Rzymianki smarowały twarze ołowianą pastą, która wybielała im skórę (niezwykle modna była bladość). Ołów było często wykorzystywany także jako słodzik oraz konserwant żywności. Uważa się, że używanie dużej ilości tzw. defrutum (słodkie wino) źle wpływało na zdrowie Rzymian. Należy jednak wspomnieć, że w starożytności nikt nie wiedział o szkodliwym znaczeniu tego pierwiastka.
Ołów jest bardzo szkodliwy dla organizmu ludzkiego i jego nadmiar może doprowadzić do zatrucia, nazywanego "ołowicą". Skutki przyjęcia ołowiu są tragiczne - zaburzenia mózgu, bezsenność, brak łaknienia, zaburzenia widzenia i uszkodzenia wewnętrznych narządów ciała (wątroby oraz nerek).
Co ciekawe, słój rzymskiego kremu do twarzy został znaleziony w Londynie w 2004 roku. Jest to mieszanka zwierzęcego tłuszczu, mąki i cyny.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W grudniu 2019 roku byłem w Turcji, gdzie miałem okazję zwiedzać ruiny miast z okresu rzymskiego. Dzisiaj podzielę się z Wami wrażeniami z wizyty w jednym u nich: Perge.
Gdy myślimy o wspaniałej, monumentalnej architekturze miast cesarstwa rzymskiego, w pierwszej kolejności wyobrażamy sobie samą stolicę z jej Koloseum, Circus Maximus, bazylikami, łaźniami, forami cesarskimi itd. Oczywiście żadne inne miasto Imperium nie mogło się wielkością i bogactwem równać z Rzymem, ale pod pewnymi względami wiele prowincjonalnych ośrodków miejskich szczyciło się budowlami i alejami, których mieszkańcy Rzymu mogliby pozazdrościć. I właśnie to sobie pomyślałem, gdy zwiedzałem ruiny Perge. Widok jego monumentalnych, prostych szerokich ulic ozdobionych po obu bokach kolumnadami i chodnikami, oraz posiadających dodatkowo kanały z bieżącą wodą i kanalizację, zrobił na mnie kolosalne wrażenie. Główna ulica miała szerokość przekraczającą w niektórych miejscach 20 metrów (nie licząc szerokości kolumnad). W tym samym czasie Rzym był zbudowany bardzo gęsto i chaotycznie. Wprawdzie po pożarze z 64 r. n.e. Neron nakazał poszerzenie ulic i zaopatrzenie domów w portyki, ale nie wiem, czy kiedykolwiek którakolwiek ze stołecznych ulic była tak spektakularna, jak główne aleje Perge.
Ten urbanistyczny rozmach Perge jest szczególnie jaskrawo widoczny, gdy wspomnimy, że pod względem obszaru miasto to jest porównywalne na przykład z Pompejami. W rzeczywistości na tle Perge Pompeje wyglądają na zapyziałą, prowincjonalną mieścinę.
Dziś podzielę się tylko zdjęciami głównych ulic miasta, które wykonałem w grudniowe popołudnie tuż przed zamknięciem stanowiska wykopaliskowego. Bez tłumu turystów, krótko po burzy, która pozostawiła na terenie ruin kałuże wielkości jezior.
Na koniec mała refleksja: jest doprawdy zadziwiające, jak bardzo niektóre rozwiązania stosowane w starożytnych miastach są powielane po dziś dzień. Niedaleko Perge znajduje się współczesna stolica tego tureckiego regionu - Antalya. Jedna z nowoczesnych ulic tego miasta ma dokładnie taki sam kanał biegnący środkiem ulicy jak starożytne Perge. Podobne rozwiązanie zastosowano także na deptaku w turystycznym Kemerze. Jak widać starożytność bywa bardzo inspirująca!
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Byłem tam kilka lat przed tobą podczas opadów deszczu. Kanalizacja burzowa wciąż działała poprawnie.
Tak sobie wtedy pomyślałem, że w czasie gdy nasi przodkowie ubrani w skóry biegali z dzidami za niedźwiedziem, były kraje z łaźniami parowymi i miastami jak z bajki...
Czy Marek Juniusz Brutus był "człowiekiem honoru"?
Marek Juniusz Brutus jest najbardziej znany z tego, że był jednym z zabójców Juliusz Cezara. W tradycji historycznej uchodzi za obrońcę republiki rzymskiej i wartości republikańskich. Okazuje się jednak, że wartości te traktował swobodnie i wybiórczo, w zależności od tego, czy akurat służyły jego interesom.
Przed rokiem 50 p.n.e. pożyczał on pieniądze mieszkańcom cypryjskiego miasta Salamis na bardzo wysoki, jak byśmy dziś powiedzieli, procent, obciążając pożyczkobiorców odsetkami w wysokości 48%! W owym czasie dopuszczalne według prawa rzymskiego odsetki wynosiły jedynie 12 % wartości pożyczonej sumy. Warto również dodać, że senatorów obowiązywał zakaz zajmowania się biznesem, a dla patrycjuszy było to ujmą na honorze.
Brutus działając poprzez swych agentów ekwitów dopuścił się podwójnego złamania prawa. W roku 50 p.n.e prokonsulem Cylicji był Marek Tulliusz Cycero, i do niego należały również sprawy Cypru. Odmówił on zbierania tak wysokich odsetek sprzecznych z ustalonymi 12%. Marek Juniusz przekonał zatem senatorów, by głosowali na jego korzyść wymuszając na Cyceronie zebranie odsetek. Wówczas to Cycero dowiedział się, że za wysokimi odsetkami stoi jeden z jego przyjaciół, czyli Brutus. Zatem rację miał Szekspir, który w mowie Antoniusza przy zwłokach Cezara z nieskrywaną ironią określa Brutusa, jako "człowieka honoru".
