Portret rzymskiej kobiety o oryginalnej urodzie. Jeden z wielu zachowanych portretów fajumskich, które były realistycznymi portretami wykonanymi na drewnie.
Następnie składano je przy egipskich mumiach z czasów panowania Rzymian. Było to tak zwane malarstwo tablicowe, które było niezwykle popularne w czasach antycznych. Do naszych czasów zachowało się około 900 takich obrazów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
**Popiersie Lucylli - córki cesarza Marka Aureliusza
Popiersie Lucylli - córki cesarza Marka Aureliusza i jego żony Faustyny Młodszej. Lucylla urodziła się około 149 roku n.e., a popiersie pochodzi z czasów jej małżeństwa z Lucjuszem Werusem w wieku 17/18 lat w roku 165 n.e.
Co interesujące, po śmierci ojca i objęciu tronu przez Kommodusa została przez niego zesłana na Capri, gdzie też potem została zamordowana. Wynikało to z faktu, że była zaangażowana w spisek przeciwko Kommodusowi.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Kolega @KHOT posłał mnie kiedyś na straceńczą misję: przekazał szczątki swojego noworuskiego "komandira", bo może uda się go ożywić. Ludzkie panisko, chyba dobrze rozumie, że jak powiedziałem że zajrzę to zajrzę, i nie musi co pół roku przypominać.
W przesyłce otrzymałem kopertę z koronką, tarczę i wskazówki. To już coś. Koperta w bardzo dobrym stanie, niestety, mechanizm automatyczny wywiało - szkoda, bo automaty Wostoka były nawet udane. Obecnie trudno go zdobyć, a jeśli już, to w cenie całego zegarka, więc bez sensu. Rozpocząłem zatem poszukiwania odpowiedniego mechanizmu nie-automatycznego, czyli manualnego, który mógłby zostać użyty. Dopiero we wrześniu dawca został rozebrany i zaserwisowany. Wcześniej sama koperta z wymienionymi uszczelkami i koronką przeszła test szczelności - po prostu zabrałem ją na basen, gdzie przez godzinę pływałem z nią i nurkowałem do 2 m . Po ocenieniu szczelności, umyty i naoliwiony mechanizm połączyłem z tarczą, koronką i wskazówkami. Dawca miał datownik z czerwonymi cyframi, więc podmieniłem na oryginalny, niech już wygląda tak, jak wyszedł z fabryki. No i mam dwie wiadomości, dobrą i złą. Dobra jest taka, że zegarek chodzi. Zła - że z trudem. Tak bywa z mechanizmami z odzysku, nie wiadomo, co tam z nimi było wcześniej. Generalnie, do ponownej rozbiórki i diagnozy, przypuszczam, że jedna z osi może być minimalnie skrzywiona. Ale jest szansa na sukces.
Zegarek noworuski, oceniam że produkcja już po 2000 r. Na tarczy i deklu rosyjskie symbole, proszę nie bijcie - taki się urodził., nie jego wina (ani tym bardziej moja). Ładny bezel, koperta chromowana, płaskie mineralne szkło.
@KHOT, jeśli tu jeszcze zaglądasz, trzymaj kciuki! To nie jest tak, że ja zapomniałem, wcale a wcale!
Archeolodzy badają starożytną mozaikę przedstawiającą sandały, które do złudzenia przypominają współczesne klapki.
W ruinach starożytnej rzymskiej willi we Włoszech archeolodzy odkryli mozaikę przedstawiającą znane letnie obuwie. Znaleziona w kompleksie łaźni willi, 1600-letnia rzeźba przedstawia parę niebiesko-brązowych sandałów, które wyglądają jak współczesne klapki. Villa Romana del Casale to obiekt światowego dziedzictwa UNESCO w środkowej Sycylii. Pochodząca z IV wieku n.e., została zbudowana u stóp wzgórza, na trzech rozległych tarasach. Od czasu, gdy archeolodzy rozpoczęli ostrożne prace wykopaliskowe w willi w latach 50. XX wieku, na jej terenie odkryto monumentalne budowle i dzieła sztuki
Łaźnie obejmują salę gimnastyczną, gabinet masażu i dużą toaletę. Pomieszczenia te są ozdobione mozaikami. Dla przykładu mozaika w gabinecie masażu przedstawia atletę poddanego masażowi olejkami. Mozaika w kształcie japonki zdobi frigidarium, w którym znajdują się baseny z zimną wodą.
