@DeGeneracja chyba tak właśnie zawsze było. I tym bardziej jestem rozczarowana tym, jak to teraz przeżywam.

@onlystat mam nadzieję

@dsol17 spróbuję nic nie robić i może kiedyś wreszcie się z niego wyleczę. Nie wiem, czy rozstał się z tamtą laską czy nie, choć mnie to kusi, nie będę sprawdzać jego facebooka itd. Boli mnie, że nie mogę tak jak "normalni" ludzie po prostu mieć kogoś, kto miał mnie gdzieś, również w tym samym miejscu.

@rain W ten sposób to się z niego nie "wyleczysz",bo zastanawiasz się "co by było gdyby". Wiesz ja się tak często zastanawiam i z reguły to analizowanie potęguje tylko u mnie negatywne myśli i odchyły w kierunku #depresja

Dzisiaj dla przykładu w pracy okazało się,że zjebałem. Jestem niby na stażu (tak, staż in name and in salary only...)

i zaklepali rzecz i facet dla którego to robiłem i nasz kierownik - ale to ja zjebałem,oni mają i inną robotę i inaczej do tego podchodzą - wina jest moja. I powiem ci tak szczerze,że choć oczywiscie tego nie zrobię - pierwsza myśl to skończyć z sobą bo znów mam dowód,że jestem do niczego. Na logikę wiem,że to przemyślenie to bzdura - i co z tego ? Ok.Po co ja się tak wynurzam ? Ano konkluzja - konkluzja:

Niestety dobra pamięć i posiadanie jakichkolwiek uczuć ludzkich bywa i klątwą.

Nie zapomnisz, łudzisz się że zapomnisz ale koniec końców nie zapomnisz. Jak tej sprawy nie wyegzorcyzmujesz to bedzie cię ona nawiedzać. Będzie i pomimo tego na koniec zresztą,takie jest życie.

Nie używam tego całego tindera i nie znam się,ale powinnaś zrobić jedno - przewinąć w prawo lub w lewo. I dosłownie - i bardziej w sferze konsekwencji.

@ICD10F20 @Lubiepatrzec od dawna wiem, że go niepotrzebnie wyidealizowałam. Co więcej - wiem, że zupełnie do siebie nie pasujemy. Ale jako żenada ludzka nie potrafię wyciągnąć z tego właściwych wniosków i dać sobie spokój. To chyba samotność tak źle działa. Przykro myśleć, że niczego się nie nauczyłam.

@rain Nie możesz być dla siebie taka surowa. Jesteśmy tylko ludźmi i błądzimy a samotność jest bardzo przytłaczająca i nie dziwi mnie, że szukasz jakiegokolwiek ukojenia, choćby w czymś nierealnym. Rada jest jedna - odinstaluj tą appkę, najlepiej od ręki i skup się bardziej na sobie i swoim rozwoju mając nadzieję, że sprawy jakoś się ułożą. Najgorzej to robić cokolwiek na siłę, w desperacji, bo taka postawa odstrasza właściwych ludzi a przyciąga szumowiny.

Masz siłownię, dietę, sztukę i pewnie jeszcze kilka innych spraw. Skup się na tym i licz na to, że przyciągniesz kogoś wartościowego.

@Lubiepatrzec ok, odinstalowałam tę głupią apkę. Dziękuję za słowa wsparcia.

@rain To było bardzo odważne Gratuluję! Krok w dobrym kierunku. Teraz możesz usiąść z kartką papieru i zapisać jakieś cele na najbliższy czas - coś co zajmie Ci głowę i pozwoli się rozwijać. Może nowy cover?

@rain na swoją rzeczywistość w umyśle masz wpływ i możesz skorygować wyidealizowany obraz.

@rain a poza tym idź na spacer albo rower czy coś. To serio działa cuda na głowę. Możesz nawet dołączyć do #ksiezycowyspacer i nabijać z nami kilometry

@Lubiepatrzec rzeczywiście byłam na spacerze - dziś zresztą mam już "nabite" ponad 20k kroków, czyli 15.5 km. Powinnam była urodzić się jako Robert Korzeniowski, bo bardzo lubię chodzić.

Niestety z ustalaniem celów jest gorzej - mam całą masę rzeczy, które muszę zrobić i już nie starcza czasu na inne rzeczy. A czasem też po prostu też chęci, zwłaszcza gdy przydarzają mi się takie emocjonalne rafy jak ta, na którą teraz wpadłam.

Jeszcze raz dziękuję Ci za miłe słowa.

@ICD10F20 to by wymagało stałego przypominania sobie sytuacji, w których ten człowiek zachował się jak dzban. Ale nie chcę myśleć o nim źle. Wolałabym w ogóle zapomnieć, że ktoś taki istnieje.

@rain nie musisz myśleć o nim źle. nie musisz myśleć o nim wcale. możesz swój umysł skierować w inną stronę. świat ma tyle piękna do zaoferowania.

@rain Też uwielbiam chodzić i to już chyba takie moje małe uzależnienie.

Z tym, że jesteś zajęta to w sumie dobrze, bo nie ma nic gorszego niż bezczynny umysł.

Polecam się i głowa do góry!

@GtotheG wiem, że go aż przewartościowałam. To jest w ogóle dość "zabawne", bo początkowo strasznie mi imponował - taki ekstrawertyczny typ, którego wszędzie jest pełno, pasjonuje się swoją pracą, ma mnóstwo zainteresowań itd. itd. Czułam się, porównując się z nim, strasznie przeciętna. Ale z biegiem czasu łapałam się nawet na tym, że się z nim po prostu nudzę. Wiele razy próbowałam przekonać siebie, że nic do niego nie czuję i czasem mi się to nawet udawało. Ale nawet teraz wiem, że to nieprawda. Próbowałam w ciągu tych kilku lat friendzonu poznać jakichś innych facetów, ale te znajomości szybko się wyczerpywały. Może też dlatego, że cały czas miałam nadzieję, że jednak z nim coś wyjdzie. No ale chyba z mężczyznami to nie jest tak, że zakochują się w kimś po dłuższym czasie, jeśli od początku nie było tego "czegoś". Nie wiem, tak mi się wydaje.

Poszukam tych podcastów, może jak posłucham kogoś mądrego, coś do mnie trafi. Dziękuję.