Bohaterowie rzymskich igrzysk

Inskrypcje rzymskie pozwalają nam poznać wielu bohaterów rzymskich igrzysk. Jednym z nich był niejaki Marcus Aurelius Mollicius, urodzony w Rzymie woźnica, który żył ledwo 20 lat.

Inskrypcja wspomina, że Marek za swojego życia aż 125 razy wygrał wyścigi rydwanów, w tym 89 dla drużyny Czerwonych, 24 dla Zielonych, 5 dla Niebieskich oraz 7 dla Białych. Ponadto dwukrotnie zdobył nagrodę 40 tysięcy sesterców.

Jego brat - Marcus Aurelius Polyneices - był jeszcze lepszym woźnicą. Zwyciężył razem w 739 wyścigach, gdzie 655 w barwach Czerwonych, 55 dla Zielonych, 12 dla niebieskich i 17 na Białych. Trzy razy powoził zaprzęgiem z 6-oma końmi, osiem razy z 8-oma i 9 razy z 10-oma. Dożył 29 roku życia.

Na podstawie zachowanych inskrypcji naukowcy wyliczyli, że średni wiek woźnicy biorącego udział w wyścigach rydwanów w antycznym Rzymie, wynosił 22 lata. Udział w wyścigach pozwalał w łatwy sposób zdobyć sławę i pieniądze, kosztem jednak zwykle krótkiego życia.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/bohaterowie-rzymskich-igrzysk/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Marek Korneliusz Fronto

Marek Korneliusz Fronto, nauczyciel cesarza Antoninusa Piusa, Marka Aureliusza i Lucjusza Werusa, pochodził z prowincji Numidia w północnej Afryce. Jego przodkami zapewne byli italscy osiedleńcy, jednak jak sam o sobie mówił, był "Libijczykiem zrodzonym z libijskich nomadów".

Ponadto stwierdzał, że ciężko jest nawiązać jakiekolwiek przyjacielskie relacje z kimkolwiek w Rzymie, a sama ówczesna łacina nie uwzględniała uczucia występującego między przyjaciółmi.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/marek-korneliusz-fronto/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Recenzja: Orzeł i lew. Rzym, Persja i wojna nie do wygrania

Książka „Orzeł i lew. Rzym, Persja i wojna nie do wygrania” autorstwa Adriana Goldsworthy’ego to opowieść o ponad siedmiuset latach rywalizacji, wojen, dyplomacji i politycznej gry między Rzymem a państwem perskim, które mimo nieustannych konfliktów nigdy nie były w stanie ostatecznie się pokonać. Książka wydana została przez wydawnictwo REBIS.

Goldsworthy prowadzi czytelnika przez siedem stuleci historii, ukazując, jak Imperium Rzymskie i kolejno państwa Partów oraz Sasanidów toczyły niekończącą się walkę o dominację, prestiż oraz wpływy na pograniczu Wschodu i Zachodu. Autor z dużą dbałością o szczegóły opisuje polityczne manewry, wojny, oblężenia, zdrady, ale także mniej widowiskowe, a równie ważne kwestie – zarządzanie armią, rolę sojuszników czy funkcjonowanie państw buforowych, takich jak Armenia. Jego narracja pozostaje przystępna, mimo ogromu materiału. Goldsworthy bezstronnie przedstawia obie strony konfliktu, unikając europejskiego punktu widzenia, który zwykle faworyzuje Rzym kosztem „egzotycznego Wschodu”.

Biorąc książkę do ręki, jako pierwsza rzuca się w oczy okładka, która robi znakomite wrażenie – jest estetyczna i elegancka. W środku znajdziemy liczne kolorowe ilustracje, szkice, fotografie i mapy, które nie tylko upiększają książkę, ale przede wszystkim pomagają odnaleźć się w zawiłym, wielowarstwowym świecie rzymsko-perskiej rywalizacji. Autor napisał ponad 500 stron gęstej, merytorycznej treści; dodał także starannie przemyślane wprowadzenie i wyczerpujące podsumowanie.

Ogromną wartością dodaną książki jest zamieszczone zestawienie królów i cesarzy obu imperiów, które ułatwia orientację w zmieniających się dynastiach i liniach sukcesji. Równie przydatne jest kalendarium relacji rzymsko-perskich.

Jedyny wyraźniejszy minus, który może przeszkadzać szczególnie wymagającym czytelnikom, to umieszczenie przypisów na końcu książki zamiast na dole stron. Przy tak obszernej i szczegółowej pracy częste przenoszenie się na koniec tomu bywa niewygodne i spowalnia lekturę.

