Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymskie popiersie mężczyzny. Obiekt datowany na I wiek n.e., będący kopią rzeźby z I wieku p.n.e. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W okolicy zamku w Trenczynie (rzymski obóz Laurgaricio) na Słowacji odnaleziono zachowaną inskrypcję, którą jak się okazało wyżłobili rzymscy legioniści w trakcie wojen markomańskich (167-180 n.e.), toczonych za panowania cesarza Marka Aureliusza.
Naukowcy ocenili, że inskrypcja powstać mogła w roku 179 n.e. Głosi ona:
Victoriae Augustorum exercitus, qui Laugaricione sedit, mil(ites) l(egiones) II DCCCLV. (Maximi)anus leg(atus leg)ionis II Ad(iutricis) cur(avit) f(aciendum)
czyli:
Na pamiątkę zwycięstwa żołnierze legionu II w sile 855 zimujące w Laurgaricio. Napis polecił wykonać legat Marcus Valerius Maximianus.
Przez wiele lat Laugaricio uważane było za najdalej wysuniętą na północ, w centralnej Europie, obecność Rzymian. Później jednak odkryto jeszcze bardziej wysunięte na północ – rzymski fort w Mušov (Czechy) oraz obozy marszowe w Ołomuńcu i Hulin (Czechy).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rekonstrukcja wizerunku cesarza rzymskiego Maksymina Traka wykonana przez History in 3D. Maksymin Trak panował jako cesarz w latach 235-238 n.e. Uważany jest za pierwszego barbarzyńcę (nie-Rzymianina), który nosił cesarską purpurę.
Był ponadto pierwszym cesarzem, który nigdy nie pojawił się w Rzymie i pierwszym z całego szeregu tzw. cesarzy-żołnierzy. Jego rządy uważa się za początek kryzysu cesarstwa rzymskiego w III wieku n.e.
Antyczne źródła, zarówno te niewiarygodne jak „Historia Augusta”, jak i te bardziej sensowne (Herodian) wspominają Maksymina Traka jako mężczyznę ogromnych rozmiarów jak na tamte warunki. Według „Historia Augusta” mierzyć miał ponoć około 250 cm.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 324 n.e. – miało miejsce zwycięstwo Konstantyna I Wielkiego nad Licyniuszem w bitwie pod Adrianopolem. Obaj cesarze (według Zosimosa) mieli zgromadzić potężne jak na ten okres siły ponad 120.000 ludzi i kilkaset okrętów. Liczba ta wydaje się zawyżona, cesarze dysponowali jednak bardzo licznymi armiami. Według wspomnianego Zosimosa w bitwie poległo 34.000 ludzi Licyniusza, a reszta zbiegła w nieładzie z pola walki. Pokonany wódz wycofał się do Bizancjum, a resztki jego wojsk znalazły schronienie w Azji.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymskie srebrne lusterko, które zostało znalezione w Domu Menandera w Pompejach. Obiekt jest datowany na połowę I wieku n.e. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Książka "The Cimbrian War 113–101 BC" autorstwa Nica Fieldsa (Autor) i Johnny'ego Shumate'a (Ilustrator) to kolejna angielskojęzyczna pozycja z serii książkowej wydawnictwa Osprey pt: "Kampania". Do rąk Czytelnika trafia bardzo bogato zdobiona ilustracjami książka, poświęcona wojnie Rzymu z Cymbrami i Teutonami w latach 113-101 p.n.e. Autorzy opisują także rozwój kariery wojskowo-politycznej Gajusza Mariusza, który po zwycięstwie nad plemionami przybyłymi z północy zostanie uznany "trzecim założycielem Rzymu".
Jest to pierwsza książka wydawnictwa Osprey z serii "Kampania", którą mam możliwość zrecenzować. Wydawnictwo Osprey słynie z bardzo dobrze wydanych pozycji poświęconych historii wojskowości. Dobrze przygotowane merytorycznie pozycje są uzupełniane pięknymi ilustracjami, licznymi mapami oraz mnogimi zdjęciami artefaktów. Nie inaczej jest i w tym przypadku.
Czytelnik na pierwszy rzut oka zwróci uwagę na piękny papier i jaskrawe kolory. Mimo że książka liczy 90 stron, nie powinniśmy jej nie doceniać. Książka wydana została w formacie A4, a na stronach znajdziemy naprawdę dużo tekstu napisanego przez osobę specjalizującą się w historii antycznej. Na stronach nie brakuje także cytatów i wykorzystania źródeł historycznych. Dodatkowo na końcu książki znajdziemy obszerną bibliografię, listę skrótów i indeks.
