AbenoKyerto

Zmiana pastwiska, obraz z roku 1880 stworzony przez Antona Mauve, pana, który w swoich pracach ukazywał głównie wiejskie krajobrazy Holandii oraz życie tamtejszej społeczności.

#necrobook #sztuka #malarstwo #sztukanacodzien

Owczarnia, dzieło z roku 1857, autorem w tym przypadku jest Charles Jacque.

#necrobook #sztukanacodzien #sztuka #malarstwo

Encyklopedia mitologii japońskiej

281/1000- Nobusuma

Wśród grupy zwierząt, które w Japonii uznaje się za zdolne do transformacji w yokai, znajdują się także nietoperze. Gdy zwierzę osiągnie sędziwy wiek, zmienia się w stworzenie niezwykle podobne do latającej wiewiórki określanej w tym kraju mianem musasabi.

Zmienione nietoperze zwą się nobusuma i w tej formie są uznawane za niebezpieczne dla człowieka. Odżywiają się podobno orzechami i owocami, ale pociąga je także krew, którą lubią wysysać z ciał ludzi oraz pomniejszych zwierząt. Atakują podróżnych krążących nocą po mniej uczęszczanych ścieżkach. Robią to zlatując z drzew prosto na twarze zaskoczonych ofiar, by następnie ucztować delektując się ich krwią. Kiedy już napełnią swoje brzuchy, odlatują gasząc po drodze latarnię lub inne źródło światła posiadane przez ofiarę.

Nobusuma to dopiero pierwszy z dwóch etapów transformacji nietoperzy, po pewnym czasie bowiem istoty te mogą ponownie zmienić się w nową formę, yamachichi. 

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Styczeń, miejscowość Cernay w pobliżu Rambouillet, Leon-Germain Pelouse(1838-1891).

#necrobook #sztuka #malarstwo #sztukanacodzien

Myśliwski piesu ukazany na obrazie francuskiej artystki, Rosy Bonheur, która stworzyła go około roku 1856.

#necrobook #sztuka #malarstwo

Zachód słońca nad rzeką Rhine, Barend Cornelis Koekkoek, rok 1853.

#necrobook #sztuka #sztukanacodzien #malarstwo

Zimowy krajobraz Holandii wykonany przez Barenda Cornelisa Koekkoeka, dzieło pochodzi z roku 1833.

#necrobook #sztukanacodzien #krajobraz

Andreas Achenbach, widok na wybrzeże Sycylii w czasie zachodu słońca z chmurami burzowymi w tle, obraz powstał w roku 1853.

#necrobook #sztukanacodzien #krajobraz

Alexandre Evariste Fragonard oraz wykonane przez niego dzieło zatytułowane "Don Juan i posąg Komandora" z okolic roku 1830. Artysta inspirował się tutaj operą autorstwa Wolfganga Amadeusza Mozarta, "Don Giovanni". Tytułowy bohater to bawidamek prowadzący hulaszcze życie. Pewnej nocy nadmiernie narzucając się jednej z kobiet sprowadza na siebie kłopoty w postaci jej wściekłego ojca, Komandora, którego zabija podczas pojedynku. W dalszej części fabuły posąg ukazujący Komandora "ożywa", by ukarać Giovanniego za jego występki i zabrać go do piekła. 

#necrobook #sztukanacodzien #akwarela

Encyklopedia mitologii japońskiej

280/1000- Nobiagari

Nobiagari to bardzo niebezpieczny stworek żyjący w japońskich lasach bambusowych. Jest to yokai należący do grupy istot zmiennokształtnych, w swojej podstawowej formie przypominający zwykłą skałę.

Ze względu na niepozorny wygląd jest wyjątkowo trudny do wyśledzenia na tle dość podobnego otoczenia. W przypadku konfrontacji z człowiekiem nobiagari potrafi błyskawicznie urosnąć do rozmiarów olbrzyma. Zawsze staje się na tyle wysoki, by zmusić daną osobę do odsłonięcia gardła, gdy ta spoziera wysoko w górę.

Gardło to ulubione miejsce stwora, który atakuje w bardzo różnoraki sposób, co zależy od regionu, z którego pochodzi jego opis. I tak w niektórych opowieściach nobiagari rozszarpuje gardło nieszczęśnika własnymi zębami, w innych wersjach owija swoje długie ciało wokół jego szyi dusząc go lub też przewraca się na niego miażdżąc go pod sobą.

Uratować się podczas spotkania z tym yokai można trzymając wzrok wbity w ziemię i absolutnie nie zerkając w górę choćby na moment. Dodatkowo kopnięcie w część stwora znajdującą się tuż nad ziemią spowoduje, że ten zniknie.