Podsumowując, „Orzeł i lew” to świetna, pięknie wydana i kompetentnie napisana książka, która jest jedną z najlepszych pozycji dotyczących relacji Rzymu i Persji. Dla pasjonatów historii starożytnej to lektura obowiązkowa, a dla każdego, kto interesuje się polityką wielkich imperiów – znakomita, wartościowa i inspirująca opowieść.

Gdzie kupić? https://www.poczytaj.pl/ksiazka/orzel-i-lew-rzym-persja-i-wojna-nie-do-wygrania-adrian,679497?pp=5

Recenzja: https://imperiumromanum.pl/recenzje/recenzja-orzel-i-lew-rzym-persja-i-wojna-nie-do-wygrania/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu #ksiazki

Chciałem bardzo serdecznie podziękować Pani Iwonie Szul - patronowi IMPERIUM ROMANUM - za wsparcie, jakiego zdecydowała się Pani udzielić na rzecz portalu i jego dalszego rozwoju.

Jest to dla mnie zaszczyt, że doceniła Pani projekt, który tworzę od ponad 20 lat. Obiecuję, że nie zawiodę Pani i dalej będę dzielił się światem antycznych Rzymian, w jak najciekawszej formie.

Jeszcze raz dziękuję!

Jakub Jasiński właściciel portalu IMPERIUM ROMANUM

Więcej o tym jak wesprzeć portal:

https://imperiumromanum.pl/dotacje/

#imperiumromanum

Sparsiones – spryskiwanie wodą publiczności na rzymskich widowiskach

Sparsiones odnosiły się do praktyki spryskiwania wodą publiczności zgromadzonej w amfiteatrach i teatrach rzymskich. Woda często była aromatyzowana, co miało na celu zarówno ochłodzenie widzów, jak i uprzyjemnienie atmosfery. Słowo dosłownie oznacza „zraszanie/rozpryski” (od łacińskiego sparsio).

Podczas wydarzeń publicznych – walk gladiatorów, pokazów zwierząt czy spektakli – amfiteatry były bardzo zatłoczone. Do tego upał, pot, zwierzęta, a czasem – jak to bywało przy gladiatorach – krew i inne zapachy bardzo nieprzyjemne. W takich warunkach sparsiones stanowiły formę ulgi: chłodziły, orzeźwiały i maskowały nieprzyjemne wonie.

Niestety – choć mamy zachowane źródła literackie (Pliniusz Starszy) – do dziś nie odnaleziono zachowanych, jednoznacznych urządzeń służących do rozprowadzania perfumowanej mgiełki. Istnieją różne hipotezy. Być może to byli ludzie z przenośnymi naczyniami, którzy przechodzili między rzędami, spryskując widownię. Inna możliwość to coś w rodzaju prymitywnego systemu natryskowego – np. rury albo instalacje, które rozpraszały wodę z kadzi.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/sparsiones-spryskiwanie-woda-publicznosci-na-rzymskich-widowiskach/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Bruttia Crispina (Kryspina) - opowieść o cesarzowej, która bardzo szybko zniknęła z kart historii

Bruttia Crispina (Kryspina) - cesarzowa nie tylko zapomniana przez historię, ale przede wszystkim  żona cezara Kommodusa.

(więcej w artykule)

https://imperiumromanum.pl/artykul/bruttia-crispina-kryspina-opowiesc-o-cesarzowej-ktora-bardzo-szybko-zniknela-z-kart-historii/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Popiersie Rzymianina

Popiersie z marmuru przedstawiające Rzymianina. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania).

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/popiersie-rzymianina/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Tego dnia w Rzymie

7 grudnia

• 43 p.n.e. - zmarł Cyceron, rzymski polityk (stronnik optymatów), mówca, filozof. Był popularyzatorem filozofii greckiej. Zasłynął ze stłumienia spisku Katyliny. Zamordowany wraz z bratem Kwintusem na polecenie Marka Antoniusza, który zemścił się w ten sposób za wygłoszone przeciw niemu Filipiki. Według historyka Liwiusza, Cyceron na chwilę przed tym jak żołnierz uciął mu głowę, miał powiedzieć podniosłe słowa: "Umrę za ojczyznę, którą tak często ratowałem".

