Międzynarodowy zespół ekspertów odsłonił fascynujące szczegóły dotyczące codziennego życia mieszkańców Polski sprzed nawet sześciu tysięcy lat. Uczeni wykorzystali w tym celu nowoczesne metody analizy chemicznej kości, datowania radiowęglowego oraz ekspertyz poświęconych prehistorycznemu DNA. Dzięki temu udało się nie tylko ustalić jak się odżywiali, lecz również jak ich wybory żywieniowe wiązały się z migracjami, adaptacjami środowiskowymi i tożsamością społeczną.
-
Badania izotopowe szczątków z Kujaw (z okresu neolitu do wczesnej epoki brązu) ujawniły złożone strategie adaptacyjne prehistorycznych społeczności, dostarczając szczegółów trudnych do uzyskania klasyczną archeologią.
-
Kultura ceramiki sznurowej, wbrew wcześniejszym założeniom, początkowo wypasała swoje zwierzęta w lasach i wilgotnych dolinach rzecznych, co świadczy o elastyczniejszych strategiach ekonomicznych.
-
Wprowadzenie prosa zwyczajnego około 1200 r. p.n.e. pokazało zróżnicowane wybory żywieniowe wśród lokalnych grup, co sugeruje, że dieta była również wyrazem tożsamości kulturowej, a nie tylko pragmatyzmu.
-
Analiza izotopów azotu w kościach wskazała na wczesne formy nierówności społecznych, objawiające się zróżnicowanym dostępem do żywności pochodzenia zwierzęcego.
-
Prehistoryczne społeczności na Kujawach były aktywnymi twórcami własnych strategii adaptacyjnych, a nie biernymi odbiorcami kultury z ośrodków centralnych.