Nobiagari jest uznawany za odmianę niedawno omawianego mikoshi nyudo. Jak to często bywa w przypadku zmiennokształtnych stworków, o zmianę w ów byt są oskarżane tanuki, a także od czasu do czasu kawauso. 

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Ostatni wpada obraz ukazujący Leith Hill w południowej Anglii, jest to dzieło Edmunda Warrena z roku 1860.

#necrobook #sztukanacodzien #akwarela

Mała zmiana na morskie klimaty, "Pożar na morzu", Clarkson Stanfield, w tym przypadku obraz powstał w I połowie XIX wieku.

#necrobook #sztukanacodzien #akwarela

Myśliwi zażywający odpoczynku przy ognisku, rysunek został wykonany pomiędzy 1830 i 1860 rokiem, autor to Szwed, Kilian Christoffer Zoll.

#necrobook #sztukanacodzien #rysunek

Chciałem zakończyć czymś dosyć oryginalnym i w sumie ten rysunek nadaje się do tego wprost idealnie. Bardzo ładnie odwzorowane kwiaty hibiskusa, które narysował niemiecki artysta, Carl Adolf Senff, w roku 1828.

#necrobook #sztukanacodzien #hibiskus

A tutaj świetnie prezentujące się dzieło Johna Varleya, który ukazał na nim widoczny w oddali zamek Bamburgh położony w angielskim hrabstwie Northumberland. Artysta wykonał ową pracę w roku 1827.

#necrobook #akwarela #sztukanacodzien

Wiosna, John William North, dzieło z roku 1890.

#necrobook #sztukanacodzien #akwarela

No i na finał leśne widoki autorstwa Jamesa Thomasa Wattsa z roku 1891.

#necrobook #sztukanacodzien #akwarela

Dzieło numer dwa na tą nockę to wyjątkowo urodziwa wersja Sfinksa stworzona przez francuskiego artystę, Gustave'a Moreau, w roku 1888.

#necrobook #sztukanacodzien #sfinks

Nocna hejtosztuka, Richard Westall i jego dzieło ukazujące dziewczynkę karmiącą świnie. Akwarela powstała około roku 1800.

#necrobook #sztukanacodzien #akwarela

Encyklopedia mitologii japońskiej

279/1000- Niwatori no so

Niwatori no so to buddyjscy mnisi ukarani za ciężki grzech uśmiercenia innej żywej istoty, w tym przypadku konkretnie kurczaka. Z ich ciał wyrastają dorodne ogony, a z ich ust wydobywa się pianie podobne do koguciego. Dodatkowo często z ich ust wystaje głowa prawdziwego ptaka.

Życie buddyjskiego mnicha zawsze było twarde i pełne wyrzeczeń. Przykładowy dzień duchownego zaczynał się przed świtem od porannych śpiewów modlitewnych. Następnymi czynnościami były przepisywanie świętych tekstów oraz medytowanie. Popołudnia przeciętny mnich spędzał zwykle w pobliskiej wiosce prosząc miejscowych mieszkańców o drobną jałmużnę. Życie mnicha było ograniczone licznymi zakazami, jednym z nich była ochrona wszystkich żywych stworzeń bez względu na to, jak mało znaczące by one były. Zakaz zabijania wiązał się oczywiście z zakazem spożywania jakiegokolwiek mięsa. No cóż, religia swoje, a człowiek słaby, więc wielu duchownych nie zawsze potrafiło pozostać wiernymi idei wegetarianizmu. Ich grzeszki stały się podstawą do stworzenia niwatori no so, człowieka-kurczaka.

Jednym z często zjadanych przez złych mnichów zwierząt były właśnie kurczaki. Mściwe duchy owych zwierząt mogły za to rzucić na duchownych potężną klątwę, ktora miała być dowodem łamania świętego zakazu, w tym przypadku kradzieży, ubicia i pożarcia biednego ptaka.

Jedna z najwcześniejszych legend opowiadających o niwatori no so pochodzi z wydanej w XVIII wieku księgi "Ehon yokai kidai". Tekst opowiada o mnichu, który połakomił się na kurczaka mieszkającego nieopodal sąsiada. Kiedy ten zauważył zniknięcie zwierzaka, postanowił odwiedzić duchownego w jego domu. Ten teatralnie oburzył się wskazując na swoją ogoloną głowę, a następnie mnisie szaty dodając, że nigdy nie zniżyłby się do kradzieży, a co dopiero do skonsumowania mięsa. Następnie zaczął prawić morały o cechach dobrego wiernego. W czasie przemowy z gardła mężczyzny nagle wydobyło się głośne "Kukuryku!", a po chwili z ust wydobyła się ptasia głowa. Dodatkowo jego tył został upiększony przez dorodny ogon. Tym sposobem mnich zmienił się w kuroczłeka, a jego grzech wyszedł na jaw. 

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook