Nad kubkiem herbaty

Już czeka na mnie gorąca herbata.

W kubku mój azyl, pośród świata nieładu,

Bo gdzieś zapodziałam resztki rozumu, ładu i składu.

Więc chociaż niechaj będzie herbata!

Zanurzę się w rozkoszy dekadenckiej,

Na samo jej dno opadnę z wirującymi fusami,

Zmęczona codziennością, jej dzikimi grami,

Zakopana w przyjemności zwodniczej.

Zostało za mną, przez łyk, to co jest złem,

Lecz nadal nic mi nie uchyla bram Nieba,

Wiary miarą kupcząc jak na rogatce cłem...

Więc spijam płyn poparzonymi wargami,

Zamknąć w sobie jego ciepło mi potrzeba

I pomachać, beztrosko, pod stołem nogami.

#diriposta #nasonety #zafirewallem