@otoczenie_sieciowe jak się nie ma o czym rozmawiac, a cisza to lawa, to do plotek nie trzeba żadnej tajemnej wiedzy i mądrości :p

nie mam nic do dodania 

@otoczenie_sieciowe no to kiedy wychodzisz za mąż/bierzesz rozwód/decydujesz się na dziecko/kupno domu/mieszkania/zmianę pracy

( ͡° ͜ʖ ͡°)

@otoczenie_sieciowe chryste panie ten dialog to jakbym moją matkę słuchał. Cośtam cośtam dyskusja i nagle

-A wiesz z Iksińską ostatnio się spotkałam jak wracałam z zakupów blablabla choroby cośtam cośtam problemy z d⁎⁎y

-Czekaj mama chwila stop- kto to jest iksińska?

-A no taka moja koleżanka co razem robiłyśmy kiedyś wiesz która

-No wyobraź sobie że nie wiem stąd pytanie

-No taka jedna co z nią robiłam, wiesz, ta co jej syn się wydał na osiedlu tym-i-tym

-Dużo mi to mówi, typa nie znam, a poza tym ty wiesz jakie duże jest to osiedle?

-Nooo wiesz ta co jej mąż 13 lat temu umarł na raka

-Mamaaaaaaaaaaaa nie prowadzę spisu randomowych zgredów, na co umarli i ich rodzin

-No taka koleżanka no, urodziła się tam-a-tam

-Mama ja tam byłem w życiu może 5 razy na krzyż i mówisz mi o jakiejś typiarze, z czasów kiedy mnie jeszcze kilkadziesiąt lat nie było na świecie, ja ci prędzej 6 numerów do totka dobrych podam

-No to faktycznie możesz jej nie znać

-Aha no super, co ci przyniosło na myśl ten rewolucyjny pomysł?

-No to w każdym razie ta Iksińska...

I tak jest co moment, bo mama robiła kiedyś na lokalnym zakładzie i co chwilę taka dyskusja bo jej się przypomniało. Albo idziemy gdzieś na zakupy. Czasami mam wrażenie że pół jej miasta to takie "koleżanki z roboty" i za każdym razem takie coś przechodzę. Jak jeszcze połączy to z jakąś chorą wyliczanką kto, kiedy i na co chorował i umarł i jakieś z d⁎⁎y opowieści dziwnej treści sprzed kilkudziesięciu lat. Wtedy to autentycznie mam ochotę iść i skoczyć z dachu, bo słuchać się tego nie da, a jak się rozkręci, to zapomnij o tym, że ją zatrzymasz. A najlepsze jest to, że ona ma taki ciekawy sposób rozmowy typu "niczym niezmącony strumień świadomości wypluwany z prędkością karabinu maszynowego". Zaczyna gadać, nie wiem, o tym że potrzebowałaby gdzieś jechać coś załatwić. Po minucie orientujesz się, że "rozmowa" leci już o jakichś zakupach rok temu (?), zaraz potem przechodzi to w jakiejś wspominki o tym jak to poznała tego czy tamtego i zanim się orientujesz to zaczyna wyliczankę chorób, śmierci i innych przypadłości ludzi których ni c⁎⁎ja nie kojarzysz nawet. Super sprawa.

@otoczenie_sieciowe w pelni Cie rozumiem. Kiedys takie gadanie byleby gadac wrecz mnie brzydzilo, to myslalem sobie 'czy oni mówią o tych wszystkich bzdurach tylko po to żeby ani na chwile nie zostac z wlasnymi myslami, albo nie poruszyc tematow, ktore sa trudne?'. Potem przestalem tego sluchac, wylaczalem sie i przytakiwalem. Ostatecznie nawet zaczalem sluchac i o cos pytac, ale wymagalo to uswiadomienia sobie, ze nie spotykam sie z tymi ludzmi dla siebie, tylko dla nich i nie ma sensu oczekiwac niczego ponad ten potok bełkotu, chodzi tylko o to zeby babcia czy ciotka mogly poczuc, ze ktos o nich pamieta i wpada 'pogadac'.

Poza najblizsza rodzina nie mam zadnych znajomych, ktorzy w ten sposob rozmawiaja, jak kogos takiego poznaje to od razu znikam z pola widzenia, to ten niepohamowany potok bredni jest jak atak na umysl czlowieka xD