15 stycznia obchodzony jest Dzień Bajgla. Choć obecnie wypiek ten najmocniej kojarzony jest z kuchnią nowojorską, to bajgiel ma w istocie korzenie żydowskie. Jedna z teorii głosi, że powstał na krakowskim Kazimierzu. Pierwsze pisemne wzmianki o nim pochodzą jeszcze z 1610 roku.
Zapiski z miejskich archiwów Krakowa wskazują, że bajgle były ofiarowywane przez gminę żydowską kobietom, które urodziły dziecko. Wypieki miały formę rozpłaszczonej bułki z otworem pośrodku i były posypywane m.in. kminkiem, pieprzem, makiem, czarnuszką, serem lub cebulą. Ich kształt symbolizował cykl ludzkiego życia, a sam złocisty pierścień miał przynosić noworodkowi szczęście.
Istnieje też bardziej prozaiczna przyczyna, dla której bajgiel ma pośrodku otwór. Konstrukcja ta ułatwiała codzienną pracę piekarzy i sprzedawców – bajgle można było nawlekać na sznurki lub drewniane kołki, co umożliwiało ich wygodne przenoszenie, transport oraz ekspozycję w sklepach i na straganach. Bajgiel z Kazimierza, ów street food na miarę XVII wieku, został w 2008 roku wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w kategorii wyrobów piekarniczych i cukierniczych województwa małopolskiego, jest dziś zatem elementem lokalnego dziedzictwa kulinarnego. [...]
#kultura #tradycja #historia #bajgiel #polskaagencjaprasowa
