sykofant - książk. pogard. ktoś, kto służy osobie, do której mówiący ma negatywne uczucia, i w jej interesie robi rzeczy, które mówiący uznaje za złe albo szkodliwe
Żeremie – konstrukcja ochronno-lęgowa budowana przez bobry. Zależnie od właściwości terenu żeremia mogą być zlokalizowane w jamie wyrytej w stromym brzegu, lecz częściej bywają lokalizowane na podwyższeniach, w obszarze zabagnionym.
Anhedonia (fr. anhédonie) – brak lub utrata zdolności odczuwania przyjemności (zarówno zmysłowej, cielesnej, jak i emocjonalnej, intelektualnej czy duchowej) i radości. W tym drugim przypadku chodzić może o bardzo zróżnicowane sytuacje takie jak radość wynikająca ze spotkania z bliskimi, wykonywania ulubionych do tej pory czynności czy ogólną radość życia. Jest jednym z kluczowych objawów pomocnych przy diagnozowaniu depresji. Występuje również (jako objaw negatywny) w przypadku schizofrenii oraz niektórych innych zaburzeń psychicznych.
Irredenta, irredentyzm (wł. irredenta „niewyzwolona”[1]) – ruch polityczny i społeczny, dążący do połączenia w jeden organizm państwowy ziem zamieszkiwanych przez podobne grupy etniczne. Przenośnie pojęcie to oznacza ruch niepodległościowy.
Najczęściej to pojęcie odnosi się do radykalnego włoskiego ruchu politycznego na przełomie XIX i XX wieku. Irredenta włoska zapoczątkowana została około 1878 roku i głosiła konieczność zjednoczenia wszystkich ziem zamieszkanych przez Włochów[2] (przyłączenia do Włoch m.in. Trydentu, Triestu, Istrii i Dalmacji). Ruch irredentystów silnie rozwijał się przed I wojną światową, później połączył się z ruchem faszystowskim.
Rosyjski irredentyzm, rosyjska irredenta[1] – ruch polityczny i społeczny w Rosji, dążący do połączenia w jeden organizm państwowy ziem zamieszkiwanych przez rosyjskie grupy etniczne. Niekiedy plan rosyjskiej irredenty opisywany jest jako plan stworzenia Wielkiej Rosji, lub odbudowy Imperium Rosyjskiego[2].
Za praktyczny przykład rosyjskiego irredentyzmu uznawana jest między innymi aneksja Krymu przez Rosję[2][3]. Inne potencjalne cele rosyjskiego irredentyzmu w początku XXI wieku to między innymi Kazachstan i republiki bałtyckie[4][5].
wydawana w formie ustnej, pisemnej lub określonego znaku przez władców muzułmańskich w celu ochrony życia i mienia głównie wyznawców innych religii i mieszkańców dar al-harb, upowszechniona przez późnych Umajjadów (723–726); a. był wydawany na określony czas i początkowo mógł pochodzić od każdego pełnoletniego muzułmanina; człowiek, który otrzymał a. (mustamin) najczęściej automatycznie był włączany do grupy zimmich; a. jako instytucja prawa islamu umożliwiał rozwój stosunków dyplomatycznych i handl. między światem muzułmańskim a innymi krajami.
Izonomia (gr. ἰσονομία) – termin wywodzący się z prawa starożytnej Grecji oznaczający ustrój polityczny zapewniający obywatelom równość wobec prawa, a także prawo do równego udziału we władzy. Obecnie termin ten mylony jest z równouprawnieniem. Równość wobec prawa oznaczała, iż ogólnie sformułowane prawo dotyczy wszystkich obywateli. https://pl.wikipedia.org/wiki/Izonomia