Rzymianie na ogół często nosili sandały. Żołnierze wybierali caligae na grubej podeszwie, podczas gdy cywile zakładali cieńsze, bardziej swobodne soleae. Według UNESCO, Villa Romana del Casale mieści „najwspanialsze mozaiki in situ w świecie rzymskim”. Oprócz klapek, na uwagę zasługują mozaiki domu, w tym scena myśliwska przedstawiająca Rzymian chwytających egzotyczne zwierzęta, które miały być wystawiane w rzymskich cyrkach, oraz tzw. „dziewczyny w bikini”, przedstawiająca dziesięć kobiet biorących udział w zawodach sportowych. Historycy początkowo sądzili, że Villa Romana del Casale była rezydencją cesarską, ale później badacze doszli do wniosku, że w rzeczywistości należała do elity. W średniowieczu osuwisko pokryło willę gruzem, co pomogło w jej zachowaniu. Chociaż została ponownie odkryta w XIX wieku, archeolodzy rozpoczęli kompleksowe wykopaliska dopiero w latach 50. XX wieku. Obecnie naukowcy wykorzystują nowe technologie, aby lepiej poznać to miejsce.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Natrafiłem na ciekawe zdjęcia Ursusa w malowaniu LOT na lotnisku Chopina asystującego przy tankowaniu Tupolewa.
Tak pomyślałem w pierwszej chwili jako totalny laik w dziedzinie lotnictwa. Szybko jednak zostałem wyprowadzony z błędu, że to jednak nie proces tankowania, a ładowania akumulatorów (ma to swoją nazwę, ale zapomniałem). W sumie to dość logiczne, bo ta przyczepka byłaby trochę za mała jak na cysternę na paliwo lotnicze do tak dużej jednostki powietrznej.
Traktor ma dość ciekawie poprowadzony tłumik, bo wygląda na to, że idzie pod spodem ciągnika. Ma to zapewne związek z wykorzystaniem go na lotnisku i zagrożeniem pożarowym, ale może są też inne powody tego rozwiązania?
Ciekawe co się stało z tym egzemplarzem - może jeszcze kręci się gdzieś po Okęciu np. w pracach komunalnych, przy odśnieżaniu etc.?
PS. Zgłosił się do mnie widz, który podejrzewa, że jest w posiadaniu tego ciągnika
@Nemrod właśnie to chciałem napisać, że nie chodzi o ładowanie akumulatorów, a o zasilanie w energię elektryczną samolotu na postoju. Samolot może sam się zasilać za pomocą APU, ale to jest generator awaryjny i jak nie ma potrzeby, to się z niego nie korzysta. @Matheo780
Mozaika rzymska przedstawiająca starą kobietę. Artefakt odkryto w Italica, na południu Hiszpanii. Datowane na III wiek n.e. Obiekt znajduje się w Muzeum Archeologicznym Katalonii w Barcelonie (Hiszpania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Hejcia, zegarkowe świry! Byliście dziś grzeczni? Zasłużyliście na coś fajnego?....
No to bardzo mnie jest przykro, bo nic fajnego nie mam
Dobra, zatrzymajmy tę karuzelę śmiechu. W poprzednim wpisie wspomniałem, że w miarę obcinania kosztów procesu produkcyjnego, wykonanie zegarków radzieckich było coraz bardziej "oszczędne". Tja. No shit Sherlock. Mechanizmy, dawniej starannie wykończone, zrobiły się surowe. Zachowano ich walory użytkowe, bez najmniejszych dodatków dekoracyjnych. Przypomina mi to dzisiejsze mechanizmy chińskie, w których zredukowano absolutnie wszystko to, co zredukować dało się. A piękne być nie muszą, wszak wiadomo, że i tak znajdą nabywcę tam, gdzie główne kryterium zakupu stanowi cena.
