Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Zapotrzebowanie na usługi prostytutek było na porządku dziennym i było ono stosunkowo duże. Zarobki prostytutek podlegały opodatkowaniu przez państwo, które dbało również, dzięki odpowiedniemu ustawodawstwu, o zabezpieczanie pieniędzy inwestowanych w ówczesnych lupanarach.
Właściciel domu uciech cielesnych - zazwyczaj mężczyzna - traktował prostytutki jako mienie, w które należy inwestować. Stąd też bardzo drobiazgowo podchodził do wyceny usług. Doliczał także inne dobra - zachował się pewien karczmarz w Isernii, w środkowych Włoszech: "Dostałeś jeden sextarius wina, chleba za asa, smakołyków za dwa asy, dziewkę za osiem asów". Nieco mniej życzyła sobie pewna dama z Pompejów, która w następujący sposób przedstawiła swoją ofertę na jednym z murów: "Twoja za dwa grosze".
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Upadek godności konsularnej w połowie I wieku p.n.e.
W połowie I wieku p.n.e. republika rzymska przeżywała prawdziwy kryzys ustrojowy. Idealnym na to przykładem jest rok 59 p.n.e., kiedy to konsulat pełnili Marek Kalpurniusz Bibulus (zięć Katona Młodszego) oraz Gajusz Juliusz Cezar.
Mimo, że w praktyce obaj Rzymianie pełnili takie same urzędy i mieli te same uprawnienia to Cezar zdominował przeciwnika (przedstawiciela optymatów). Cezar od 60 roku p.n.e. znajdował się w ścisłym sojuszu (I triumwirat) z Markiem Krassusem oraz Pompejuszem Wielkim - najpotężniejszymi obywatelami państwa rzymskiego. Nawiązanie współpracy między triumwirami pozwoliło Cezarowi pomijać Bibulusa i jego zwolenników w procesie legislacyjnym, przeforsowując liczne ustawy. Najpopularniejsza była ustawa agrarna, przeciwko której żaden z senatorów się nie odważył przeciwstawić.
Bibulus jednak odważnie protestował przeciwko działaniom triumwirów, m.in. w przypadku ustawy mającej na celu oddanie ziemi weteranom Pompejusza, powracającym z kampanii na wschodzie. Bibulus opóźniając ustawy, zmusił Cezara do pominięcia go i przekazania uchwały na obrady zgromadzenia centurialnego. Bibulus jednak zapewnił sobie poparcie trzech trybunów ludowych, którzy zawetowali propozycje Cezara. Jednak nie na długo, gdyż pod presją otoczenia triumwirów wycofali się z blokowania ustawy. Bibulus po raz kolejny zdecydował się zablokować Cezara i uznał, że kolejne dni kiedy miało się zebrać zgromadzenie będą świętem publicznym.
Cezar jednak zignorował decyzję Bibulusa i wyznaczył dzień głosowania. Na tę wieść Bibulus i dwóch trybunów zatarasowało wejście do Świątyni Kastora i Polluksa, blokując ustawę. Wściekły tłum rzucił się na konsula, zniszczył jego fasces, rzucił na ziemię i obrzucił odchodami. Zszokowany Bibiulus zaczął krzyczeć, by tłum go zabił, jednak ten udał się oddać głosy. Ustawa została przyjęta.
Na drugi dzień Bibulus przybył na obrady senatu i wyraził swoje żale odnośnie wydarzeń z dnia poprzedniego. Warto podkreślić, że w jego odczuciu ucierpiała także powaga republiki, gdyż podczas napadu połamano fasces (rózgi) - oznaki władzy konsularnej. W marcu 59 roku p.n.e. całkowicie zdominowany i upokorzy Bibulus ukrył się w swoim domu i przestał występować publicznie. Jego jedynymi działaniami było pisanie listów, które wywieszano na Forum Romanum, a które krytykowały Cezara i jego działania. Jednym z ulubionych tematów Bibulusa było wypominanie Cezarowi przygody miłosnej z królem Bitynii oraz udział w spisku Katyliny. Z czasem postanowił przeciwstawić się Cezarowi poprzez twierdzenie, że "znaki boskie" są niekorzystne i nie może podjąć decyzji a propos proponowanych reform Cezara. W ten sposób blokował działania rywala. Wściekły Cezar ominął te posunięcia przeciwnika, przekazując uchwały od razu do decyzji zgromadzeń (comitia).
Podobnie nieprzyjemne do czynienia w czasie piastowania urzędu konsula miał w roku 58 p.n.e. konsul Aulus Gabinius, który popierał Pompejusza Wielkiego. Aulus i jego ochrona zostali pewnego razu zaatakowani i pobici na ulicy, a fasces zniszczone. Agresorem byli zwolennicy Klodiusza Pulchera - przywódcy plebsu i faktycznego "władcy" ulic Rzymu, który był wówczas w złych relacjach z Pompejuszem.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Mądra myśl. Nie jest to złe jak musisz iść na poprawkę bo i dobrym i złym może się noga podwinąć. Nie bierz za dobrą monetę jak cię przeniosą do pierwszej klasy w samolocie bo i dobrego i złego człowieka tak samo mogło to spotkać
W sierpniu roku 1864 na polu w Barnaby Grange, nieopodal miasta Guisborough w zachodnio-centralnej części Anglii, odkryto wyjątkowy hełm rzymski. Pierwotnie uważano, ze znalezisko ma anglo-saksańskie lub celtyckie pochodzenie.
