Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Plutarch uznaje Gajusza Grakchusa za osobę, która po raz pierwszy w Republice Rzymskiej kazała stawiać małe kamienie przy drodze, aby jeździec mógł w czasie postoju, bez żadnej pomocy, dosiąść swojego wierzchowca.
Była to istotna wygoda, kiedy w Rzymie nie znano strzemion. Te wynaleziono dopiero około IV wieku n.e. w Chinach, skąd też do Europy trafiły około VI wieku n.e. za sprawą Awarów.
Rzymianie stosowali za to siodła, które miały specjalną konstrukcję. Posiadały cztery rogi, otaczając osobę siedzącą. W ten sposób jeździec miał w miarę stabilną pozycję, pomimo braku strzemion.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Niezwykły fresk z Pompejów odzyskuje dawny blask. Przedstawia historię Ariadny i Dionizosa
Pompeje po raz kolejny udowadniają, że nawet po blisko dwóch tysiącach lat potrafią zaskoczyć archeologów. Tym razem badacze zaprezentowali częściowo zrekonstruowane sklepienie sali bankietowej ozdobione wyjątkowymi freskami przedstawiającymi Ariadnę i Dionizosa. Odkrycie nie tylko zachwyca poziomem wykonania, ale również pozwala lepiej zrozumieć, jakie znaczenie dla mieszkańców Imperium Rzymskiego miała mitologia grecka.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 54 p.n.e. - zmarła Aurelia Kotta, matka Juliusza Cezara. Ze związku z pretorem Gajuszem Juliusza Cezarem Starszym miała jeszcze dwoje dzieci: Julia Cezaryna Starsza i Julia Cezaryna Młodsza.
• 30 p.n.e. - miała miejsce finalna bitwa wojny domowej, pod Aleksandrią pomiędzy siłami Gajusza Oktawiana a Marka Antoniusza. Antoniusz odniósł mało znaczące zwycięstwo, które nie przyniosło mu jednak dużych korzyści w sytuacji, kiedy jego żołnierze masowali uciekali do legionów Oktawiana. Taki rozwój sytuacji doprowadził Antoniusza do samobójstwa.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
To Gnejusz Pompejusz zasłynął z urządzania na olbrzymią skalę igrzysk z udziałem dzikich zwierząt. Gdy został konsulem, zajął się budową teatru, gdzie wystawiał konkursy mimiczne, muzyczne i walki dzikich zwierząt, w tym słoni. Według Plutarcha miało tam też zginąć 500 lwów. Jeśli o chodzi o krwawe widowiska z udziałem zwierząt, niedźwiedzie walczyły z bawołami, bawoły ze słoniami, słonie z nosorożcami.
Nawet nie próbujmy sobie wyobrażać, jak potworne musiały to być przedstawienia. Ponadto lokalni bogacze i wielmoże lubili zabawiać się w udawane polowania, gdy miedzy innymi siedząc w klatkach strzelali z łuku do rozszalałych zwierząt. Jedną z takich walk prowadzonych przez niejakiego Munatusa przedstawia mozaika odnaleziona w Tunezji.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Antyczni Rzymianie słynęli z tego, że pili w dużych ilościach wino. Wino dostępne było dla każdego: niewolnika, plebejusza, żołnierza, kobiety. Wino piły także dzieci (nie było żadnej cezury wiekowej). Wino młodszym Rzymianom podawano jednak z wodą w odpowiedniej proporcji, tak aby się nie upiły. Czy poza czerwonym trunkiem raczono się czymś jeszcze?
Rzymianie poza winem pili tzw. posca, czyli ocet wymieszany z wodą w takim stopniu, aby można było go wypić. Był to napój pity głównie przez żołnierzy i niewolników (długo żywotny i prosty w otrzymaniu). Podobno dawał dużo energii.