Na początku lat 90-tych szukając dodatkowych zysków przyjęto pomysł, aby - przez utworzoną spółkę - córkę "Wostok - Design" w Moskwie (czyli dość daleko od Czystopola, jak im się to spinało?) - realizować indywidualne zamówienia na wykonania tarcz. Można sobie było, dla przykładu, zamówić zegarek specjalnie malowany na okoliczność rocznicy ślubu, albo z logotypami jakiegoś zakładu pracy. A ichniejsze Towarzystwo Przyjaźni zamówiło na cyferblacie wizerunek kosmonautki Walentiny Tiereszkowej (był to zegarek upominkowy dla biur w 67 krajach).
Dalej: w 1998 r. całkowicie zmodernizowano linię technologiczną oraz wprowadzono "czyste technologie" w branży galwanicznej, co - jak pisze producent - "pozwoliło oczyścić o 80% okoliczne rzeki z chromu". Aha. To już wiem, gdzie wcześniej lądowały ścieki fabryczne. Z drugiej strony, takie innowacje umożliwiły wykonywanie kolorowych powłok galwanicznych. Z trzeciej strony, no przecież, w końcu można było uzyskać złocisty kolor koperty bez użycia złota (używano do tego soli różnych metali).
Tu na zdjęciu Wostok "śnieżynka", czyli cywilna wersja małego "komandira". Ciągle ten sam mechanizm 24xx, ciągle bezel, ciągle zakręcana koronka, prosta i czytelna forma. I właśnie tutaj widać, jak już na zmodyfikowanych liniach produkcyjnych wykonywano powłoki imitujące złoto. W źródłach znajduje się wzmianki o użyciu do tego celu soli tytanu. Pomimo korzystnego wyglądu, takie wersje były mało odporne na wycieranie się.
Cis pospolity (Taxus baccata) to zimozielony iglak rosnący w Europie, Azji i Północnej Afryce. Współcześnie jest popularną rośliną ozdobną, jednak w starożytności jego znaczenie było zgoła inne.
Dawni Grecy, Rzymianie, Germanie, Celtowie, a później i Słowianie byli nadzwyczaj zgodni, co do symboliki i zastosowania cisu. Kojarzyli go ze śmiercią, cmentarzami i krainą umarłych (był drzewem Hadesu, a greccy kapłani wili z gałęzi cisowych wieńce żałobne).
Wiązało się z faktem, że cis jest silnie trujący – wszystkie jego części (z wyjątkiem osnówki) zawierają alkaloidy działające na serce, nerki, układ nerwowy i pokarmowy. Choć po spożyciu mogą wystąpić wyraźne objawy (takie jak zaburzenia pracy serca), często zatrucie przebiega bezobjawowo („Na ogół pierwszym objawem zatrucie cisem jest niespodziewana śmierć”1). Nic więc dziwnego, że wykorzystywano go do produkcji trucizn – w czasie Wojen Galijskich król jednego z celtyckich plemion, Katuwolkus, miał popełnić samobójstwo przy pomocy trucizny na bazie cisu. Oprócz ludzi często zatruwały się nim też konie, co zauważył grecki filozof i badacz roślin Teofrast z Eresos. Według Pliniusza Starszego wino przechowywane w pojemnikach z cisowego drewna samo mogło przejąć jego zabójcze właściwości.
Poza tym cis wykorzystywano również w medycynie m.in . do tworzenia specyfików wywołujących poronienie.
Do tego drewno cisu, dzięki swej wytrzymałości i giętkości stanowiło popularny materiał do wyrobu broni, głównie łuków – Homer wspominał, że posługiwali się nimi Kreteńczycy.
Z drugiej zaś strony cis był symbolem długowieczności i odrodzenia. Nie tylko dlatego, że jest rośliną wiecznie zieloną – rośnie powoli i może dożyć, aż 3000 lat. Do dziś w różnych zakątkach Europy można znaleźć bardzo wiekowe osobniki (często rosnące na cmentarzach); niektóre z nich mogły być nawet świadkami powstania i upadku cesarstwa rzymskiego.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Popielica szara (Glis glis) to gryzoń zbliżony wielkością do szczura występujący w niemal całej Europie. Starożytni Rzymianie cenili ją za mięso – z początku tylko na nią polowali, jednak w I w. p.n.e. powszechna już była jej hodowla. Warron w swoim dziele De re rustica („O gospodarstwie wiejskim”) opisuje chów popielicy, zaś Apicjusz w De re coquinaria libri decem („O sztuce kulinarnej ksiąg dziesięć”) podaje przepis, jak ją przyrządzić.
