• 365 n.e. - cesarz Walens, który - podobno pod wpływem swojej żony Dominiki - skłaniał się ku arianom i powrócił do polityki Konstancjusza - skazał na wygnanie biskupa Atanazego. Było to już jego piąte wygnanie.
• 456 n.e. - Wizygoci władcy Teoderyka II, będący na rozkazach cesarza rzymskiego Awitusa najechali wraz z Burgundami, Frankami oraz Gotami Iberię. Połączona armia pokonała Swebów króla Rechiariusa nad rzeką Urbicus (obecna Orbigo).
• 42 p.n.e. - miała miejsce pierwsza bitwa pod Filippi, we wschodniej Macedonii. Marek Antoniusz odniósł zwycięstwo nad Kasjuszem (który w przeświadczeniu, że wszystko stracone, zdecydował się popełnić samobójstwo), a Brutus nad Oktawianem. Kilka tygodni później, doszło pod Filippi do kolejnej bitwy – tym razem triumwirowie odnieśli całkowite zwycięstwo. Brutus uznał, że przegrał i nie chcąc wpaść w ręce zwycięzców odebrał sobie życie.
• 382 n.e. - cesarz rzymski Teodozjusz I Wielki zawarł traktat pokojowy z Gotami, pozwalając im osiedlić się na Bałkanach jako sojusznikom (federaci). W imieniu cesarza wystąpiła dowódca wojsk w Tracji Saturnin, a w imieniu Gotów zapewne Fritigern. Po raz pierwszy w dziejach obcy lud znajdujący się na ziemiach rzymskich został potraktowany, jako podmiot prawa. Goci, jako sprzymierzeńcy zostali zwolnieni od podatków od ziemi, mieli żyć według własnych praw pod władzą swoich naczelników, zobowiązali się zaś w wypadku wojny wystawić oddziały zbrojne dla cesarza, za wynagrodzeniem jednak i pod rozkazami własnych dowódców. Tak rozpoczął się proces powstawania autonomicznych państewek w granicach Imperium. Był to proces się nasilający i nieodwracalny.
• 208 n.e. - urodził się w Emesie przyszły cesarz rzymski Aleksander Sewer, nazywany także Aleksjanem Bassianusem. Był ostatnim cesarzem z rodu Sewerów. Nazwisko Sewer przybrał, kiedy w 218 roku n.e. został adoptowany przez swojego 14-letniego kuzyna, cesarza Heliogabala. W czasie swoich 13 lat panowania (222-235 n.e.) Aleksander wykazał się pokojowym i opanowanym charakterem. Pod jego rządami nastał czas prosperity i wewnętrznego ładu. Z czasem jednak do niepopularności cesarza przyczyniała się jego matka - Julia Mammea, znana ze swej żądzy władzy i bogactw. Na domiar złego jego rządy zbiegły się z wieloma zewnętrznymi zagrożeniami. Łagodny z natury cesarz nie miał żadnych doświadczeń militarnych i był wyraźnie niechętny jakimkolwiek wojnom. W celu łagodzenia konfliktów niekiedy decydował się na przekupstwa i rozmowy, jak to było z Germanami. Właśnie ten fakt podkopał autorytet cesarza. Żołnierze legionu XXII Primigenia widząc w nim osobę słabą i niegodną urzędu cesarza zdecydowali się go zabić po ugodzie z barbarzyńcami.
• 106 p.n.e. - urodził się Gnejusz Pompejusz, rzymski polityk, dowódca wojskowy, twórca triumwiratu. Swój przydomek "Wielki" otrzymał od współczesnych ze względu na wielkie sukcesy polityczne i militarne oraz zasługi dla Rzymu. Syn Gnejusza Pompejusza Strabona (Gnaeus Pompeius Strabo). Rywal Juliusza Cezara.
• 61 p.n.e. - Gnejusz Pompejusz w swoje 45 urodziny odbył triumf z okazji pokonania piratów oraz Mitrydatesa VI. Piractwo było od wieków plagą na Morzu Śródziemnym. Piraci porywali wolnych mieszkańców nadmorskich ziem i sprzedawali ich w niewolę, szczególnie młode kobiety i dzieci. Pompejusz ukrócił ich proceder. Senat w 67 roku p.n.e. przyznał Pompejuszowi wyjątkowo rozległe uprawnienia, w tym pełną swobodę w dysponowaniu skarbem państwa oraz bardzo szerokie możliwości na terenie całego Morza Śródziemnego. Z kolei pokonanie Mitrydatesa, zaliczanego do najgroźniejszych przeciwników Rzymu na wschodzie, pozwoliło Rzymowi poszerzyć władanie na wschodzie. Mitrydates był bliski stworzenia mocarstwa jednoczącego w swych granicach ziemie leżące w basenie Morza Czarnego. Zwycięstwo Pompejusza zakończyło ostatecznie zagrożenie ze strony króla Pontu.