Popularne obecnie owcze lub kozie mleko było uważane za niecywilizowane. Używano go głównie do wyrabiania sera oraz do celów medycznych. Woda w miastach pita była niechętnie z racji na to, że była mocno zanieczyszczona. Dlatego preferowano wino, które miało działanie antybakteryjne, a ponadto miało duże walory smakowe - oczywiście w połączeniu z różnymi dodatkami. Popularne było np. calda, czyli podgrzane wino z wodą w towarzystwie drobnych dodatków. Pito także mulsum - miodowe wino.
W czasach rzymskich występowało także piwo, pite chętnie przez barbarzyńców. W odczuciu Rzymian było ono jednak niesmaczne i otępiające, a przede wszystkim niecywilizowane. Nie znaczy to jednak, że nie było w ogóle spożywane. Żołnierze stacjonujący w Galii czy Germanii pili ten trunek, np. legioniści Cezara.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 238 n.e. - zostali zamordowani współcesarze rzymscy Balbin i Pupien przez pretorianów niezadowolonych ze zwiększających się wpływów senatu na losy państwa. Ich ciała były następnie bezczeszczone i wleczone drogami Rzymu. Na tron Rzymu wstąpił Gordian III.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
"Historia Augusta" jest zbiorem biografii rzymskich cesarzy i uzurpatorów, zaczynając od początków panowania Hadriana (117 n.e.) do śmierci Numeriana (284 n.e.). Jest to jedno ze źródeł historycznych, wokół którego jednak wciąż krążą liczne wątpliwości.
W samym dziele jasno jest określone, że autorami biografii są: Eliusz Spartianus, Juliusz Kapitolinus, Wulkacjusz Gallikanus, Eliusz Lamprydiusz, Trebelliusz Pollio i Flawiusz Wopiskus. Wszyscy wspomniani autorzy nie są znani z żadnych innych dzieł, co więcej chętnie się nawzajem cytują. Swoje teksty dedykują albo Dioklecjanowi, albo Konstantynowi.
Po analizie stylu oraz przytaczanych faktów, naukowcy na przestrzeni lat doszli do wniosku, że dzieło powstało w rzeczywistości sto lat później. Inny badacz - Hermann Dessau - w 1889 roku przedstawił teorię, jakoby wszystkie biografie wyszły spod ręki tylko jednej postaci.
Wciąż jednak otwartą kwestią pozostają ewentualne motywacje antycznych autorów, którzy posłużyć się mieli mistyfikacją. Pojawiają się głosy, że być może autor chciał lepiej sprzedać swoje dzieło, datując je na poprzedni wiek lub czynił to z powodów politycznych (mogące się pojawić aluzje).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 450 n.e. - zmarł cesarz wschodniorzymski Teodozjusz II. Pozostawał pod przemożnym wpływem kobiet - starszej siostry Pulcherii i żony Ateny-Eudokii (matki jego jedynego dziecka - córki Licynii Eudoksji) oraz licznych doradców zwłaszcza prefekta pretorium Antemiusza. Za jego rządów dochodziło do sporów religijnych na tle wyznaniowym (burzenie synagog) oraz na tle teologicznym (nestorianizm). Podejmowano wysiłki dyplomatyczne, mające odwrócić niebezpieczeństwo grożące ze strony Hunów. W latach 412-439 n.e. wzniósł tzw. Mur Teodozjański, na zachód od Muru Konstantyna, który uczynił z Konstantynopola największą i najpotężniejszą warownię ówczesnego świata. Zmarł w wyniku obrażeń odniesionych po upadku z konia. Był ostatnim cesarzem wschodnim tzw. chrześcijańskiego złotego wieku.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W latach 421-422 Cesarstwo Wschodniorzymskie toczyło kolejną wojnę z Państwem Sasanidów. Wojska pod przywództwem magistera militum per orientem Ardabura, wkroczyły do perskiej Mezopotamii, ale szybko zostały wyparte przez przeważające siły perskie.
Siły rzymskie okopały się w Theodosiopolis czekając na sasanidzką armię. Persom jednak w szybkim zdobyciu Theodosiopolis przeszkadzały bunty w Armenii i w Iberii, Rzymianie natomiast czekali na posiłki. W końcu według Sokratesa Scholastyka wojnę miał rozstrzygnąć pojedynek. Stronę perską reprezentował Ardazanes a rzymską Areobindos. Pojedynek wygrał Areobindos.