Warron wspomina, że popielice zwane przez Rzymian glires trzymano w specjalnym naczyniu – glirarium. Miało ono zazwyczaj zaokrąglony lub cylindryczny kształt, z góry zamykało je wieko. Glirarium wyposażone było w otwory wentylacyjne i pojemniki na pożywienie oraz wodę napełniane od zewnątrz, zaś w środku znajdowały się półeczki imitujące nory, po których zwierzęta mogły się przemieszczać i chować. Karmiono je orzechami, kasztanami i żołędziami.
To co działo się z nimi, gdy osiągnęły już prawidłową wagę można znaleźć u Apicjusza. Według niego przed podaniem należało popielice nafaszerować wieprzowiną, dodać zmielone orzechy i pieprz, następnie upiec lub ugotować w bulionie, a na koniec doprawić miodem i makiem.
Przystawka z popielic była daniem ekskluzywnym, zarezerwowanym dla najbardziej prominentnych obywateli, a ich waga stanowiła wskaźnik prestiżu gospodarza. W 115 r. p.n.e. ówczesny konsul Marek Emiliusz Skaurus ustanowił prawo zabraniające m.in . spożywania popielic, jednak nie było ono zbyt skrupulatnie przestrzegane.
Obecnie dania z popielic można zjeść w Słowenii i Chorwacji. W Polsce objęta jest ochroną gatunkową, jednak dla zainteresowanych starożytnym przepisem – można ją ponoć z powodzeniem zastąpić mięsem kurczaka.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
To co by tutaj dzisiaj wrzucić? A no tak, przecież.
W komentarzach do poprzedniego wpisu pojawił się zegarek kolegi @szamaan . W istocie jest to chińska kopia ruskiego "Komandira" - no tak już jest, że Chinole kopiują dosłownie wszystko, co da się sprzedać. Oprócz różnic w znakach graficznych na tarczy, przede wszystkim jest tam inny mechanizm i brak zakręcanej koronki. No ale czy wszystkie "Komandirskie" miały zakręcaną koronkę?
Tu poniżej zamieszczam zdjęcie zegarka z chudych lat 90-tych, gdy ZSRR słaniał się i chylił ku upadkowi. Trudności zaopatrzeniowe, a może po prostu kalkulacja kosztów produkcji czy też łatwiejsza obróbka zadecydowały, że mechanizmy umieszczano w kopertach plastikowych. Inne fabryki też tak robiły, np. pokazywałem tu już kiedyś plastikową "Sławę". Znak czasów: potanienie produkcji kosztem jakości. No, z takich niewątpliwych plusów, to na takiej kopercie nie przecierały się coraz to cieńsze powłoki galwaniczne (warstwa złocenia kopert metalowych z początkowych 20 spadła poniżej 5, a potem poniżej 2,5 mikrometrów; koperty anodowane, zgodnie z powszechną opinią, wycierały się od samego patrzenia na nie). Nie udało się opracować zakręcanej koronki, więc choć na oko spora, tutaj jest zwykła, bez uszczelnienia ekstra. Zachowano za to bezel. Po co? Chyba dla zwiększenia wizualnej atrakcyjności czasomierza, a może żeby zachować jego militarny wygląd. Ale na tarczy jest napis "Wostok", a zatem to nie "komandir", tylko cywilbanda pozująca na szarżę.
Wewnątrz mechanizm niby ten sam, ale monolityczna koperta wymusiła ciekawe rozwiązanie uszczelki - na drugim i trzecim zdjęciu jest to pokazane podczas rozbiórki. Po odkręceniu szeregu śrubek od dołu, oddziela się cały wierzch razem z wewnętrzną metalową puszką, uszczelnioną gumowym pierścieniem. No nakombinowali się widać nad tym.
