@dziki W wieku 14 lat zachowałeś się dojrzalej niż większość dorosłych. Wybrałeś miłość i lojalność a nie własny interes. i to mówi wiele o tobie. To że dziś jesteś zmęczony nie odbiera wartości temu kim jesteś. Keep your head up, keep your heart strong!

Analiza wsteczna zawsze skuteczna. Sytuacja mojej rodziny mogłaby być o wiele lepsza gdyby nie naiwność i brak ogarnięcia życiowego mojej matki. No ale co… życie. Tyle że ja w momencie startu w dorosłość zająłem pewną nieruchomość. Normalnie zrobiłem capture the flag xD

@dziki nie masz na leki psychiatryczne czy na jakieś choroby przewlekłe? Bo możesz się zgłosić do szpitala psychiatrycznego bez skierowania, to cię trochę tam ustawią. A potem psycholog.

Pod względem kasy - dobrze na psychikę robi zwykła prosta praca. Ja zajechany psychicznie po korpo zatrudniłem się w pizzerii żeby stanąć na nogi. Spróbuj też albo na stacji, albo spożywczym itd...

Wiem, że prosto gadać zza kompa, ale jak sam przyznałeś miałeś wiele czerwonych flag. Toksyki trzeba od siebie odcinać, nawet jak to jest rodzina. Tutaj akurat wiem o czym piszę.

Bycie na dole ma ten plus, że w końcu poczujesz grunt pod stopami, a wtedy możesz w końcu wstać. Więc zrób mały krok ku górze. Może upadniesz jeszcze nieraz, ale po prostu trzeba zawsze wstawać. Nie ma innego wyjścia. Moje życie się rozjebało niedawno, bo na początku grudnia. Zbieram się, ale myśli "ja po prostu chcę już umrzeć" pojawiają się. I byle ten jeden mały krok, byle celu nie stracić z oczu. Kiedyś będzie lepiej!

@dziki dzięki, że się podzieliłeś, nie jest łatwo się go tego zabrać. Z tego co piszesz, to nie miałeś szczęścia do mamy. Może masz kogoś innego w otoczeniu, na kim mógłbyś polegać?

Patrząc na drugi podpunkt, ważne będzie o tym zapomnieć i skupić się na sobie – co chciałbyś jeszcze zrobić, może mniejszymi krokami, ale w zgodzie ze sobą.

@dziki współczuję byku nie wiem co mądrego napisać poza "trzymam kciuki!"

Czy mogę Ci jakoś pomóc? Skąd jesteś?