Profesor Geraint Lewis z Wydziału Fizyki Uniwersytetu w Sydney wykorzystał kwazary, aktywne supermasywne czarne dziury znajdujące się w centrach starych galaktyk do pomiaru czasu. We współpracy z doktorem Brendonem Brewerem z University of Auckland przyjrzał się danym dotyczącym niemal 200 kwazarów i przeanalizował widoczną w nich dylatację czasu.
Naukowcy analizowali zbierane przez dwie dekady dane dotyczące 190 kwazarów. Przyjrzeli się im w zakresach światła zielonego, czerwonego i podczerwonego, a następnie pogrupowali je w zależności od jasności oraz ich przesunięciu ku czerwieni, czyli odległości, w jakiej się od nas znajdują. Potem porównali ze sobą kwazary z każdej z grup i zauważyli, że w określonych odcinkach czasu wykazują one podobne wzorce aktywności. Naukowcy wykorzystali te wzorce w roli zegara i okazało się, że najstarsze z obserwowanych kwazarów, które pochodzą sprzed około 12 miliardów lat, wydają się działać pięciokrotnie wolniej niż kwazary z czasów współczesnych.
Potwierdzony zatem został jeden z wniosków wypływających z ogólnej teorii względności Einsteina.
Źródło:
Badanie:
https://www.nature.com/articles/s41550-023-02029-2
https://www.youtube.com/watch?v=3prF2V_a2gY
#astronomia #kosmos
