Głowa mi pęka, każdy dźwięk mnie ogłusza

To już jest chyba podróży kres

Czuję jak umęczone ciało opuszcza dusza

Kacem rozdarte na tym padole łez.

Przede mną nieprzebyta zadań głusza

czy to już mej drogi nastał w końcu kres?

cieszy się już umęczona, biedna dusza

tylko w kołchozie szefowi zebrało się do łez

Wokół ukraińska głusza,

Zaraz przyjdzie życia kres.

Ulatuje z chłopa dusza,

Na mundurze białe "Z".

Ta nowa parafia, to jest istna głusza,

Orgii z klerykami chyba nadszedł kres.

Choć od żądzy krwawi moja grzeszna dusza,

A widok bab starych prowadzi do łez.

W głowie niemy krzyk a w sercu głusza

Z tęsknotą czekam na życia kres

Latami umęczona moja biedna dusza

Długo topiona w smutnym morzu łez.