Śmieci miałem wieźć na pszok

Lecz to na czas mój jest skok

Więc wywiozłem je do lasu

Są wyściółką do szałasu

To było jak elektroszok

Opona bum! Samochód skok!

Koziołkowałem aż do lasu

Kręgosłup mam w kształcie szałasu.

Niespodzianka

Wszedłem do domu, przeżyłem szok,

Bo w bok małżonka zrobiła skok,

Więc wiozę jej zwłoki teraz do lasu,

Do drewnianego je schowam szałasu.

To jest dla mnie po prostu szok,

Miał być dla kadry mały skok.

Po czymś takim jadę do lasu

Będę ssał kciuk w mroku szałasu.

Pochłania mnie wewnętrzny szok,

że odwagę zebrałem na skok,

w zielną głębię umysłu lasu,

gdzie ukryję się w myśli szałasu.

Jutro dopiero wtorek, żaden to szok

gdyby się dało zrobiłbym do piątku skok

albo chociaż uciekł przed pracą do lasu

odpoczął w zaciszu z gałęzi szałasu