Dopiero przekazanie obiektu do British Museum w 1878 pozwoliło dowiedzieć się, że artefakt jest datowany na III wiek n.e. i sięga czasów rzymskich. Obiekt odrestaurowano i wystawiono na ekspozycji. Zapewne hełm posiadał także napoliczniki, które jednak zaginęły. Na bokach hełmu widać małe dziurki, do których przymocowane były płytki metalu. Obiekt wykonany jest z brązu. Grzebień na froncie hełmu udekorowany jest dwoma wężami.
Wizerunek Marsa na froncie hełmu.
Obiekt jest zdobiony małymi grawerunkami rzymskich bóstw: Wiktorii, Marsa oraz Minerwy, na których wykonanie przeznaczono z pewnością kilka dni pracy. Co ciekawe, obiekt był odosobniony i został znaleziony daleko od jakichkolwiek innych rzymskich śladów obecności. Sugeruje to, że rzymski żołnierz mógł hełm po prostu porzucić lub złożyć po odbytej służbie jako formę ofiary na cześć bóstwa. Nie do końca jasnym jest także czy pancerz wykorzystywany był w trakcie walki czy może jedynie w trakcie parad - hippika gymnasia.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Świetnie zachowana rzymska brama w Lugo (Hiszpania). Miasto to jest jedynym ośrodkiem na świecie, które jest otoczone przez kompletnie nienaruszone rzymskie mury z III wieku n.e.
Rzymianie otoczyli miasto murami obronnymi o długości ok. 2 tysięcy metrów, grubości 4, 2 m i wysokości od 8 do 12 m. Posiadały one 10 bram i furtek oraz 71 wież obronnych (60 okrągłych i 11 czworokątnych). Miasto w czasach rzymskich nosiło nazwę Lucus Augusti (założone na cześć Oktawiana Augusta w roku 13 p.n.e.) i znajdowało się w prowincji Hispania Tarraconensis (północno-zachodnia część Półwyspu Iberyjskiego).
Zachowane rzymskie mury znajdują się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Nazwa operacji - cięcie cesarskie - wiąże się jeszcze ze starożytnym Rzymem, gdzie prawo zakazywało pogrzebania ciężarnej kobiety bez wyciągnięcia z jej łona płodu. Nazwa ta wywodzi się od słowa caedere, które oznacza "ciąć/pruć". Pliniusz Starszy podaje jakoby w ten sposób miał przyjść na świat Juliusz Cezar. Przeczy jednak temu fakt, że matka Cezara zmarła w 54 p.n.e., czyli 10 lat przed śmiercią syna.
W starożytnym Rzymie cesarskie cięcie wykonywano jedynie na zmarłych kobietach w ciąży i było to usankcjonowane prawem (lex regia Numy Pompiliusza). Poprzez ten zabieg przyszedł na świat m. in.: Publius Cornelius Scipio (Afrykański) - słynny zwycięzca spod Zamy czy Manius Manilius - dowódca rzymski w III wojnie punickiej.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wspaniały rzymski karneol z wizerunkiem artysty w trakcie malowania popiersia kobiety. Obiekt datowany jest na I-III wiek n.e. i ma długość zaledwie 1,2 cm.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wspaniały rzymski karneol z wizerunkiem artysty w trakcie malowania popiersia kobiety. Obiekt datowany jest na I-III wiek n.e. i ma długość zaledwie 1,2 cm.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Pozostałości północnej bramy obozu rzymskiego w Bu Njem w Libii. W czasach antycznych miejsce to nazywało się Gholaia i powstało z inicjatywy cesarz Septymiusza Sewera (193-211 n.e.).
Obóz rzymski był częścią tzw. Limes Tripolitanus, umocnionej granicy Imperium Rzymskiego w Afryce.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Według przekazów antycznego historyka Tytusa Liwiusza, Tiberinus Silvius był dziewiątym królem Alba Longa. Miał rządzić w latach 922-914 p.n.e. i być następcą oraz synem niejakiego Capetusa.
Królowie Alba Longa uważali, że wywodzą swoje pochodzenie od mitologicznego Eneasza, który uszedł z Troi i po latach tułaczki po Morzu Śródziemnym dotarł na ląd w Italii. Miasto Alba Longa miało zostać założone przez syna Eneasza i Lawinii - Askaniusza. Przydomek Silvius pochodzić ma od syna Eneasza - Silviusa - który miał jakoby urodzić się w lesie.
Wracając do Tiberinusa, tradycja przekazała, że władca zginął w trakcie przeprawiania się przez rzekę - wcześniej znanej jako Albula. Dopiero po utonięciu Tiberinusa, Latynowie zaczęli ją określać Tiber. Rzeka w starożytności wyznaczała granice między Lacjum i Etrurią. To właśnie na siedmiu wzgórzach znajdujących się wokół rzeki został założony Rzym.
Tiberinus po śmierć został uznany za boga i był czczony jako bóstwo rzeczne, głównie w tzw. Volturnia oraz Argei. W czasie Argei Rzymianie wrzucali do Tybru 27 słomianych manekinów - co było formą ofiary. Późniejsi Romulus i Remus mieli także należeć do rodu Tiberinusa.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