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Współczesne zabudowania w mieście Lukka na miejscu amfiteatru
Współczesne zabudowania w mieście Lukka, które tworzą kształt eliptyczny. Domy powstały na fundamencie rzymskiego amfiteatru, idealnie ukazując rozmiar antycznej budowli.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Boecjusz (Anicius Manlius Severinus Boethius, ok. 480–524 n.e.) - rzymski filozof i teolog. Nazywany ostatnim Rzymianinem:
"(...) oto mój majątek, gram w grę bez ustanku: w koło kręcę kołem przemian, a radością mą obracać to, co na wierzchu, ku dołowi, a to, co na dole, ku górze. Wejdź, jeśli chcesz, ale pod warunkiem, że gdy znów znajdziesz się na dole, zgodnie z regułami mej gry nie będziesz skarżyć się na uczynioną ci krzywdę"
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Niezwykle ważne przy posiadaniu słoni bojowych było zaopatrzenie się w doświadczonych poganiaczy tych zwierząt, czyli kornaków. Ich zadaniem było codzienne dbanie o zwierzę: karmienie, pojenie, czyszczenie, a w razie odniesienia przez nie ran lub w wypadku choroby specjalna pielęgnacja. Oprócz opieki nad słoniem najważniejszą funkcją kornaka było prowadzenie słonia.
Poganiacz dosiadał zwierzęcia na karku. Nie posiadał przy tym żadnych strzemion, a utrzymywał się we właściwej pozycji przez przytrzymywanie się ciała słonia. Wytresowany słoń reaguje i daje się kierować przy zastosowaniu poleceń głosowych i poklepywaniu. Najtrudniejszym zadaniem kornaka było zapanowanie nad słoniem w czasie walki. Gdy zwierzę wymykało się spod kontroli, w użycie wchodził oścień. Dzięki niemu kornak był w stanie zapanować nad rozdrażnionym kolosem. Jeśli kłucie nie pomagało, słoniem dało się jeszcze sterować przez wbicie ościenia w odpowiednio prawe lub lewe ucho zwierzęcia i ciągnięcie. Silny ból zmuszał słonia do zmiany kierunku. W wypadku, gdy wszystkie sposoby zawiodły, a słoń zagrażał własnym oddziałom, kornak miał możliwość uśmiercenia zwierzęcia - wbijał przy użyciu drewnianego młotka metalowy klin pomiędzy kręgi szyjne nieszczęsnego stworzenia i w ten sposób zabijał je na miejscu.
Sposób ten był zapewne ostatecznością, stosowaną tylko w wypadku autentycznego zagrożenia dla losów bitwy. Słoń bojowy był zbyt cenny, aby poświęcać go lekkomyślnie, bez wyraźnej konieczności. Kornacy opiekujący się słoniami indyjskimi byli Hindusami i przybywali wraz ze swymi podopiecznymi ze wschodu. Ponieważ w trakcie walki stanowili oni wyborny cel dla przeciwnika, zapotrzebowanie na nich mogło być nawet większe niż na same słonie. Zawsze jednak zdobycie bestii wraz z jej opiekunem dawało podwójną korzyść tym, którzy nie mogli pozwolić sobie na sprowadzenie nowego tresera z Indii. Poganiacze słoni północnoafrykańskich rekrutowali się zapewne spośród Numidyjczyków lub plemion zajmujących się chwytaniem tych zwierząt.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski mural ścienny z Pompejów, na którym możemy wyczytać hasła przechodniów. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Pierwszy z zapisków głosi: "Emiliusz pozdrawia po bratersku Cissoniusza". Drugi z kolei ma charakter wyborczy: " na Publiusza Paquiusa Procolusa i Aulusa Wettiusza Caprasiusa Felixa , Marka Epidiusza Sabinusa i Kwintusa Mariusza Rufusa . Emiliusz C".
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska emaliowana broszka, wykonana z brązu. Obiekt został znaleziony w Carlungie we wschodniej Szkocji. Artefakt był importowany z Galii i datowany jest na I-II wiek n.e.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Hełm rzymski typu Montefortino, datowany na IV-III wiek p.n.e. Obiekt wykonany jest z brązu i znajduje się w Parco Archeologico di Lilibeo w Marsali (Sycylia).
Hełmy te były wykonane z mosiądzu lub brązu o wypukłym kształcie, z małym wydłużeniu przy tylnej jego osłonie karku. Zazwyczaj posiadały zatyczkę dla pióropusza na czubku hełmu. Hełm Montefortino wywodził się ze stylu celtyckiego. W rzymskiej armii wykorzystywany był do I wieku n.e.
Hełm rzymski typu Montefortino z napolicznikami złożonymi do środka
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Na zdjęciu jedyne zachowane scutum - rzymska tarcza, wykorzystywana przez rzymskich legionistów. Odnaleziono ją spłaszczoną, w trzynastu kawałkach, bez umbo. Malunki na tarczy ukazują: orła z wieńcem laurowym, skrzydlate Wiktorie i lwa.
Znalezisko datowane jest na połowę III wieku n.e. Pochodzi z Dura-Europos nad Eufratem.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Koty w antycznym Egipcie były święte. W połowie I wieku p.n.e. historyk grecki Diodor Sycylijski był świadkiem tego, jak egipski tłum zlinczował członka rzymskiej ambasady, który przez przypadek zabił kota. Ludzie nie reagowali nawet na prośbę samego faraona Ptolemeusza XII.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
