Wrzucam jeszcze raz wiersz o kleszczu bo pewnie większość odfiltruje i nie zobaczy mojej nocnej poezji.

Wierszyk o kleszczu, czytajcie do końca:

Ostatnio życie mnie nie rozpieszcza,

Byłem dziś w lesie i złapałem kleszcza.

D⁎⁎a mu spuchła, bo opił się krwi,

W dziwnym letargu ten kleszcz teraz tkwi.

Zaczął jęczeć, że boli go d⁎⁎a,

Jęczy i sapie, wygląda na trupa.

Współczuję tej bestii z całych mych sił,

Teraz ze smutkiem będzie się bił.

Krew moja zatruta przez różne zmartwienia,

Kleszcz coraz mocniej popada w cierpienia.

Po coś, biedaku, pił mojej krwi,

Teraz już tylko żal zostanie ci.

Szukałeś posiłku, znalazłeś sromotę,

Do końca życia popadniesz w biedotę.

Ukąsić w lesie chciałeś jelenia,

Lecz zamiast tego masz teraz cierpienia.

Idź, kleszczu drogi, krzyż ci na drogę,

Napij się teraz na drugą nogę.

Biednemu piach w oczy, i c⁎⁎j mu w d⁎⁎ę,

Kleszcz zdechnie ze smutku i padnie trupem.

A ja tak siedzę, i koń z walony,

Ty czytasz wiersz ten, popierdolony.

Nie będzie puenty tej opowieści,

Nie znajdziesz głębi w tej durnej treści.

Straciłeś czas na głupot czytanie,

Po tym już nigdy ci pindol nie stanie.

#wiersz