Nachodzą mnie przerużne myśli.

Pora w morską iść już topiel?

Stamtąd wszyscy kiedyś wyszli.

Dobra dość siedzenia w klopie.

Tak głębokie miał swe myśli,

jak bezdenna morska topiel.

Więc aż z domu wszyscy wyszli,

gdy wypuścił je na klopie.

Tutaj nie ma filozofii

Jak oprzeć się tej sprośnej myśli

i nie rzucić się w masturbacji topiel

lepiej sprawdzić czy już wszyscy wyszli

a potem zasiąść z gazetką na klopie

W głowie same czarne myśli,

Wizje czarne, czarna topiel.

Czekał, aby wszyscy wyszli

I dokonał życia w klopie.

myśli - topiel - wyszli - klopie

Kłębią się we łbie myśli,

Toż to już istna topiel.

Kiedy już wszyscy wyszli

I ja medytuję na klopie.

Tratują mnie te galopujące i podłe myśli,

W mgłę zwiatpienia bezwzglednie wciąga mnie we mnie topiel,

Jak pleśń, spod ziemi, heroldowie wszechporażki wyszli,

Zaczynam domyślać się, że jestem w niezłym klopie.