Ten gatunek powinien szybko wyginąć albo przejść na wyżyszy poziom rozwoju. Innej opcji nie widze.

@NatenczasWojski u mojej mamy:

-po śmierci jej ojca jakieś drobne fochy, ale szybko towarzystwo się rozpełzło jak się okazało, że trzeba się matką zająć

-po śmierci matki, foch, że nie ma na czym łap położyć, bo mieszkanie, w którym babcia mieszkała nie było jej (ale o tym szanowne dzieci nie wiedziały)

U mojego taty:

-po śmierci jego ojca babcia chciała podzielić coś tam między dzieci, wszyscy na nią popatrzyli jak na wiariatkę i powiedzieli, że nie ma się wygłupiać, za te pieniądze ma sobie remont zrobić, a jak nie, to ma trzymać dla siebie. Wszyscy babcię odwiedzają i pomagają jak mogą

@NatenczasWojski Polskie prawo jest na tyle po⁎⁎⁎⁎ne że nawet jak sam zdecydujesz co komu, a komu nic, to i tak ma to w d⁎⁎ie i wszystkim równo czyli gówno (w uproszczeniu bo są zasady co… ile… komu).

@NatenczasWojski U mnie było sporo na gębę a mało na papierze i trochę atmosfera się popsuła. Ponadto uważam że to w c⁎⁎j niesprawiedliwe że skarga kasacyjna jest okolicznością utrudniającą (a w praktyce uniemożliwiającą) sprzedaż nieruchomości.

Jestem wdzięczny, że moją rodzinę ominęły kłótnie o spadek. Po śmierci rodziców mamy było trochę nieścisłości, ale na szczęście wszyscy szybko się dogadali. U ojca było jeszcze lepiej, całe rodzeństwo usiadło razem i w zasadzie w jeden wieczór podzieliło wszystko w taki sposób, że nikt nie był niezadowolony (chociaż nie powiedziałbym, że każdy dostał "po równo")