@Marcus-Aurelius-64 Generalnie trafna ocena. Dorzuciłbym jeszcze detal - w dużej mierze odrzucenie mainstreamu bierze się z upadku zaufania do państwa jako takiego. Jest to zrozumiałem w krajach post sowieckich, ale ostatnio też pojawiło się w USA i Europie zachodniej.

Ludzki mózg nie jest dobrze dostosowany do życia w zglobalizowanym świecie pełnym informacji, analizowania danych i uświadamiania sobie swoich błędów poznawczych. Trudno jest pogodzić się z tym, że świat z reguły jest nudny, i to, że wszystko jako tako działa, to żmudny i skomplikowany grind milionów ludzi, a problemy systemowe nie są rozwiązywalne jednym prostym ruchem.

Dzisiaj w społeczeństwie dominuje myśl lewicowa. Hierarchie są uciśnieniem, a tradycje przeżytkiem starych, głupich ludzi. Swoich wartości należy szukać w sobie, co moim zdaniem jest zgubne.

Masz rację, że jest to zgubne dla społeczeństw, bo zdecydowana większość ludzi nie umie szukać wartości w sobie. Większość ma w głowie pustkę, i szuka jakiejś protezy systemu wartości, którą ktoś z zewnątrz im przygotuje i wtłoczy do głowy. Jeśli robiąc to, wtłoczy im też poczucie wyższości i przynależności, to mamy receptę na populistów.

Dla pojedynczych ludzi, którzy faktycznie szukają sobie systemu wartości jest to w porządku. Problemem jest do dopiero razem z naszym egalitarnym założeniem, że wszystkich należy traktować tak samo.

@Marcus-Aurelius-64 W punkcie 4 odniosłeś się do wszystkich a w punkcie 5 tylko do lewicy - ale myślę że problem można zawęzić do jednego punktu jakim jest brak autorytetów.

Nawet lewica, mimo braku hierarchiczności, potrzebuje autorytetów których mogą stawiać jako wzór do naśladowania. Bowiem każdy ruch potrzebuje swojego lidera, którego weźmie na sztandar - jak podczas emancypacji czy walki o prawa obywatelskie. W tym momencie, nie wiem czy możemy wskazać choć jedną żyjącą osobę, która dorównałaby Kuroniowi czy ks. Kaczkowskiemu.

Z prawej strony, jak sam zauważyłeś, nawet Bóg już nie robi za autorytet.

Remedium lewicy jest brak autorytetów - który powoduje że pod niczyją egidą ruch ten lawiruje i meandruje podczas nieustannych debat w którym kierunku podążać. To nie jest tak, że lewica w ogóle stroni od hierarchiczności, więc debatować musi zawsze. Tutaj każdy autorytet był 'swój' i na równi, i pod taką egidą maszeruje się raźniej i sprawniej. Lewicy niezbędny jest cel wskazany przez lidera, zbieżny z myślą ludu, którego dzisiaj brakuje.

Remedium prawicy są liche autorytety - którzy cnoty biorą na usta ale sami się do nich nie stosują. Konserwatywna niechęć do podważania autorytetow powoduje, że ich występki są pobłażane bo rzeczą ludzką jest błądzić - tak samo jak wioskowemu księdzu wybacza się romanse, bo swój i co niedzielę owieczki prowadzi. W ich postrzeganiu lepiej więc mieć lichego pasterza niż błądzić jak terażniejsze 'lewaki' ;)

Dlatego uważam że zarówno z prawej jak i z lewej strony brak jest wyrazistych postaci, którzy popchnęliby społeczeństwo w pewną zgodność. Łatwiej antagonizować, dlatego jest jak jest.