Dyskusja użytkownika George_Stark

Jak niektórzy z Was pewnie wiedzą, zawsze marzyło mi się być jak pan Julian Tuwim. To znaczy chciałbym siedzieć sobie w kawiarni i pisać wiersze. No i ostatnio coś takiego mi się przydarzyło po raz pierwszy w życiu, bo siedzieliśmy sobie w kawiarni i rozmawialiśmy o Światowym Dniu Nagiego Ogrodnictwa, który to przypada pierwszego maja i tak od słowa do słowa, aż w końcu wyszło, że mam wiersz o tym napisać. No i napisałem, i jestem z tego powodu ogromnie zadowolony.

(Chociaż panu Tuwimowi to jeszcze za to płacono, no ale nie wymagajmy zbyt wiele.)

***

Gdy wyhodować chciałaś ogórka,

z ogródka wygnała cię gęsia skórka,

a później uparłaś się na pomidora

i cały tydzień leżałaś chora.

Bo ogrodniczki? Albo kalosze?

Stanowczo odmawiasz: – Ja ich nie noszę! –

choć do pielenia, orania, siania

zabierasz się chętnie. Lecz bez ubrania.

I tylko zimą, styczniem czy grudniem,

pasji oddawać jest ci się trudniej:

tu cię odmraża, tam cię zawiewa –

zimą pracować nago się nie da!

Kożuch cię ciśnie, kurtka cię pije,

dopiero wiosną czujesz, że żyjesz –

w majowym słońcu, jak jare żyta,

znowu w ogródku nago rozkwitasz.

***

I tak, ja pamiętam, że z kolegą @fonfi kiedyś pisaliśmy wspólnie o Szewczyku Dratewce, no ale to było w knajpie, a nie w kawiarni.

#wolnewiersze

#zafirewallem