• 48 p.n.e. - Gnejusz Pompejusz został zamordowany z polecenia władcy Egiptu Ptolemeusza XIII. Ptolemeusz głowę Pompejusza odesłał Cezarowi. Podobno Cezar, który w końcu dotarł do Egiptu i odwiedził pokiereszowane szczątki rywala, rozpłakał się i oddał cześć zmarłemu, następnie każąc wybudować mu należyty pomnik. Majątek Pompejusza po jego śmierci wynosił podobno siedemset milionów sesterców.
• 351 n.e. - cesarz rzymski Konstancjusz II pokonał Magnencjusza w bitwie pod Mursą. Podobno padło tam 50 tysięcy zabitych. Magnencjusz wycofał się do Akwilei.
• 365 n.e. - uzurpator Prokopiusz, kuzyn cesarza Juliana Apostaty, ogłosił się podczas rozruchów w Konstantynopolu cesarzem rzymskim. Prokopiusz osiągnął sukces dzięki przekupieniu części wyższych oficerów, którym obiecał pokaźne nagrody pieniężne. Duże wsparcie otrzymał także od gockich najemników.
• 275 n.e. - Tacyt został ogłoszony przez senat cesarzem rzymskim. Wybór 75-letniego senatora prawdopodobnie z góry uznawany był za tymczasowy, na co wskazuje podeszły wiek elekta. Uważał się za potomka historyka rzymskiego Tacyta, w związku z czym polecił kopiowanie jego dzieł i umieszczanie ich w bibliotekach publicznych. Został albo zamordowany, albo zmarł z powodu gorączki. Panował niecały rok.
• 15 n.e. - urodził się cesarz Witeliusz, który był władcą w tzw. Roku Czterech Cesarzy. Rządy Witeliusza charakteryzowały się wielką rozrzutnością w dziedzinie życia pałacowego. Bez przerwy biesiadował. Jadł co najmniej trzy razy dziennie: śniadania, obiady, wieczerze i uczty. Często wymiotował, aby móc jeść dalej i więcej. Różnorodność i ilość potraw przewyższała pojęcie zwykłego Rzymianina. Do rekordów należy uczta, na której podano 2000 najwyborniejszych ryb i 7000 sztuk różnego ptactwa. Witeliusz chciał mieszkać jak nikt przed nim. Złoty Dom budowany przez Nerona, pełen ozdób i przepychu, uznał za ubogi. Obliczono, że przez krótki czas jego panowania na osobiste zbytki władcy wydano około 900 000 000 sesterców.
• 431 p.n.e. - dedykacja świątyni Apollona. Wzniesiono ją na Polu Marsowym, później niejednokrotnie przebudowywano. Do dziś pozostały trzy kolumny tuż obok teatru Marcellusa. Przez cztery wieki byłą jedyną świątynią Apollona w samym Rzymie. Czczono go tutaj głównie, jako boga uzdrowiciela.
• 138 p.n.e. - dedykowano świątynię Marsa na Polu Marsowym.
• 63 p.n.e. - urodził się w Rzymie Gajusz Oktawian, późniejszy pierwszy cesarz Oktawian August, używający tytułu princeps. Jego kariera polityczna zaczęła się wraz z informacją o pośmiertnej adopcji przez Juliusza Cezara. Po wygraniu wojny domowej zaczęły się jego długie i rozsądne rządy, które przyniosły państwu rzymskiemu stabilizację oraz czas reform.
• 19 p.n.e. - zmarł w Brundyzjum, mając ledwie 51 lat Wergiliusz, rzymski poeta, autor Eneidy - eposu narodowego Rzymian. Prace Wergiliusza zostały lekturami szkolnymi jeszcze za życia autora. Przynajmniej do początków XIX wieku znajdowały się w centrum kanonu literackiego, wywierając olbrzymi wpływ na europejską kulturę, naukę a nawet politykę.
• 37 n.e. - cesarz rzymski Kaligula został ogłoszony przez senat rzymski Ojcem Ojczyzny.
• 454 n.e. - cesarz rzymski Walentynian III zamordował Aecjusza Flawiusza podczas audiencji na Palatynie w Rzymie. Współuczestniczył w spisku eunuch Herakliusz oraz, jak się zdaje, senator Petroniusz Maksymus.
