A nie mniej okropny widok sami przedstawiali, skórami dzikich zwierząt okryci i ogromną bronią nastroszeni (...)

Tacyt, Dzieje II.88, tłum. S. Hammer

Ten krótki fragment dzieła Tacyta opowiadający o wojownikach germańskich w rzymskiej służbie niech będzie ilustracją kolejnego wpisu. O okrytych skórami Germanach pisał też nie tylko Tacyt (i to nie tylko raz) ale także i Cezar, a odziani w wilcze (?) skóry auxiliari widoczni są na kolumnie Trajana.

Oprócz oczywistych zalet noszenia futer czy skór w klimacie północnej Europy należy tu jeszcze przywołać magiczne właściwości skór wilczych i niedźwiedzich. Te dwa największe europejskie drapieżniki szanowano i bano się ich. Zwłaszcza wilk miał tu silną pozycję kultową, zresztą wśród wszystkich ludów Indoeuropejskich. Kojarzono go z polem bitwy i walką. Wyrazicielem tej idei byli "Wilczy Wojownicy", przewijający się na polach bitew od zarania indoeuropejskiej wojskowości w epoce brązu aż do wieków średnich gdzie kres tej idei kładzie chrześcijaństwo.

Częstokroć przedstawia się w rekonstrukcjach, grach czy filmach, właśnie takich Germanów, prawie, że jaskiniowców. Oczywiście, większość populacji Barbaricum ubierała się w zwykłe ubrania z wełny czy lnu. Z racji tego, że moje figurasy, zwłaszcza warlordowe, choć i Victrixowi się zdarzyło, popełniają nagminnie takich właśnie włochaczy, postanowiłem ich zebrać w jeden oddział- skoro i tak chcę aby każdy z nich miał jakiś specjalny ryt czy też styl. Przed Wami kolejna podstawka wojowników, tym razem Wilkołaków.

#grybezpradu #bitewniaki #basicimpetus #germanie #malowaniefigurek

Korzystając z chorobowego wziąłem się za poprawianie bandy. Oszczepnicy dostali tanie, wiklinowe tarcze. Znamy takie ze źródeł pisanych, wspomina o nich Tacyt przy opisie wojsk germańskich. Elementy tarcz wiklinowych odnajdywano też na stanowiskach bagiennych. Z kolei parę lat temu odnaleziono w Enderby, kompozytową tarczę z... kory. Bardzo ciekawy zabytek, ma między innymi wyplatane jak koszyk umbo.

Także inne oddziały dostały tarcze, już z prawdziwego zdarzenia, z desek i z żelaznymi umbami. No i kolejny dowód na to, że nie potrafię malować tarcz

Kolorami tarcz całej armii (z wyjątkiem dwóch oddziałów) będą żółte i czerwone ochry- te same kolory których zażywamy w mojej grupie rekonstrukcji historycznej gdzie wcielamy się we wczesnych Germanów właśnie.

Oddział na pierwszym planie to wojownicy weterani - postanowiłem to zaznaczyć siwymi włosami, bogatszym ubiorem oraz elementami zdobycznego oręża rzymskiego. W armii wczesnych Germanów do Basic Impetus pojawia się jedna podstawka takich wojów, klasyfikowana jako ciężka piechota.

#malowaniefigurek #bitewniaki #grybezpradu #germanie #basicimpetus

"Herulowie byli zaprawieni w prowadzeniu wojen i znani z bardzo wielu zwycięstw. I albo, żeby łatwiej walczyć, albo, żeby okazać pogardę dla ciosów zadanych przez wroga, walczyli nago, zakrywszy jedynie wstydliwe części ciała"

Paweł Diakon, Historia Longobardów tłum. R. Kasperski

Germańskie plemię Herulów pojawia się w rzymskiej historiografii w 267 roku n.e. gdy to rozpoczynają trwające kilka lat rajdy na wybrzeża Morza Czarnego, dotąd bezpieczne od barbarzyńskich najazdów tereny Imperium. Przedzierają się nawet na Morze Egejskie, łupiąc greckie miasta. Te wydarzenia dają początek rzymskiej "love- hate relationship" z Herulami, jak to bowiem często bywało, niektórzy z nich znaleźli zatrudnienie w rzymskiej armii. Wódz jednej z herulskich armii, niejaki Naulobatus, po porażce z Rzymianami dostał nawet konsularne odznaczenia, przechodząc do historii jako pierwszy barbarzyńca któremu przypadło to w udziale.

Herulowie w źródłach pojawiają się prawie zawsze "nago", bez pancerza czy hełmu, najczęściej wymieniani są jako świetni wojownicy, zwłaszcza jeśli chodzi o rzut oszczepem. Podkreślana jest też ich szybkość oraz granicząca z szaleństwem dzielność- wpisują się więc Herulowie w berserkerski styl walki.

Archeologicznie Herulowie kojarzeni są z kulturą czerniachowską, znajdującą się na terenach dzisiejszej Ukrainy, Mołdawii i Rumunii. Etnicznie tę kulturę tworzyli także germańscy Goci, stepowi Sarmaci a także daccy Karpowie. Był więc to prawdziwy kocioł etniczny któremu kres położą dopiero najazdy Hunów.

Ciekawa jest też etymologia nazwy plemienia. Łączy się ją z pragermańskim słowem *erulōz, oznaczające kogoś zaciekle walczącego, wojownika. Niektórzy badacze chcieliby więc widzieć w Herulach, nie tyle etnos, co ponadplemienne bractwo wojowników. Coś byłoby na rzeczy, biorąc pod uwagę sposób walki Herulów czyli rytualną nagość oraz fakt, że z ich usług poza Rzymianami korzystali też inni barbarzyńcy.

Z racji tego, że zarówno Germanie od Warlorda jak i ci od Victrixa mają sylwetki ubrane w przepaski postanowiłem, że jeden z oddziałów mojej armii wczesnych Germanów będzie właśnie herulski. Popełniam tu pewien anachronizm, ale w pełni świadomie. Żywiczni warlordowcy mieli płaszcze, więc i dwóm ich kolegom dodałem takie. Teraz, uzbrojeni we włócznie i miecze mogą ponownie uderzać w bitwach- tym razem tych rozgrwanych na stole.

#malowaniefigurek #bitewniaki #basicimpetus #germanie #historia

Lol

. W przypadku niezadowolenia z nocy poślubnej nie składał go wcale

https://pl.wikipedia.org/wiki/Morgengabe

#ciekawostkihistoryczne #malzenstwo #zwiazki #seks #niemcy #starezwyczaje #germanie