Papież Polak kochał dzieci

Choć ich zwłoki wrzucał w śmieci

Do kogo należała d⁎⁎a?

Chyba do biskupa

Biskupi róż

Leci na niego nie jedna d⁎⁎a

gdy widzi w różu biskupa

matki zaś chowają dzieci

gdzie się da, nawet do śmieci

Na nic te skargi, że boli cię d⁎⁎a,

Musisz sprostać swawoli biskupa!

Nie umkną tej chuci nawet dzieci,

Różany Pan On, my chwasty i śmieci.

Kiedyś pewna siebie d⁎⁎a

Chciała poderwać biskupa

Ale że ten woli dzieci

Ofertę wyrzucił do śmieci

Na każdej parafii d⁎⁎a

I to wcale nie buskupa.

Co to? Wiedzą nawet dzieci -

Bioodpadowy kosz na śmieci.

W seminarium interesuje go każda d⁎⁎a —

łakomy kąsek nie umknie oku biskupa.

Kiedyś ślinił się na widok dzieci,

dopóki nie obcięli mu c⁎⁎ja,

by potem porzucić ciało wśród śmieci.