Więcej wydarzeń z historii antycznego Rzymu: https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

Złota myśl Rzymian na dziś

Oktawian August (Gaius Octavius, 63 p.n.e. - 14 n.e.) - cesarz w latach 27 p.n.e. - 14 n.e.:

"Spełniłem swoje śluby, senatorowie, o cóż innego mogę jeszcze prosić bogów nieśmiertelnych, jak nie o to, aby tę waszą zgodę udało mi się utrzymać aż do kresu mego życia"

• łacina: [Compos factus votorum meorum, p. c., quid habeo aliud deos immortales precari, quam ut hunc consensum vestrum ad ultimum finem vitae mihi perferre liceat?]

• opis: odpowiedź Augusta na otrzymany od senatu przydomek "ojca ojczyzny"

• źródło: Swetoniusz, Boski August, 58

https://www.imperiumromanum.edu.pl/kultura/zlote-mysli-rzymian/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #cytaty #cytatrzymiannadzis #gruparatowaniapoziomu #ciekawostkihistoryczne #sentencjalacinska #rzym #venividivici #ancientrome

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Dobrze zachowany rzymski sandał wojskowy

Zachowany do naszych czasów, w dobrym stanie, sandał wojskowy (caliga), wykonany ze skóry. Obiekt odnaleziono w Qasr Ibrim, na południu Egiptu. Artefakt jest datowany na I p.n.e. - I wiek n.e. Obecnie obiekt znajduje się w the British Museum w Londynie.

Caligae były obuwiem noszonym przez rzymskich legionistów do centurionów włącznie. Były one formą podkutych sandałów. Nie okrywały palców, miały grubą, nabijaną gwoździami podeszwę, składającą się z kilku warstw skóry. Sandały przytwierdzano do stóp rzemieniami pokrywającymi podbicie i dolną część nogi. Dodatkowo noszono skórzane lub metalowe cholewki okrywające w całości goleń.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/dobrze-zachowany-rzymski-sandal-wojskowy/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Tylko wolno-urodzeni Rzymscy mężczyźni mogli nosić togę

Tylko wolno-urodzeni Rzymscy mężczyźni mieli prawo nosić togę (symbol obywatelstwa). Założenie togi było czynnością trudną, by nie powiedzieć uciążliwą. Pas materiału składano wzdłuż, narzucano jeden kraniec na lewe ramię, nakładano togę na plecy, a drugi koniec przeprowadzano pod prawym ramieniem i od przodu ponownie zarzucano na lewe ramię.

Aby sobie ułatwić tą niezwykle staranną czynność, bogatsi obywatele, do tego celu mieli specjalnego niewolnika, nazywanego vestiplicus. Kobiety nosiły stole, długie, szerokie suknie ściągane paskiem.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/tylko-wolno-urodzeni-rzymscy-mezczyzni-mogli-nosic-toge/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fresk rzymski potwierdzający selektywne malowanie budowli

Piękny fresk rzymski, który zdobił cubiculum (sypialnię) z willi Synistora w Boscoreale (południowe Włochy), datowany na połowę I wieku p.n.e.

Malowidło i jego zachowane kolory potwierdzają pośrednio opinię, że Rzymianie stosowali kolor selektywnie na elewacjach budynów: duże powierzchnie pozostawały w barwach naturalnych lub w tonach neutralnych, a żywe kolory pojawiały się głównie w dolnych partiach budynków (tę część łatwiej można było zabrudzić lub odmalować) i w elementach dekoracyjnych.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/fresk-rzymski-potwierdzajacy-selektywne-malowanie-budowli/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Rzymski fresk ukazujący maskę tragiczną kobiety

Malowidło wykonane zostało w stylu trzecim pompejańskim (skupienie się efektach estetycznych, a nie iluzji przestrzeni); znalezione zostało w triclinium w tzw. Domu Złotej Bransolety w Pompejach. Obiekt datowany na I wiek n.e.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/rzymski-fresk-ukazujacy-maske-tragiczna-kobiety/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Na terenie starożytnego miasta Gabie odkryto kamienny basen

W pobliżu Rzymu, na terenie starożytnego miasta Gabie, archeolodzy odsłonili ogromny, kamienny zbiornik - basen. Jego datowanie wskazuje na ok. 250 rok p.n.e. W starożytności Gabie były liczącym się miastem-państwem i jednym z rywali rosnącej potęgi Rzymu.

To znalezisko ma bardzo duże znaczenie - zdaniem badaczy konstrukcja ta może być jednym z najwcześniejszych przykładów rzymskiej architektury publicznej na dużą skalę poza świątyniami i murami miejskimi.

