wersji GT. Ale cena jest jak za Hemisfere.

Śmieszkujemy sobie chwilę, że niezły to byłby deal kupić Experta za 350pln, a jeszcze lepszy jakby coś bezczelnie stargować.

– Nie odważysz się - powiedział @Rozpierpapierduchacz

– Potrzymaj mi kawę i patrz - powiedział @fonfi

No to sprawdzam. Daję 315pln.

Nie mija nawet minuta i przychodzi akceptacja…

Pikachuface.jpg

No od takiego uśmiechu losu się nie odwraca. Klik - zamówione.

– Na mikołajki jak znalazł - myślę sobie. Z tym, że nie minęły nawet dwa dni, pióro jest już paczkomacie, a mikołajki to nawet na horyzoncie jeszcze nie majaczą.

Z lekką obawą, że może jednak zdjęcia były podpuchą i faktycznie dostanę Hemisphere (co i tek byłoby całkiem spoko dealem), poszedłem odebrać paczkę.

Otwieram. No Expert jak w mordę strzelił. I to ewidentnie nieużywany.

Tyle wygrać. Dziękuję Pan Manat.

PS

Przepraszam Pani @Wrzoo, chyba byłem szybszy…

PS2

Teraz czekam jeszcze na złoty atrament z serii Intymne Soki Manata, żeby przetestować jak się tym pisze

#piorawieczne #chwalesie #cotusieodjebalo #waterman

Mamo, moje Carene jest jakieś dziwne…

Dzień dobry wieczór się z Państwem,

Słowo się rzekło, więc czas dotrzymać obietnicy. A jakiej? Swojego czasu obiecałem koledze @Rozpierpapierduchacz, że napiszę kilka słów o swoim Watermanie Carene jak tylko on podzieli się swoją opinią o Kaweco Piston Al. No i wziął franca i dzisiaj wrzucił. Przez co ja, zamiast delektować się piątkowym wieczorem z żoną na kanapie, to muszę teraz pisać coś czego i tak nikt nie chce czytać.

No dobrze ale do rzeczy. Mam pióro Wateraman. W sumie to mam nawet kilka. O Serenite już pisałem. O procesie odnawiania L2 też. Nie pisałem za to o Carene. Nie pisałem, chociaż to moje ulubione pióro. Pióro, które dostałem w prezencie od mamy.

Tyle, że moje Carene nie jest zwyczajne. Ono jest jakieś kurde dziwne.

Carene to model który został pierwszy raz zaprezentowany w 1997/98 roku i jak sama nazwa wskazuje (bo z francuskiego Carene znaczy kadłub) swoim designem nawiązuje do kadłuba łodzi albo jachtu. Ma piękną, zintegrowaną stalówkę (uwielbiam takie niestandardowe stalówki), której dwie wyciągnięte krzywizny idealnie wpasowują się w obły kształt sekcji, która z kolei poprzez ozdobny pierścień gładko przechodzi w równie obły korpus zakończony błyszczącym, metalowym okuciem, które ma się jednoznacznie kojarzyć z kształtem rufy (dla tych co nie wiedzą: “zadka”) jachtu. Skuwka swoim kształtem, ozdobnym pierścieniem i klipsem również idealnie dopełnia zamierzony efekt.

Całość wykonana jest z bardzo wysokiej jakości (naprawdę czuć piniądz) błyszczącego plastiku w rodzaju “piano black”. I tak jak należy się spodziewać wszelkie odciski paluchów łapie tak łatwo jak Manat codziennego “wkurwa”. Skuwka zatrzaskuje się z bardzo wyraźnym klikiem i żeby ją zdjąć trzeba użyć sporo siły.

Na uwagę zasługuje konstrukcja elementu łączącego sekcję z korpusem. Po pierwsze wykonana jest z metalu i posiada dwa gumowe oringi, które po pierwsze mają pewnie za zadanie uszczelniać przestrzeń korpusu, ale dodatkowo powodują, że po zakręceniu korpus (poprzez zwiększone tarcie - science bitch!) nie ma szans samoczynnie się odkręcać. Dodatkowo cały element składa się z kilku części, z czego jeden z gwintowanych pierścieni można obracać co powoduje, że zawsze po skręceniu pióra korpus znajdzie się w jednym konkretnym położeniu (w jednej osi) względem sekcji (tak jak ma to miejsce w Serenite). Przez co leżące pióro zawsze powinno mieć stalówkę “na górze” a rufa powinna schodzić się na dół.

No i tu zaczyna się zabawa i dziwenność (że tak sobie pozwolę napisać) mojego egzemplarza. Bo co bym, k⁎⁎wa (pardon my french), nie robił to u mnie jest do góry nogami. Tak mnie to wkurza, że napisałem nawet do Francuzów z pytaniem o co chodzi w tym moim piórze? I nawet dostałem odpowiedź. Co więcej dostałem ją jeszcze tego samego dnia - wielki szacun dla supportu Watermana. Dostałem też instrukcję jak rozkręcić sekcję i przełożyć pierścień - stąd teraz taki mądry jestem. Jednak mój gwintowany pierścień ma “blokadkę” (wypustkę) tylko z jednej strony (a chyba mieć z dwóch) przez co po obróceniu go, nie blokuje się w ustalonej pozycji tylko obraca razem z korpusem. A do tego przy okazji dłubania zauważyłem, że między korpusem a sekcją jest jakiś dziwny “uskok” - jakby brakowało jakiegoś wykończenia (pierścienia?) na korpusie. Tyle, że na żadnym zdjęciu w internecie inne pióra nie mają takiego pierścienia. Ale nie mają też takiej wyrwy. Plastik ładnie licuje z pierścieniem sekcji. To wszystko do kupy, raz zobaczone nie dało się już odzobaczyć i teraz codziennie drażni moje poczucie estetyki.

Ale i tak kocham to pióro. I jego mokrą, ale cieniutką stalówkę w rozmiarze EF.

#piorawieczne #waterman