Podsumowując, książka jest bardzo wartościową propozycją dla każdego pasjonata historii wojskowości rzymskiej. Otrzymujemy pięknie wydaną książkę, którą z przyjemnością się czyta i podziwia. Gorąco polecam!
Panel ukazujący śmierć Judasza oraz ukrzyżowanie Chrystusa
Panel z kości słoniowej ukazujący śmierć Judasza oraz ukrzyżowanie Chrystusa. Jest to jedno z najwcześniejszych przedstawień ukrzyżowania, które przetrwały do naszych czasów. Obiekt datowany na V wiek n.e. Obecnie znajduje się w The British Museum w Londynie.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 419 n.e. – urodził się cesarz zachodniorzymski Walentynian III, syn Flawiusza Konstancjusza i Galli Placydii. Za panowania Walentyniana III zachodnie cesarstwo rzymskie straciło znaczną część swoich terytoriów na rzecz plemion germańskich (Wandalowie pod dowództwem Genzeryka, Wizygoci, Swebowie, Frankowie i Sasi). Nieudolne rządy Walentyniana III po śmierci matki doprowadziły państwo do chaosu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska patelnia wojskowa ze składanym uchwytem ułatwiającym przechowywanie i przenoszenie. Obiekt wykonany został z żelaza i był używany przez żołnierza do gotowania posiłków. Obiekt znajduje się w National Legion Museum w Caerleon (Walia).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wojny markomańskie były to walki toczone w latach 166-180 rokiem n.e. między Imperium Rzymskim, a wrogo nastawionymi plemionami barbarzyńskimi: Kwadami, Jazygami oraz Markomanami. Zgodnie z przekazem „Historia Augusta” Marek Aureliusz finalnie miał dążyć do utworzenia dwóch nowych rzymskich prowincji: Sarmacji (Sarmatia) oraz Markomanii (Marcomania), czego dowodem jest odnaleziony na Cyprze medalion dedykowany Markowi Aureliuszowi i jego synowi Kommodusowi, z inskrypcją PROPAGATORIBVS IMPERII, czyli „tym którzy powiększyli granice Imperium”.
Markomania i Sarmacja obejmowały tereny współczesnej Słowacji, Czech i Niemiec. Utworzenie nowych prowincji spowodowałoby znaczne przesunięcie północnej granicy imperium na północ (bliżej obecnych ziem Polski). Plany te – jeżeli rzeczywiście były realne – finalnie zostały porzucone przez Kommodusa, który po śmierci ojca w roku 180 n.e. wycofał się z dalszych walk nad Dunajem, kazał opuścić podbite ziemie rzymskim legionom i zawarł pokój. Lata walk jego ojca zostały zaprzepaszczone.
Kasjusz Dion stwierdza jasno, że gdyby cesarz Aureliusz żył dłużej cały region, na którym znajdowały się wojowniczo nastawieni barbarzyńcy, zostałby podporządkowany Rzymowi. Żołnierze rzymscy poza budową fortów na nowych ziemiach, konstruowali także łaźnie, co dowodzi chęci pozostania na stałe.
