Jakub Różalski (ur. 1981)

Przedwiośnie

druk cyfrowy/ papier archiwalny, 44,5 x 92,5 cm

Sztuka Fantastyczna. Surrealizm i Realizm Magiczny

Karol Bąk

''Ostatni siew", 2015

Olej na płótnie, 73 x 92 cm

Grażyna Jezak

Zdzisław Beksiński

Olej, 1974

Adam Wiktor Malinowski (1829-1892)

Skaliste wybrzeże. Nokturn

Grottger, Artur (1837 - 1867)

Warszawa II

VI. Więzienie księdza

Damian Lechoszest

Jan Matejko (1838 - 1893)

Wniebowstąpienie

1884 , olej na desce, 103 × 67 cm

Muzeum Narodowe w Warszawie

Piotr Baćko

"Archer"

Olej na płycie

Maja Borowicz

"Okruchy myśli",

Olej na płótnie, 50x60cm

Maja Borowicz jest malarką, grafikiem, artystką. Maluje obrazy techniką olejną wpisujące się w nurt surrealizmu, na granicy realizmu magicznego i realizmu emocjonalnego. Wszystkie obrazy artystki powstają z połączenia wyobraźni, talentu i tradycyjnego rzemiosła malarskiego. Widzowie oprócz doskonałego kunsztu dostrzegają w jej pracach głęboki mistycyzm i emocjonalność. Odbiorca może odnieść wrażenie, że jego dusza zostaje zabrana w wędrówkę w czasie i przestrzeni, gdzie przeżywa historię bohaterów ukazanych na obrazach artystki.

Na swoim koncie ma wiele wystaw indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Jest laureatką licznych międzynarodowych konkursów artystycznych, między innymi Art Revolution Tajpej 2014 na Tajwanie oraz Spectrum Miami 2018, USA.

Więcej/ źródło: majaborowicz

Zdzisław Beksiński (1929 - 2005)

Igor Morski

Igor Morski

Jerzy Duda Gracz (1941 - 2004)

Chopinowi Duda-Gracz

Rondo c-moll op. 1

Profesor Jerzy Dzierżysław Duda vel Gracz był określany jako „wnikliwy satyryk” o ostrym programie publicystyczno-moralizatorskim. Jego malarstwo zawsze budziło silne emocje. Przedstawiając ludzi o karykaturalnie zdeformowanych ciałach oraz używając czytelnych symboli, obnażał ludzkie wady – głupotę, nietolerancję, zakłamanie, chamstwo, lenistwo, ślepą fascynację pieniądzem i kulturą amerykańską.

Każdy obraz Dudy-Gracza oznaczony jest numerem i datą. Artysta tłumaczył, że ta dokumentacja miała być początkowo czynnikiem dyscyplinującym młodego malarza. Po latach okazało się to bardzo przydatne w tropieniu falsyfikatów.

Krzysztof Teodor Toeplitz pisał o malarstwie Dudy-Gracza, że to świat głęboko tragiczny. Świat, w którym człowiek nie potrafi znaleźć wewnętrznej harmonii i godnego miejsca. Często także wpisywano artystę w nurt groteski, porównując jego twórczość z malarstwem Petera Bruegla i Witolda Wojtkiewicza.

Sam artysta tak mówił o swojej sztuce: „maluję świat, który odchodzi, umiera, gdzie więcej jest snu, zdarzeń z dzieciństwa, świat w pejzażu przedindustrialnym. Na moich obrazach nie ma drutów telefonicznych, kabli, anten satelitarnych, samochodów, samolotów – tego wszystkiego, co zaprowadzi człowieka z powrotem na drzewo, jeżeli nadal będzie się tak intensywnie rozwijał pod tym względem” ; „Maluję to, co mi w duszy gra; im bardziej człowiek pierniczeje, tym lepiej wie, że odchodzi, a z nim cały ten świat. Z upływem czasu rodzi się czułość i tęsknota za tym, co bezpowrotne”.

Z okazji jubileuszu 25-lecia pracy artystycznej, powiedział, że „żegna się z publicystyką, bo przeszły mu już naiwne pasje poprawiania świata”.