Zegarek kupiony za 10 zł na staroćkach, jako ciekawostka. Okazał się zanieczyszczony, ale w pełni sprawny. Po niewielkich zabiegach służy do codziennego użytku. Trzeba jeszcze przepolerować szkło i wymienić farbę we wskazówkach, bo się wykrusza.
@xniorvox ja myślę, że bardzo chude lata to już na nich nastały, bo np. nie daje się kupić ich zegarków z fabryki, która nieprzerwanie działała od czasów Piotra Wielkiego (a jeszcze kilka lat temu dawała na pełnej). I bardzo k...wa dobrze.
Niedawno mineło 33 lata (dokładnie 10 listopada) od wydania debiutanckiego albumu The Ultimate Incantation zespołu Vader który potem dzięki swojej tytanicznej pracy został miedzynarodową gwiazdą metalu.
Płytę promował teledysk do utworu Dark Age.
P.S Panowie mimo że są gwiazdami miedzynarodowymi nie gwiazdorzą i można sobie z nimi cyknąć fotkę przed koncertem o czym kiedys pisałem w swoim poście
W Nîmes w 2026: „Sztuka rzymska z Luwru – świat obrazów”
Wiosna 2026 roku zapowiada się wyjątkowo dla miłośników historii i sztuki antycznej - Musée de la Romanité w Nîmes przygotowuje dużą wystawę w partnerstwie z Luwrem. Wystawa nosi tytuł „L’art romain du Louvre. Un monde d’images” („Sztuka rzymska z Luwru. Świat obrazów”) i zapowiada się jako prawdziwa uczta wizualna i intelektualna.
Kuratorzy przygotowali imponujący wybór dzieł - od codziennych przedmiotów po monumentalne rzeźby. Wystawa pokaże m.in .: szklaną ceramikę, wazony i misy, statuy i reliefy marmurowe, mozaiki oraz drobne obiekty użytkowe. Te artefakty nie są prezentowane wyłącznie jako „piękne dzieła sztuki” - ich znaczenie tkwi w funkcji, jaką pełniły w starożytnym Rzymie.
Wystawa będzie nie tylko prezentacja pięknej sztuki - to refleksja nad rolą obrazu w życiu starożytnych Rzymian. Pokazuje, jak sztuka była narzędziem komunikacji, władzy i pamięci - a nie tylko dekoracją.
Wystawa potrwa od 10 kwietnia 2026 do 10 stycznia 2027. Od kwietnia do października: codziennie 10:00–19:00, ostatnie wejście o 18:00; od listopada do marca: codziennie oprócz wtorków, 10:00–18:00. Bilet normalny: 9 €, zniżki dostępne.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
To jest mój prywatny zegarek, który jako nowy, kupiony na straganie od Ruskich, dostałem od brata gdzieś na przełomie lat 80/90. Model określany jako "Kadet" albo "Junior" ze względu na niewielki rozmiar.
Historia z nim związana jest taka, że gdzieś tak w 6 - 7 klasie podstawówki jeden z klasowych koleżków, wg dzisiejszych standardów powiedzielibyśmy: inteligentosceptyczny, szalał na przerwie. Znalazł gdzieś śrubę i rzucał nią po sali lekcyjnej może nie pełnej dzieci, bo część przecież była na korytarzu, ale i nie pustej. Pocisk odbił się od sufitu i trafił akurat w mój zegarek.
No zatrzęsło mnie. Złapałem go za wszarz i nastraszyłem jego matką, której bał się panicznie, bo potrafiła lać go w d....pasem. Koleżka obsrał się, obiecał, że zegarek naprawi....no cóż. Po kilku interwencjach przyszedł koniec roku szkolnego, a pęknięte szkło, jak widać, jest do dzisiaj.
Zegarek wyprodukowany na wewnętrzny, radziecki rynek, co widać po cyrylicy na tarczy. Nie widać tego na zdjęciu, ale tonowane kolory cyferblatu mają to, co jest charakterystyczne dla Wostoka - spękania lakieru. Takie krakle to niemal znak rozpoznawczy fabryki. Centralnie znaczek z igrającym na falach delfinkiem, no bo wodoodporność, mordo. Logo w postaci nazwy fabryki oraz oznaczenie ilości kamieni po ukosie, symetrycznie do osi. Pomimo takiej ilości znaków graficznych, niewielka tarcza jest czytelna. Zakręcana duża koronka, obrotowy bezel, kopertę chyba można określić jako "krab". Raz w życiu był u zegarmistrza, żeby go otworzyć, facet musiał umieścić go w imadle i napierać z buły specjalnym kluczem do dekli.