Basen mógł pełnić funkcję centralnej przestrzeni publicznej - być może części forum lub miejsca spotkań miejskich.

https://imperiumromanum.pl/odkrycie-rzymskie/na-terenie-starozytnego-miasta-gabie-odkryto-kamienny-basen/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Recenzja: Orły Imperium. Tom 22. Pożoga

Książka „Orły Imperium. Pożoga” autorstwa Simona Scarrowa to 22. część serii przedstawiającej przygody Makrona i Katona, dwóch rzymskich żołnierzy, którzy biorą udział w wydarzeniach antyrzymskiego powstania Boudiki z lat 60–61 n.e. Tom, wydany przez Wydawnictwo Książnica, ponownie przenosi czytelnika do czasów brutalnych zmagań o panowanie nad Brytanią.

Akcja książki rozgrywa się w roku 60 n.e., kiedy miasto Camulodunum — symbol rzymskiej okupacji wyspy — zostaje zdobyte przez rebeliantów, a jego populacja wymordowana. Prefekt Katon ma nadzieję, że jego towarzysz broni Makron zdołał ujść cało z masakry. Sam dołącza do armii namiestnika Swetoniusza, która rusza w stronę zagrożonego Londinium, próbując powstrzymać rozlewający się bunt.

Kolejny tom to dowód na to, że Scarrow pozostaje jednym z najlepszych współczesnych twórców powieści historycznych — autor mocno bazuje na faktach, a jednocześnie oferuje krwawy, dynamiczny i emocjonujący rozdział przygód bohaterów. Czytelnik otrzymuje dokładnie to, czego oczekuje od serii: świetnie poprowadzoną akcję, wartkie dialogi oraz żywy i sugestywny obraz realiów rzymskiego świata.

Podobnie jak wcześniejsze części, książka liczy ponad 300 stron i wyróżnia się elegancką okładką. Dodatkowym atutem jest czarno-biała mapa Brytanii, ułatwiająca śledzenie wydarzeń. Całość dopełnia posłowie autora, które dodaje historycznego kontekstu i podkreśla jego zaangażowanie w rozwój cyklu.

Podsumowując — 22. tom serii to pozycja obowiązkowa dla fanów Makrona i Katona oraz dla wszystkich miłośników historii i wojskowości rzymskiej. Zdecydowanie polecam i zachęcam do lektury, szczególnie osoby, które dopiero zaczynają przygodę z twórczością Scarrowa.

Gdzie kupić? https://www.poczytaj.pl/ksiazka/orly-imperium-22-pozoga-simon-scarrow,674440?pp=5

Recenzja: https://imperiumromanum.pl/recenzje/recenzja-orly-imperium-tom-22-pozoga/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu #ksiazki

Tego dnia w Rzymie

11 maja

• 330 n.e. - poświęcono nową rezydencję cesarską w Konstantynopolu. Uroczystości trwały 14 dni, ceremoniał chrześcijański mieszał się z pogańskim. Tutejszy senat uznano za niższy rangą od rzymskiego.

Więcej wydarzeń z historii antycznego Rzymu: https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

Złota myśl Rzymian na dziś

Wergiliusz (Publius Vergilius Maro, 70 - 19 p.n.e.) - poeta:

"Dla zwyciężonych jedyną nadzieją jest zbyć się nadziei"

• łacina: [Una salus victis, nullam sperare salutem]

• źródło: Wergiliusz, Eneida, II 354

https://www.imperiumromanum.edu.pl/kultura/zlote-mysli-rzymian/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #cytaty #cytatrzymiannadzis #gruparatowaniapoziomu #ciekawostkihistoryczne #sentencjalacinska #rzym #venividivici #ancientrome

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Dąb w kulturze starożytnych Rzymian