Od 1999 malarz pracował nad cyklem obrazów będących malarską interpretacją wszystkich dzieł ulubionego kompozytora katowickiego artysty – Fryderyka Chopina. Prace te ukończył jesienią 2003. Każdy z utworów posiada swój własny obraz, a w przypadku większych form muzycznych – każda z jego części. Wszystkie te obrazy, wedle słów samego artysty, zostały namalowane po uprzednich głębokich studiach nad życiem i twórczością Chopina ze szczególnym uwzględnieniem wypowiedzi kompozytora na temat swoich dzieł. Całość tworzy przedsięwzięcie artystyczne pt. Chopinowi składające się z 313 dzieł obrazujących 295 utworów. Cykl składa się z serii prac akwarelowo-temperowych („Etiudy”, „Preludia”, „Pieśni”), olejnych (wszystkie pozostałe formy muzyczne), oraz całunów symbolizujących utwory zaginione.

Obrazy te, w postaci ekspozycji multimedialnej, były prezentowane na Światowej Wystawie EXPO 2005 w Japonii , a po raz pierwszy zostały udostępnione bezpośrednio widzom na jesieni 2005 w salach Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, z okazji odbywającego się w tym samym czasie XV Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego.

Źródło: Wiki/ Pormoart

Zdzisław Beksiński

1975 rok, olej, płyta pilśniowa

61 x 74 cm

Zdzisław Beksiński

Obraz bez tytułu, 1973

122 x 100 cm olej, płyta pilśniowa

Katarzyna Kociomyk

Follow My

Olej na płotnie

Dawid Figielek (Timorinett)

"Podróż", 2015

Olej/ płótno, 40 x 50 cm

Dawid Figielek urodził się 30.01.1979r. w Gorzowie Wielkopolskim. W 1999r. ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych, otrzymując wyróżnienie i ocenę celującą. Mieszka i tworzy w Gorzowie Wielkopolskim. Jego prace są sygnowane: Timorinelt. Studia wyższe ukończył w Gorzowie Wielkopolskim.

Źródło: touchofart

Maciej Wierzbicki

Matejko

"Jan Kochanowski nad zwłokami Urszulki", 1862

Olej na płótnie, 98 x 122 cm

Jan Kochanowski nad zwłokami Urszulki – obraz olejny Jana Matejki namalowany w 1862 roku, uznawany za zaginiony. Do dziś zachował się jedynie akwarelowy szkic na papierze w rozmiarze 24 × 32 cm – studium do obrazu.

Na pierwszym planie dzieła znajduje się postać Jana Kochanowskiego po stracie swojej córki, Urszuli. Poeta, pochylając się nad zwłokami dziewczynki, troskliwie obejmuje i całuje jej główkę. Na twarzy poety widnieje smutek, ból i rozpacz, wynikające ze śmierci najbliższej mu córki. Sama Urszula ubrana jest w białą sukienkę, w rękach trzyma krzyż. Postacie ojca i dziecka namalowane są wyrazistymi kolorami, natomiast pozostała część obrazu jest niewyraźna. Tło obrazu to ciemny pokój, w kącie którego mieści się zarys sprzętów domowych. Po lewej stronie wisi obraz Matki Bożej z Jezusem. Obok stoi paląca się świeca.

Oryginał obrazu – olej na płótnie – zaginął. Zachował się natomiast ten szkic do obrazu – akwarela na papierze

Znana jest również drzeworytowa kopia, wykonana według rysunku Matejki przez drzeworytnika Jana Styfiego (załączona fotografia)

Załączyłem także fotografię oryginału wykonaną przez Walerego Rzewuskiego zaraz po namalowaniu obrazu. Matejko dokumentował swoje obrazy zlecając wykonanie fotografii słynnym krakowskim fotografom, na początku wyłącznie Waleremu Rzewuskiemu, później Awitowi Szubertowi bądź Juliuszowi Mienowi

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Kochanowski_nad_zw%C5%82okami_Urszulki