Świat jest mały. Od kilku miesięcy szukałem tatuatora który mógłby mi dziabnąć kolejną dziarkę…

Świat jest mały.

Od kilku miesięcy szukałem tatuatora który mógłby mi dziabnąć kolejną dziarkę, ktorą sobie wykminiłem. W końcu znalazłem gościa, który miał styl dosłownie jak wyjęty z mojej głowy. Napisałem do niego i się ustawiliśmy. Coś nazwisko mi brzmiało znajomo, więc go sobie oblukałem na socjalach i wyszło że to chłopak, którego 12 lat temu w moim mieście rodzinnym, 300 kilometrów od Wrocka, uczyłem grać na gitarze zapamiętałem go, bo jako jedyny z ludzi których uczyłem grać miał na serio fajne ucho i wyczucie rytmu.

Poszedłem, a że dziarka z motywem muzycznym, to mnie spytał czy gram, a ja na to że coś tam pogrywam, na co on, że on też. Ja na niego patrzę i mówię, że wiem, bo mu to ładnie wychodziło, mimo że z B durem się męczył i unikał ile się da. Przyjrzał mi się i moment sobie przypomniał. Przyznał mi się, że on zrobił magisterkę z muzykologii i robi dalej doktorat, i mi podziękował za te lekcje i zapał wtedy jeszcze okazało się że podobne rzeczy motywowały nas do wyjazdu z rodzinnego miasta.

Banan na gębie do teraz, i ze spotkania, i z nowej dziarki, i z tego, że miałem jakiś dobry wpływ na czyjeś życie :3

#zyciejestdobre