Przy okazji trwających ciągle igrzysk olimpijskich warto wspomnieć, że rośliną, która bezpośrednio kojarzy się z życiem codziennym antycznych Rzymian jest wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis). Obraz zwycięzcy olimpiady to postać człowieka z dumnie uniesioną głową, na której widnieje wieniec z wawrzynu, ozdobny laurowymi liśćmi. A co jeśli nasze wyobrażenie mijałoby się z prawdą i zamiast charakterystycznych lancetowatych liści widzielibyśmy zdobiące jego skroń pierzastowrębne liście dębu?
Dąb to roślina powszechnie występująca  na obszarze całej Europy oraz Azji. Zajmuje bardzo zróżnicowane siedliska – od półpustyń po lasy subtropikalne. Od starożytności dąb był uważany za drzewo święte, króla roślin na ziemi i siedzibę najwyższych bóstw – Zeusa i Jowisza. Już u Słowian dęby były traktowane jak swego rodzaju świątynie, które osłaniały posągi bożyszcz – czemu u Rzymian miałoby być inaczej?
Rzym najbardziej zasłużonym wręczał tzw. corona civica, czyli wieniec z liści dębu, będący jednocześnie jednym z najwyższych odznaczeń wojskowych. Ponadto, na wielu antycznych monetach wizerunki cesarzy zdobią charakterystyczne liście dębu, a nie jak się powszechnie uważa liście laurowe.
Drzewa te były także cennym surowcem nie tylko przy wyrabianiu narzędzi czy budowach, ale także dostarczały żołędzi na karmę dla trzody chlewnej. Klepki dębowe mogły być surowcem oraz przedmiotem handlu wywozowego - dębina była wszak powszechnie używana przy wyrabianiu beczek na wino.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/dab-w-kulturze-starozytnych-rzymian/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Jak Rzymianie polowali na tygrysy?

W czasach rzymskich myśliwi polujący na tygrysy unikali bezpośredniej walki. Zamiast tego stosowali fortel polegający na wykradzeniu małych tygrysiątek z legowiska. 
Myśliwy na koniu kierował się do okrętu, wiedząc że matka z pewnością podąży za swoimi młodymi. Kiedy tylko tygrysica zbliżała się do jeźdźcy ten wypuszczał młode, które matka następnie zanosiła z powrotem do legowiska.
Kiedy tygrysica ponownie doganiała myśliwego ten wypuszczał drugie tygrysiątko. Kiedy myśliwemu udało się dotrzeć na okręt, samica była chwytana i transportowana do amfiteatrów.

**https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/jak-rzymianie-polowali-na-tygrysy/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Martyna – czarownica i trucicielka

Bez wątpienia najbardziej osławioną rzymską trucicielką była działająca na dworze Nerona, Lukusta. Nie była jednak jedyną kobietą parającą się tym mrocznym zajęciem (a przynajmniej o to posądzaną). Wschód imperium mógł „pochwalić się” Martyną.

Żyła w I w. n.e., pochodziła z Syrii i najprawdopodobniej mieszkała w Antiochii. Nic nie wiemy o jej rodzinie. Za to mamy pewność, że przyjaźniła się z Munacją Plancyną – żoną ówczesnego namiestnika Syrii Gnejusza Karpiniusza Pizona – oraz że parała się magią i trucicielstwem (co w czasach starożytnych stanowiło dziedziny wręcz tożsame).

Gdy w 19 r. n.e. zmarł przebywający w Antiochii Germanik to na nią padły podejrzenia – miała otruć go przy pomocy czarów na zlecenie Pizona (on z kolei, według pewnych domysłów, działał z polecenia cesarza Tyberiusza powodowanego zazdrością o sukcesy Germanika).

Germanik – popularny wśród ludu bratanek Tyberiusza – wraz z żoną Agrypiną Starszą przybył do Syrii drogą przez Egipt po zwycięskich kampaniach militarnych na wschodzie (w Kapadocji i Kommogencie). Gdy dotarł do stolicy prowincji poważnie zaniemógł.

Nawet jeśli dopadła go zwykła infekcja to, jak to w takich historiach bywa, szybko pojawiły się podejrzenia o celowe otrucie tudzież rzucenie złego czaru. Grozy całej sprawie dodawały niepokojące znaleziska odkryte w domu, w którym przebywali Germanik i Agrypina. Schowane miały być w nim tabliczki złorzeczące (tabella defixionis) – kawałki metalu z wyrytymi zaklęciami i przekleństwami – a nawet ludzkie szczątki. Wszystko to doprowadziło do załamania fizycznego i psychicznego Germanika, który wkrótce potem zmarł. Koronnym dowodem, że przyczyną jego śmierci były zatrucie i czary pojawił się w czasie ceremonialnej kremacji – serce zmarłego miało nie palić się, jak reszta ciała z powodu wypełniającej je trucizny.

Oskarżeni o to zabójstwo Pizon, Martyna oraz Placyna wyruszyli do Rzymu na proces. Rzekoma wiedźma jednak nigdy do niego nie dotarła – zginęła u wybrzeży Brundyzjum (dzisiejsze Brindisi), zabita najprawdopodobniej przez Pizona. On sam wkrótce potem popełnił samobójstwo, zaś jego żona Placyna dzięki przyjaźni z Lwią – matką Tyberiusza – została odsunięta od oskarżeń.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/martyna-czarownica-i-trucicielka/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/