Dyskusja użytkownika enron
13 848,53 + 21,1 = 13 869,63
Bywa, że się człowiekowi chce bardziej niż zwykle. Bywa też, że trochę mniej niż zwykle. To drugie rzadko mi się trafia, ale to co było dzisiaj to był absolutny pieprzony top niechcicy bieganiowej xD
Wstałem o piątej, wziąłem ciuchy biegowe, byłem gotowy 10 minut później... i se ot tak siadłem w fotelu. Planowane były trzy dyszki, ale coś tego raczej nie widziałem. Wewnętrznie szukałem pretekstu, by nie biec albo przynajmniej skrócić trasę. Poprzytulać najmłodszego synka, wypić kawę z żoną... Ostatkiem sił wybrałem trasę na 32 km, w zasadzie z góry zakładając że pewnie tyle nie przebiegnę xD
No i pobiegłem tak na luzaka o 5:55. Od razu zahaczyłem o piekarnię, żeby mieć z głowy zakup bułek. Tak sobie biegłem spokojnie, trochę z górki trochę pod górkę - i niby było w porządku, trzymałem tempo i jakoś nie czułem przeciążenia, zaczynałem myśleć nad tym by domknąć trasę 25 km. I gdy dochodziła siódma rano, a ja byłem w okolicach piekarni sprzedającej megawypaśny chleb ("Piekarnia Mojego Taty" i chleb z ziemniakiem - polecam, rewelka!) to stwierdziłem że w plecaczku jest jeszcze miejsce i kupiłem. Ale jak już ruszyłem, to nagle tak mi wszystko siadło że matkobosko - nogi zaczęły boleć, a płuca wciąż nie mogły się napełnić po brzegi. Tempo zaczęło opadać jak więdnący k⁎⁎as, aż do okolic 6:30 - do tego stopnia, że zacząłem się zastanawiać nad doczłapaniem do domu najkrótszą trasą
Dobiegałem do okolic Zalewu Nowohuckiego i niemalże dałem sobie w pysk, by go nie ominąć tylko do niego dobiec i oblecieć xD Udało się, wyglądałem już pewnie jak siedem nieszczęść - przede mną był już tylko końcowy podbieg, ale żeby zaliczyć minimalny przyzwoity dystans musiałem jakoś wyczarować dwa dodatkowe kilometry. Dusza wyła, gdy z niemal fizycznym bólem ominąłem skręt na osiedle i poleciałem dookoła - i w końcu dotarłem do szczytu, z którego już było wyłącznie z górki
Nie pamiętam, kiedy ostatnio biegło mi się aż tak źle
Miłego dnia!
#sztafeta