Niektórzy historycy (m.in. Frank McLynn) sugerują, że celem Aureliusza była chęć oparcia północnej granicy Imperium na górach, które są ponoć łatwiejsze w obronie, aniżeli Dunaj.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 251 n.e. – zmarł cesarz Trajan Decjusz. W roku 250 plemiona Karpów zaatakowały Dację, natomiast Goci przekroczyli Dunaj i rozpoczęli plądrowanie terenów dzisiejszej Bułgarii osłabionych po wymarszu legionów Decjusza do Italii. Cesarz najpierw wysłał na te tereny starszego syna Herenniusza. Później udał się sam by walczyć z najazdem. Po pierwszym sukcesie pod Nikopolis armia rzymska została pokonana w bitwie pod Boreą. Po tej porażce Decjusz nie miał wystarczających sił by walczyć z najazdem. Postanowił zbierać wojska i zaatakować Gotów, gdy będą wracać obciążeni łupami za Dunaj. Barbarzyńcom zastąpiono drogę pod Abrittus w czerwcu 251 roku n.e. Po początkowych sukcesach Rzymian, przewagę zyskali Goci. Najpierw zginął syn Decjusza – Herenniusz, przeszyty strzałą. Później część armii rzymskiej wraz z cesarzem została wciągnięta na bagna, gdzie zginął sam Decjusz. Był pierwszym cesarzem w historii Imperium, który z całą pewnością zginął w walce z najeźdźcami.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska rzeźba z brązu ukazująca Amazonkę na koniu. Obiekt datowany na połowę I wieku n.e. Odkryty w Herkulnum; obecnie znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Piękny rzymski hełm jazdy z I wieku n.e. Obiekt odkryto w Xanten (Niemcy). Hełm jest częściowo pokryty srebrną powłoką. Obecnie artefakt znajduje się w muzeum w Bonn (Niemcy).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 350 n.e. – zginął cesarz (uzurpator) Nepocjan. Przebywający w Rzymie Nepocjan, kuzyn legalnego cesarza, panującego na wschodzie Konstancjusza II, próbował uzyskać od niego uznanie jako współcesarza obiecując pokonanie Magnencjusza. Mimo braku odpowiedzi dnia 3 czerwca 350 roku n.e. Nepocjan dokonał próby opanowania Rzymu i ogłosił się cesarzem opierając się w dużej mierze na gladiatorach i przestępcach. Przez kilka tygodni w mieście panował chaos. Dnia 30 czerwca do Rzymu wkroczył z wojskiem Magnencjusz. Nepocjan został zabity, a miasto spacyfikowane.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Czym jest sklep i co się w nim robi chyba każdy wie. Może być za to zaskoczeniem dla niektórych, że sklepy istniały już w starożytnym Rzymie.
Rzymskie sklepy, które nazywały się tabernae były to w znacznej większości rodzinne biznesy, w których sprzedawcą był właściciel lub jego niewolnik. Co dość ciekawe, każdy sklep musiał posiadać swego rodzaju zezwolenie na handel określonymi produktami. Właściciel był zobligowany to pozwolenie wykuć i ustawić w widocznym miejscu. Rzymskie sklepy posiadały tak jak dzisiaj szyldy, chociaż były one znacznie mniejsze. Umiejscowione były głównie tuż nad wejściem do sklepu. Szyldy bywały drewniane, terakotowe lub marmurowe, każdy z tych rodzajów był płaskorzeźbiony zawierający przedmioty, które można nabyć w danym sklepie, lub coś co przedstawiało w symboliczny sposób szereg produktów możliwych do kupienia, np. koza oznaczała, że w tym sklepie kupisz kozi nabiał. Dodatkowo szyldy malowano na jaskrawe kolory, oczywiście celem przyciągania wzroku przechodniów.
Jednak by przyciągnąć większą grupę klientów właściciele rzymskich sklepów wywieszali także na ulicach coś co można dziś nazwać banerami.
Jakie produkty sprzedawano w takich sklepach?
Jak już wspomniałem kozi nabiał, ciekawostką jest, że twaróg zawijano w liście figowe. W winiarniach sprzedawano – niespodzianka – wino, jednak poza standardowymi istniały także specjalne bary winne. W nich klient wchodził z własnym naczyniem, wybierał rodzaj wina, następnie płacił potem sprzedawca nalewał zakupiony przez klienta rodzaj wina do jego naczynia. Były również sklepy zielarskie, jak i rzeźnicy.
Istniały też, dziś już rzadko spotykane sklepy z materiałami, gdzie sprzedawano różnego rodzaju tkaniny takie jak wełna, len czy jedwab. Za to zarówno dziś jak i wtedy istniały sklepy jubilerskie, gdzie można było kupić to co dziś, czyli bransolety, pierścienie czy naszyjniki, a u garncarza zaopatrzyć się w naczynia.
Jednak najciekawszym rodzajem sklepu była perfumeria. Jakiego rodzaju perfum używali Rzymianie? Używali między innymi esencji z szafranu jak i pokruszonego tymianku, olejku palmowego, mięty, majeranku, oraz tzw. olibanum, rodzaju żywicy, która służyła zarówno jako kadziło, jak i bardzo ceniony rodzaj perfum.
Poza zwykłymi sklepami istniały także gospody, w których można było zjeść posiłek, menu było wystawione na zewnątrz, jak dzisiaj robią to restauracje.
Z pewnością na miano starożytnego centrum handlowego zasługuje pewna interesująca budowla tzw. Hale Trajana. Jest to budowla, składająca się z sześciu poziomów, gdzie znajdowały się sklepy, które oferowały rozmaite produkty.