Chyba nie ma co się martwić inwazją na Tajwan, skoro Chińczycy przez 3 dni nie potrafili poradzić sobie z kilkoma dronami nad lotniskiem, bo w ufoludki oczywiście nie wierzę (jakby co to randomowe zdjecia z internetu w tym wideo). Wyjątkowa niekompetencja. Widać, że Chińczycy to militarnie tacy ruscy, tylko, że bardziej się kryją
• 66 n.e. - cesarz rzymski Neron utworzył legion I Italica, który istniał jeszcze na początku V wieku n.e., a stacjonował na granicy nad Dunajem. Emblematem legionu był dzik.
• Obchodzono święto Minerwy (również 19 marca i 19 czewca) - był to czas, kiedy Rzymianie składali dary na cześć Minerwy – bogini mądrości, sztuki i rzemiosła.
• 86 n.e. - urodził się cesarz Antoninus Pius, jeden z tzw. pięciu dobrych cesarzy. W czasie jego panowania wybuchły powstania Żydów, Brytów i w Mauretanii. Wsławił się wzniesieniem Muru Antoninusa. Okres jego panowania, to czas pomyślności i pokoju często zwany Pax Romana. Rozbudował fundusz alimentacyjny (alimenta dla dziewcząt) wprowadzony za Trajana, co miało poprawić stan ludnościowy Imperium. Na rządy jego i jego następcy (Marka Aureliusza) przypada schyłek najlepszego okresu w dziejach cesarstwa rzymskiego.
• 14 n.e. - Tyberiusz został cesarzem rzymskim. Jako władca był kontynuatorem polityki Oktawiana Augusta. Ostatni okres życia Tyberiusza wypełniły procesy, wyroki śmierci, zesłania i uwięzienia przeciwników politycznych.
• 53 n.e. - urodził się cesarz Trajan. Znakomity wódz i administrator, pochodzący z Italiki, który na tron dostał się w wyniku adopcji przez cesarza Nerwę. Za jego panowania cesarstwo rzymskie miało największy zasięg terytorialny, Trajan rozszerzył je o Arabię, Dację, Armenię, tereny nad Eufratem i Tygrysem (prowincje Mezopotamia i Asyria 116). Na zdobytych ziemiach wznosił forty i umacniał fortyfikacje przygraniczne. Rzadko przebywał w Rzymie, sprawując bezpośrednie dowództwo nad wyprawami wojennymi. Trajan przeprowadził reformy wewnętrzne oraz zlecał konstrukcję budowli użyteczności publicznej.
• 96 n.e. - Domicjan został zasztyletowany w pałacu cesarskim w Rzymie, w wyniku spisku pretorianów, cesarskiego urzędnika i cesarzowej Domicji. Podobno cesarz był bardzo podejrzliwy. Niemal zawsze towarzyszyła mu straż. Umieszczał w swoim pałacu wiele luster, aby mógł widzieć to co dzieje się za jego plecami. W spisku, który doprowadził do zabójstwa Domicjana, brał udział prawdopodobnie Nerwa. Po śmierci Domicjana właśnie on został uznany przez senat następcą
• 16 n.e. - urodziła się Julia Druzylla, córka wodza rzymskiego Germanika, siostra cesarza Kaliguli. Była faworyzowana przez Kaligulę, a rozpowszechnione plotki twierdziły, że była również jego kochanką. Nie wiemy, czy bliskie stosunki między rodzeństwem miały rzeczywiście seksualny charakter, czy były to tylko próby dyskredytowania prywatnego życia cesarza. Po nagłej śmierci 10 czerwca 38 r. Julia została pochowana z honorami Augusty, ogłoszona przez senat na żądanie Kaliguli boginią i czczona pod imieniem Pantei. Była pierwszą kobietą w historii Rzymu, która została deifikowana. Swojej urodzonej później córce - Julii, Kaligula dał imię Druzylla - po ulubionej siostrze.
• 307 n.e. - zmarł cesarz Sewer II. Był on oficerem armii rzymskiej, wiele lat służył w Panonii, obwołany cesarzem 1 maja 305 roku współcesarzem (cezarem) za Konstancjusza Chlorusa. Po śmierci Chlorusa 25 lipca 306 roku razem z Galeriuszem brał udział w nieudanej próbie pozbawienia tronu cesarza Maksencjusza. Poddał się Maksymianowi (ojciec Maksencjusza) w Rawennie, odwieziony do Rzymu i tam później zabity.
