"Idę z psem na wystawę do galerii sztuki nowoczesnej.
Idziemy z psem dalej. Oglądamy rzeźbę Smefra centaura. Pół koń, pół Smerf.
-
Zawsze się zastanawiałem - mówię do psa - komu kibicują centaury w czasie rodeo.
-
Srać mi się chce - odpowiada pies.
-
Trzeba było srać przed wejściem.
-
Wtedy mi się nie chciało.
Idziemy dalej. Oglądam jakąś kobietę, która stoi po kolana w basenie z moczem i wykrzykuje alfabet od tyłu.
- Z, Y, X - krzyczy. - U, V, W.
Mój pies kręci się w kółko i węszy nosem po ziemi.
-
Fajfus - mówię do niego. - Fajfus, nie sraj tutaj.
-
Kiedy mnie ciśnie - odpowiada i zaczyna srać na podłogę.
Jakiś człowiek podchodzi i przygląda się temu, co wychodzi mojemu psu z d⁎⁎y.
- To jest interesująca propozycja - mówi.
Ktoś inny też podchodzi i patrzy.
Podchodzi jakaś kobieta z kieliszkiem wina w ręku, cała na czarno.
-
Odważne - mówi.
-
Ja państwa bardzo przepraszam - mówię do nich.
-
Jak się nazywa ta instalacja? - pyta kobieta.
-
Gówno - odpowiadam, zatykając palcami nos.
-
Mocne.
Ktoś z galerii podchodzi i wtyka w psią srakę tabliczkę z napisem "Gówno, 2015". Podchodzi fotograf i robi zdjęcie. Pojawia się ktoś z kamerą i mikrofonem. Prosi mojego psa o wywiad.
-
Coż, zawsze kontestowałem opresyjne dla mojego gatunku rozwiązania przestrzenne w środowisku miejskim - mówi mój pies.
-
A pan jest kuratorem - pyta reporter. - Co pan sądzi o pracy swojego podopiecznego.
-
Sądzę, że to gówno - odpowiadam.
-
Brutalnie prawdziwe - mówi kobieta z winem.
-
Ostentacyjnie szczere - mówi fotograf.
-
U, T, S - krzyczy kobieta w basenie z moczem."