Historia ta mogła jednak się nie wydarzyć, lub być akcją która przeciągnie nieco wojnę. Faktem jest natomiast to, że wkrótce obie strony przystąpiły do rokowań a wojna zakończyła się status quo.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski fresk ukazujący walkę czapli i kobry. Obiekt odkryto w tzw. Domu Epigramów w Pompejach. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu. Datowany na I wiek n.e.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W ramach projektu pt. „Rozpoznanie, opracowanie i upowszechnienie wiedzy o zamierzchłym dziedzictwie Puszczy Boreckiej” Fundacja Terra Desolata wydała komiks osadzony w starożytnych realiach Wielkiej Puszczy (Puszczy Galindzkiej). Projekt ma za cel archeologiczne rozpoznanie jednego ze skrawków, której po niej pozostały, czyli Puszczy Boreckiej oraz promocję wyników badań i edukowanie o lokalnym dziedzictwie archeologicznym.
Jednym z punktów działań promocyjnych jest właśnie popularnonaukowy komiks. Fabuła oparta jest na fikcyjnej historii nastoletnich bohaterów: Bałtyjki Adle i Rzymianina Marka Flawiusza. Akcja osadzona około pierwszych wieków n.e. toczy się w rozległej puszczy, zamieszkałej przez ludy bałtyjskie. Rzymska karawana dociera tu po bursztyn, złoto Północy…
Poprzez formę komiksu fundacja chce zapoznać czytelników (małych i dużych) z aktualną wiedzą o archeologii Mazur, a szczególnie regionu Puszczy Boreckiej. Bohaterom towarzyszą przedmioty i miejsca wzorowane na tych odkrywanych podczas prac powierzchniowych i wykopaliskowych na Mazurach np. groby w postaci kurhanów, brązowe fibule, rzymskie importy np. monety.
Autorem historii jest fundacyjny edukator Piotr Kucharski, a za stronę rysunkową odpowiada graficzka Aleksandra Sieradzka. Z kolei „Słowo zza kulis” i minisłownik napisała wiceprezes fundacji Monika Radzikowska. Za zgodność łacińskiej wersji odpowiada mgr Tomasza Płóciennika z Wydziału Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Komiks dostępny jest do pobrania w formacie PDF, całkowicie za darmo!
• 230 n.e. - Poncjan został 18 papieżem w historii.
• 285 n.e. - cesarz rzymski Dioklecjan powołał Maksymiana na współcesarza.
• 365 n.e. - potężne trzęsienie ziemi z epicentrum w okolicy Krety i wywołane nim tsunami zniszczyły wschodnie wybrzeże Morza Śródziemnego. Trzęsienie podobno miało siłę 8 w skali Richtera. W wyniku tego kataklizmu życie straciło 5000 mieszkańców Aleksandrii i 45 tysięcy ludzi spoza miasta.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Już w starożytności musiano sobie radzić z chorobami przenoszonymi drogą płciową. Jedną z nich była np. opryszczka, na którą Rzymianie wymyślili dwie, niezbyt popularne metody leczenia. Pierwsza większa epidemia opryszki pojawiła się za panowania cesarza Tyberiusza, na początku I wieku n.e.
Jak wspominano opryszczka objawiała się pojawiającymi się i znikającymi bolącymi pęcherzami na ustach. Władze rzymskie, aby zapobiec rozszerzaniu się opryszczki zakazały publicznego całowania się, zwłaszcza w czasie państwowych świąt. Z kolei Celsus, rzymski uczony z I wieku n.e., zaproponował przyżeganie ran gorącym żelazem. Obie metody nie przyjęły się z oczywistych względów. Inną chorobą przenoszoną drogą płciową była rzeżączka, która występowała zarówno u Rzymian i Greków jak i Arabów. Rzymianie zwalczali ją przy pomocy wyciągu z rośliny bubonium, który miał działanie przeciwgrzybiczne. Miejsce dotknięte chorobą polewano tym właśnie wyciągiem.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