@szamaan tak, chiniak. W środku inny mechanizm, brak zakręcanej koronki, różnice w rysunkach na tarczy i bezelu. Ale pokaże godzinę jak każdy inny zegarek.
• 9 n.e. - urodził się cesarz Wespazjan: głównodowodzący rzymskich wojsk w początkowej fazie powstania żydowskiego (66-73 n.e.), protoplasta dynastii flawijskiej oraz inicjator budowy Koloseum.
• 284 n.e. - żołnierze Dioklecjana zakończyli swój zamach stanu i mianowali go nowym cezarem.
• 375 n.e. - zmarł cesarz Walentynian I. Władał on zachodnią i wschodnią częścią imperium (rządy we wschodniej części przekazał swojemu bratu - Walensowi). Po kilku latach mianował współcesarzem Gracjana. Krótko po negocjacjach z Kwadami prawdopodobnie doznał udaru mózgu z wściekłości na oferowane przez nich warunki.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Przekrój rzymskiej drogi (należąca do tzw. via munita) znajdującej się w Rzymie. Datowana jest na IV wiek p.n.e.
Via munita była to rodzaj rzymskiej drogi, pokrytej i wykonanej z kamieni lub wielobocznych bloków lawy. Budowę drogi rozpoczynano od wyznaczenia jej szerokości poprzez wykopanie dwóch rowów zwanych sulci. Z tak powstałego koryta usuwano grunt rodzimy aż do napotkania skały, a więc na znacznej głębokości. Kolejnym krokiem było położenie warstwy piasku, który ubijano i profilowano. Na tak przygotowanym podłożu układano 1 lub 2 warstwy płaskich kamieni, zalewano je zaprawą cementową lub zamulona gliną. Zamiast zaprawy stosowano też popioły wulkaniczne (pucolana). Tak powstawała dolna warstwa drogi, statumen, mająca grubości 20-30 cm, dochodzącą niekiedy do 0,5 m. Statumen obramowywano krawężnikami o ciężarze od 10, 15 kg do 50 kg, miało to na celu wzmocnienie brzegów drogi. Kolejna warstwa zwana rudus lub ruderatio grubości 20-30 cm składała się z kruszonego piaskowca, tłuczonej cegły lub tłucznia kamiennego. Ubijano je starannie okutymi ubijakami z drewna. Zalewano to wszystko zaprawą o stosunku cegły tłuczonej i wapnia – 3:1.
Następnie rozpoczynano kładzenie podbudowy, której pierwszą warstwą był nucleus, to jest cement z drobnymi odłamkami kamiennymi, żużlem, glinka i piaskiem. Całość tworzyła warstwę nieprzepuszczającego wody, szczelnego betonu drobnoziarnistego. Orientacyjny skład tej pół metrowej warstwy wynosił 3 części maczki ceglanej i 2 części wapnia.Warstwę górna, summum dorsum, stanowiły żwiry o uziarnieniu do 6 cm zwane gloren strata albo wieloboczne płytki kamienne, silicea strata.Sprofilowaną i starannie wyrównana nawierzchnię, parimentum, układano z płyt kamiennych grubości 5 cm o spadku 1:60 i powierzchni od 30 do 100 cm.Ca łkowita grubość drogi rzymskiej wahała się od 1 m do 1,5 m przy różnych wariantach grubości poszczególnych warstw. W czasach późniejszych drogi były wykładane płytami kamiennymi.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W 1965 r. na targach w Lipsku CzCzZ dostał wielki medal i dyplom za zegarek "Wostok" z mechanizmem precyzyjnym 28xx (22 kamienie). Wtedy jeszcze produkowali różne marki. Ministerstwo Obrony zamówiło u nich zegarek z przeznaczeniem dla kadry dowódczej, miał mieć podwyższoną szczelność i odporność na zabrudzenia. Tak powstała pierwsza wersja zegarka "Komandirskie" ("dowódcowski"? Nie wiem, jak to przetłumaczyć. "Komendancki"? Chyba tak lepiej).
