Niespokojni ludzie też polecam, choć może nie tak wzruszająca, osobista? To jednak bardzo w klimacie i warta czasu.

@serotonin_enjoyer

O! To pierwsza książka pana Backmana, którą czytałem! Trafiłem na nią przypadkiem, ale bardzo mi się spodobała!

Pamiętam z niej, że często była tam mowa o piciu wódki, co mi jakoś kontrastowało z obrazem Szwecji, jaki miałem w głowie. Nigdy nie byłem w tym kraju, nie leży on też obszarze moich zainteresowań na tyle, żebym tam się wybierał. Szczególnie tylko po to, żeby zobaczyć czy rzeczywiście pije się tam aż tyle wódki. No ale sprawa na tyle mnie zainteresowała, że znalazłem w aplikacji Slowly jakąś Szwedkę i napisałem do niej właśnie z tym pytaniem. Rozpoczęło to krótką, ale bardzo intensywną (jak na możliwości jakie daje Slowly) i ciekawą korespondencję dotyczącą różnic kulturowych.

Ale żeby nie było całkowicie off-topic, to jeszcze o moim stosunku do twórczości pana Backamana. Lubię u tego autora to w jaki sposób operuje oczywistością. A konkretnie to jak ją łamie. Do tej pory czytałem co prawda, oprócz Mężczyzny imieniem Ove dwie pozycje tego autora: Niespokojnych ludzi i Miasto Niedźwiedzia, ale we wszystkich ten schemat się powtarza. Sytuacja, która wydaje się oczywista wcale nie jest taka, na jaką wygląda. Ale nie jest też jakaś wyjątkowo skomplikowana, jest oczywista, tylko w inny sposób niż się wydaje. Dodając do tego świetny, lekki i swadny język autora, jego charakterystyczną, gawędziarską manierę – tutaj też ukłon w kierunku tłumacza (albo tłumaczy, bo nie wiem czy wszystkie książki przekładała ta sama osoba) – wychodzą naprawdę świetne lektury.

@tschecov @George_Stark Dzięki za polecajkę. Posłuchałam Was i zdecydowałam się wysłuchać kolejnego audiobooka pana Backmana czyli "Niespokojnych ludzi". Książka mnie totalnie zachwyciła. IMHO nawet lepsza od "Mężczyzny imieniem Ove"