A wiecie, moi Drodzy, że w literaturze polskiej motyw topienia (choć niekoniecznie w Grudziądzu) był, niestety, już wcześniej obecny? Tutaj przykład topienia się z najniższych możliwych pobudek:
***
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
Ofelia
Ach, długo jeszcze poleżę
w szklanej wodzie, w sieci wodorostów,
zanim nareszcie uwierzę,
że mnie nie kochano po prostu.
#zafirewallem
@George_Stark Z tego co kojarzę, to pani @KatieWee w czterech rymach na ten wiersz się powoływała. O chyba tutaj. Ale tyle tych rymów się przewija, kto by spamiętał
@fonfi skubanyś
@fonfi kto by to spamiętał
@fonfi Kurde, nawet zarymowałem do tego wtedy!
@KatieWee No jak to kto? @fonfi , nasz formalista!
@George_Stark ten wiersz pochodzi z tomiku Pocałunki, jednego z moich ulubionych.
Lilka jest w nim rozchwiana, niepewna i zagubiona, a każdy wiersz aż krzyczy o tęsknocie za bliskością.
Wodne motywy przewijają się przez cały tomik:
Morze jest dzisiaj smutne. Westchnienia się żalą
przy brzegu porośniętym siwo-złotą sierścią.
Jak pierś wznosi się fala i ginie za falą.
Morze wzdycha falami. Ziemia — moją piersią.
Zaloguj się aby komentować