Był to zegarek w kopercie chromowanej lub złoconej na mechanizmie 2234 o 18 kamieniach, czyli ten sam, co np. w Mirach i wczesnych Wostokach, ale z dodaną stop-sekundą. Rozwiązanie to miało umożliwiać synchronizowanie czasomierzy do skoordynowanych działań militarnych. Nie spotykało się go w powszechnej sprzedaży, a tylko w wewnętrznych sklepach "Wojentorg", przeznaczonych dla personelu wojskowego. Późniejsze modele były również nadawane jako prezenty uznaniowe, np. od ministra. Na tarczy miały napis "Komandirskie", czerwoną gwiazdę, ew. dopisek "Czystopol" i zwykle również "zakaz MO" (tzn. zamówienie Ministerstwa Obrony). Produkcja trwała ok. 60 lat i ich wygląd oraz rozwiązania zmieniały się w tym czasie. Po zmianie nazwy producenta z Czystopolskiej Fabryki na "Wostok", oraz po przemianowaniu wszystkich produkowanych brandów również na "Wostok", zegarki wojskowe żyły własnym życiem i ciągle wychodziły jako submarka "Komandirskie". Ba, pojawiły się też Generalskie, Kapitańskie, Lejtnanckie, Sierżanckie i jakieś tam jeszcze (Chorążowskie? nie pamiętam), ale już o wiele rzadziej spotykane. Sam zegarek otrzymał w latach 70-tych nowy mechanizm 24xx, średnio dokładny ale bardzo trwały, ten sam szedł do wszystkich Wostoków w tamtym czasie. Dołożono mu datownik, zakręcaną koronkę i - nie wiem po co - obrotowy bezel. Taka wersja miała wodoszczelność do 100 m zanurzenia. Wypuszczono go na rynek cywilny, gdzie stał się bardzo popularny.
W latach 90-tych, w trudnym okresie Pierestrojki, produkowano go w plastikowych kopertach o różnym kształcie.
Béziers Antique – reprodukcja miasta Béziers z czasów rzymskich
„Béziers Antique” to rekonstrukcja miasta Béziers (na południu Francji) z czasów rzymskich, ukazująca techniki i metody stosowane w starożytności. Począwszy od 2028 roku, przez co najmniej 30 lat, robotnicy i rzemieślnicy będą pracować na tym ogromnym placu budowy otwartym dla publiczności. Podczas wizyty zaprezentowane zostaną różne zawody i rzemiosła. Przez cały rok odbywać się będą zajęcia, pokazy i demonstracje.
Zwiedzający będą mogli zwiedzić różne obszary i budynki, niektóre w budowie, a inne już ukończone: amfiteatr, nekropolię, forum cesarskie, tawernę, domy miejskie zdobione freskami i mozaikami, domus, ludus (szkołę gladiatorów), warsztaty rzemieślnicze i wiele innych.
Naszym celem jest przyjmowanie 250 tysięcy turystów rocznie do 2032 roku.
Projekt opiera się na istniejących (i przyszłych) wykopaliskach i badaniach. Rada naukowa będzie nadzorować wszystkie działania na miejscu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 42 p.n.e. - urodził się cesarz Tyberiusz, syn Liwii i Klaudiusza Nerona. Po śmierci Gajusza i Lucjusza, synów Julii i Marka Agrypy, został adoptowany przez Augusta (wszedł do rodu Juliuszów) oraz zmuszony do adopcji Germanika, chociaż miał własnego syna. Toczył boje w Panonii (6-9 n.e.), a po klęsce Warusa (9 n.e.) bronił granicy na Renie. Jako władca był kontynuatorem polityki Oktawiana Augusta. Po śmierci princepsa przejął pełnię władzy. Ostatni okres życia Tyberiusza wypełniły procesy, wyroki śmierci, zesłania i uwięzienia przeciwników politycznych. Po wykryciu spisku Sejana, ofiarami padły nie tylko osoby z kręgu senatu, lecz także Agrypina Starsza z synami.
