@Kubilaj_Khan a jakich masz/miałeś rodziców?

@Kubilaj_Khan Tyle, że rodzice mogliby mnie słuchać, a nie ja ich. Jednak jakieś błędne ruchy z przeszłości ciągną się za człowiekiem i trzeba próbować jakoś przezwyciężyć blokady, a przy okazji nie wylecieć za planszę

@FrytBajt2057 za malo danych do dania jakiejś rady. Ja mam 41 lat, bylem przegrywem. Miałem ojca (ciągle mam) psychopatę, który podkopał moją pewność siebie.

Jak nie napiszesz więcej o sobie to jak mamy ci pomóc?

@wombatDaiquiri ale ja nie mam problemu, więc czemu pytasz? Ojciec alkoholik psyvhopata, mama chora na schizofrenię ale kochająca i oddana. I co lepiej?

@Kubilaj_Khan no to macie w chuj różnych rodziców, bo OP napisał, że rodzice go nie wspierali, nie byli oddani, właściwie to mieli go w chuju. To jest różnica której się spodziewałem.

@FrytBajt2057 No ok, ale ile masz lat? Bo jak byłem młody to też mi się wydawało, że rodzice mogliby mnie słuchać, a nie ja ich, a po latach zmieniła mi się perspektywa. Problem w tym, że nastolatki myślą, że wszystko wiedzą lepiej, taki wiek, ale to przechodzi wraz z wiekiem i w którymś momencie zauważamy, że rodzice jednak mieli rację.

@Kubilaj_Khan Nie szukam pomocy. Jeżeli bym potrzebował jakiejś rady to bardzo dawno temu. Raczej daję taką myśl do przemyślenia, bo co mam wiedzieć już wiem i robię swoje (wieku nie muszę podawać, ale bliżej mi już 40 niż 20). Czasem ocenia się niesprawiedliwie przeszłość, ale wydaje mi się, że cięcie skrzydeł i pewne zachowania nie wynagradzają tego, że człowiek nie głoduje i ma się w co ubrać.

@dolitd Napisałem wyżej, że już raczej ciągnę w stronę wieku, kiedy powinienem sam popełniać błędy rodzicielskie, a nie wspominać młodość :). Rodzice chcą często dobrze, ale czasem mają sami nierozwiązane problemy ze swojego wychowania przez ich rodziców i nieświadomie swoje ukryte problemy przekazują dzieciom. Stąd moje przemyślenie, że człowiek powinien siebie przepracować zanim zacznie kogoś wychowywać. Wiadomo, że obecnie w PL nie ma na to czasu, bo chce się ludzi przekonać do posiadania dzieci różnymi gratyfikacjami.

@wombatDaiquiri W chuju nie mieli, ale czasem jest tak, że rodzicie zajmują się tym co wydaje im się ważne, ale nie znają dobrze osoby, którą się opiekują. Czasem też się komuś wychowującemu zdarzy robić coś w emocjach, bez pomyślenia, a dziecko zapamięta do śmierci.

@FrytBajt2057 chciałem zrobić hiperboliczny skrót myślowy, żeby wytłumaczyć koledze czemu wydaje mu się że gadasz głupoty. Przepraszam jeśli Cię uraziłem.

@wombatDaiquiri mnie ojciec, nie wspierał, podkopywal poczucie mojej wartości, nigdy nie chwalił, tylko mówił, że do niczego się nie nadaje. Nigdy nie powiedział, że mnie kocha.

@FrytBajt2057 ja od swojego ojca się odciąłem i nie utrzymuje z nim kontaktu. Mama mieszkq ze mną (są po rozwodzie) dała mi cała kasę z rozwodu (nie prosiłem o to).

Też czasami o tym myślę jak moglbym być innym człowiekiem gdyby ojciec się mną interesował. Mógłbym być dużo bardziej asertywny i nie dał się popychać w pracy i przez kolegów w szkole (byłem gnębiony), nie mogłem o tym nikomu powiedzieć i cierpiałem w samotności.

Wyszedłem z tego sam (siłownia), potem pomogla mi żona, która pokazywała mi zachowania, które są dziwne, że robię rzeczy, żeby zadowolić innych. 60% tego przepracowałem ale gdzieś dalej to siedzi we mnie.

Ojcem staram się być, stanowczym i konsekwentnym ale kochającym, troskliwym i zainteresowanym.

@Kubilaj_Khan A to mnie ciekawi, to zadowalanie innych. Asertywność wymaga pracy, ale czasem ostre szurnięcie po dnie przez brak asertywności skłania do pracy nad nią. W pracy, szczególnie młodym osobom, nie daje się raczej szansy wyrwania z tego zadowalania i wykorzystuje się człowieka. Niektórzy uważają, że skoro sami byli wykorzystywani jak zaczynali, to każdy musi przez to przejść.

@FrytBajt2057 uczę się tego kszdego dnia a młody już nie jestem.